Het Gemeentelijk Onderwijs Te Korbeek-Dijle - Deel 9

zie ook delen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 8: http://korbeek-dijle.blogspot.com/2008/11/het-gemeentelijk-onderwijs-te-korbeek.html, http://korbeek-dijle.blogspot.com/2008/11/het-gemeentelijk-onderwijs-te-korbeek_12.html, http://korbeek-dijle.blogspot.com/2008/11/het-gemeentelijk-onderwijs-te-korbeek_26.html, http://korbeek-dijle.blogspot.com/2008/12/het-gemeentelijk-onderwijs-te-korbeek.html, http://korbeek-dijle.blogspot.com/2008/12/het-gemeentelijk-onderwijs-te-korbeek_10.html, http://korbeek-dijle.blogspot.com/2008/12/het-gemeentelijk-onderwijs-te-korbeek_31.html, Het Gemeentelijk Onderwijs Te Korbeek-Dijle - Deel 8

9. Roger Vanhoven

Met ingang van 7.1.1963 wordt Roger Vanhoven uit Kessel-Lo (°Leuven 1942) door het schepencollege aangesteld als onderwijzer. De gemeenteraad van 8.2.1963 benoemt hem vanaf 9.2.1963. Meester Roger trouwde met regentes Maria Van Meerbeek, eveneens uit Kessel-Lo, en zij bouwden een nestje in Korbeek-Dijle. Daar kregen zij vijf kinderen: Els, Jan, Herman, An en Kristel. Roger Vanhoven werd muzikant bij de fanfare Sint-Cecilia van Korbeek-Dijle. In een crisisperiode van deze fanfare, in het midden van de jaren 70, heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd om bij de jeugd opnieuw interesse te wekken voor de fanfaremuziek. Hij trad ook op als leraar notenleer. Mede dank zij meester Roger is de fanfare er weer bovenop gekomen.
Onderstaande schoolfoto werd genomen tijdens het schooljaar 1973-1974, bij een bezoek aan de kazerne van Heverlee.

Van links naar rechts:
-staande: Magda Vandermueren, meester Paeps, Gert Vlasselaer, Philip Berthels, Philip Standaert, Hans Vandermueren, Rudi De Bontridder, Jos Berthels, Els Vanhoven, Ria Servaes, Marc Sterckx, Karine Berthels, Benny Van Neck, Anne van Lierop, Kris Van Asbroeck, Johan Van Asbroeck, Herman Vandermueren, Patrick Berthels, Tony Vranckx en meester Vanhoven
-geknield: Hilde Servaes, Patrick Standaert, Veerle Letellier, Hans Neckebrouck, Luc Goossens, Gerda Dewit, Joël Vanderveken, Inge Letellier, Patrick Vanderlinden, Jan Vanhoven, Stany Schol, Sonja D’Hont, Herman Vanhoven, Nadine Rentmeesters, Karine Goossens, Marc Berthels, Emiel De Greef, Wilfried Vandenplas, Hilde Vranckx, Rita Leys, Viviane Milis en Reinilda Milis.
Bij de pensionering van Jules Paeps, op 1.9.1975, werd Roger Vanhoven tot schoolhoofd benoemd.
Op 1.9.1978 werd de school van Korbeek-Dijle opgeheven en ging meester Roger over naar de gemeenteschool van Bertem.
Hij werd daar directeur op 1.9.1984. Op 1.4.2002 ging hij met pensioen, na enkele jaren terbeschikkingstelling voorafgaand aan het pensioen. Te jong nog overleed hij reeds op 10.7.2006.
(wordt vervolgd)

Cyriel Letellier

Een Geschiedenis Van Korbeek-Dijle

Onder deze titel heb ik al de familie- en geschiedkundige bijdragen die ik publiceerde in Kerk en Leven vanaf 2004 tot en met 1 oktober 2008 als boek gebundeld. Het is een turf geworden van 300 bladzijden op A4-formaat (210 x 297) met meer dan 100 kleurenfoto’s. “Korbeekse Senioren in de Kijker” en “Geschiedenis van de Korbeekse Straten” vormen de hoofdbrok, samen goed voor 154 bladzijden. Verder heb ik mijn uitstapjes in Bertem en Leefdaal en andere bijzondere artikels over de zusters Annonciaden, de pastoor, de kerk, oude pachthoven, het dialect, soldaten van Napoleon, 100-jarigen, de Dijlevallei, Expo ’58, beau monde, en nog meer, niet vergeten.
Je kan het boek bestellen door overschrijving van 30,00 euro op rekening 000-0424484-12 van C. Letellier, Nijvelsebaan 207, 3060 Korbeek-Dijle. Ik bezorg je dan het boek aan huis (in Groot-Bertem, of binnen een straal van 5 km). Ofwel mag je het boek bij mij thuis komen halen en ter plaatse 30,00 euro betalen. Het boek is beschikbaar.
Veel leesgenot.
Cyriel Letellier

Sensationalisering Nefast Voor Religieus Nieuws

Gelezen In Tertio Van 21.1.2009 - Uit een artikel van Jos Vranckx:
De ‘sensationalisering’ van de Vlaamse media is nefast voor al wat levensbeschouwing, ethiek, religie en kerk betreft. Positieve verhalen of opiniestukken over wat het christelijke geloof kan betekenen voor deze tijd hebben in zulke context weinig kans, maar bij verdachtmakingen schieten de redacties meteen in actie.
Een van de oorzaken van deze eenzijdigheid is het profiel van de gemiddelde Vlaamse journalist, zoals blijkt uit een enquête van de Universiteit Gent. Een meerderheid (61 procent) is niet religieus, tegenover bijna een kwart (23 procent) dat zich ‘christelijk gelovig maar niet katholiek’ noemt en 15 procent katholieken. Het onderzoek bevestigt het links-progressieve profiel van de gemiddelde journalist: 54 procent stemde in 2007 voor SP.A-Spirit of Groen!.
Deze sociologische ongelijkheid is een bijkomende factor in de kortsluiting tussen de media en een belangrijke onderstroom van de Vlaamse publieke opinie. Niet te verwonderen dat lezers afhaken en hun gerief zoeken bij websites of weblogs.

‘Door beperkt te horen ben ik beter gaan luisteren’

Gelezen In Tertio Van 14.1.2009 - Uit een artikel van Katrien Verreyken over radiomaker Michel Follet:
Door zijn gehooraandoeningen houdt Michel Follet het meest van muziek waar geen enkele vorm van ritme inzit, melodische muziek die naar stilte neigt. Ik laat Michel Follet zelf aan het woord:
“Hoe meer je je in stilte hult, hoe meer je merkt dat er te veel auditieve prikkels in onze wereld zijn. In Die Grosse Stille, de documentaire over de kartuizermonniken van La Grande Chartreuse, viel me extra op hoe geluid echt door merg en been kan gaan, als het plots de stilte doorbreekt.
Religies manen in de regel aan tot stilte. Ik hou wel van verstilde liturgie. Na de communie hoeven ze voor mij niet meteen een bezinningstekst af te dreunen, maar mag een pauze worden ingelast. Ook na de homilie moet er even een stilte zijn om de boodschap te laten doordringen.Ik ben nogal traditioneel. Ik hou van gregoriaanse gezangen en een strakke liturgie. Ik woon al eens graag een Latijnse mis bij. Ik ben lid van het parochieteam omdat ik nu eindelijk tijd heb om me daarvoor te engageren. Ik ben verantwoordelijk voor de lectoren. Ik heb mijn eigen kleine kijk op de dingen en hoop iets waardevols bij te dragen.”
C.L.

Amerikaanse katholieken verdeeld over president Obama

Gelezen In Tertio Van 14.1.2009 - Uit een artikel van John A. Dick:
Het aantal Rooms-katholieken in de Verenigde Staten wordt geschat op 57 miljoen; dat is ongeveer 22 procent van de bevolking. De helft van hen heeft voor Barack Obama gestemd, ondanks het feit dat liefst vijftig Amerikaanse bisschoppen, en niet van de minste, hen aanmaanden voor de andere kandidaat te stemmen. Ook in Amerika denken katholieken almaar meer voor zichzelf als het op Obama, abortus, homoseksualiteit of stamcelonderzoek aankomt. Katholieke gelovigen kijken reikhalzend uit naar het presidentschap van Obama, terwijl hun bisschoppen vooral de risico’s ervan benadrukken.
Ontegensprekelijk zijn de Amerikaanse katholieken aan het veranderen. Nadat ze in 2000 en 2004 uitgesproken voor de Republikeinse Partij en George W. Bush waren, keerden ze terug naar de Democratische Partij. En progressieve Amerikaanse katholieken, zoals ‘catholic Democrats’ en ‘Catholics for Obama’ winnen nog aan politieke invloed.Bij het begin van het nieuwe jaar maakte een onderzoekscentrum van Georgetown University in Washington DC, het Center for Applied Research in the Apostolate, bekend dat er in de Amerikaanse Senaat 26 procent katholieken zitten en in het Huis van Afgevaardigden meer dan 30 procent. Dat terwijl het aandeel katholieken van de bevolking zakte van 25 naar 22 procent. Nooit was het aandeel van de katholieken in het Congres zo groot. En nooit zo duidelijk Democratisch gekleurd. De bisschoppen die nu vooral sterk conservatieve Republikeinen zijn, hebben reden om zich zorgen te maken.

‘Mijn geloof is de motivatie van mijn idealisme’

Gelezen In Tertio Van 14.1.2009 - Uit een vraaggesprek van Jan De Volder met Veerle Heeren, de nieuwe Vlaamse minister voor Welzijn, Volksgezondheid en Gezin:
Wat is uw drijfveer om aan politiek te doen?
“Idealisme. Ik heb de idee dat dit mijn bijdrage is om de samenleving mee vorm te geven. Als ik dat idealisme zou verliezen, dan zou ik er dringend mee moeten ophouden. Ik ben blij dit te kunnen doen binnen een christendemocratische partij die waarden en normen vooropstelt zoals dienstbaarheid, sociaal engagement en rechtvaardigheid. Zowel mijn grootvader als mijn vader was erg actief in de christelijke arbeidersbeweging. Ook ik word enorm geïnspireerd door Cardijns moto ‘Zien, oordelen en handelen’. Geloof is de basis van mijn idealisme.
Onlangs organiseerde mijn vzw ‘de vrienden van Veerle Heeren’ een gospelconcert met Will Tura in de minderbroederskerk in Sint-Truiden. Ik heb een goed contact met de gardiaan, de overste van de minderbroeders. ‘Wij gaan voor u bidden’, zei hij me toen hij hoorde van mijn benoeming tot minister. Dat doet me iets.”

Don Bosco

Over Don Bosco (1815-1888) (feestdag op 31 januari), een relatief jonge heilige, vond ik geen weerspreuk, maar ik laat wel Wim Zaal over hem aan het woord:

De negentiende eeuw vereerde de Vooruitgang, ook al vermorzelde haar zegekar miljoenen levens. Wie ze trachtte te redden, anders dan met een kom soep, wekte ergernis omdat hij het vooruitgangsgeloof en de maatschappelijke orde ondermijnde. De tegenwerking die Don Bosco ondervond - laster, mishandeling, zelfs moordaanslagen - bevestigt zijn formaat.
Giovanni Bosco uit Noord-Italië was een durfal, en veel te lenig van lichaam en geest om uit goed priesterhout te zijn gesneden. De tijdgeest vroeg van een zielzorger wijding en troost, geen durf en affront. Pas na strubbelingen werd Giovanni in 1841, kort voor zijn zesentwintigste, gewijd en kon hij zich ‘don’ laten noemen. Benoemd tot aalmoezenier in Turijn, werd hij een half jaar na zijn wijding aangeklampt door een vijftienjarige, half verhongerde jongen. Hij bezorgde hem een maaltijd en een kwartier voor de nacht, zodat er een week later zes op de stoep stonden, ouderloos, werkeloos, brodeloos. De modder aan de zegekar. Niemand deed iets voor hen, Don Bosco moest wel. Hij trok balspelend door de stad, maar priester en schoffies werden overal verjaagd (‘schaamt u zich niet’). Hij klampte vermogende mensen aan, maar na één gift hielden zij de beurs dicht. Hij zocht patroons die de jongens werk en onderdak wilden geven, maar kreeg meestal nul op het rekest. Intussen groeide zijn lompenleger tot driehonderd pauperskinderen aan. De burgers voelden zich bedreigd, de priesters achtten zich in hun wijding en troost miskend. Slechts hier en daar een concessie: hij kreeg een schuur als jeugdhonk, een loods als slaapzaal. Daar tegenover vijandschap: hij werd bespioneerd en bedreigd, zelfs met het gekkenhuis. Een tijdlang was zijn moeder als onvermoeibare spaghettikookster de enige die hem bijstond.
Uiteindelijk kwam door milddadigheid, begrip en hard werken (Don Bosco preekte en schreef een fors bedrag bijeen) het ‘oratorium’ tot stand, een centrum met een volks- en ambachtsschool en allerhande opleidingen. Toch was het eerste oogmerk niet de jongens aan werk te helpen. De religieuze en sociale vorming van mensen met een eigen verantwoordelijkheid stond voorop, waarbij een ‘opvoeding zonder straf’ - maar via aanmoediging, persoonlijke aandacht en eerlijke liefde - Don Bosco’s ideaal was. Weinig gezagsuitoefening, veel begeleiding.
Toen zijn werk een bredere vlucht nam stichtte hij de sociëteit van salesianen (genoemd naar François de Sales) met priesters en lekenbroeders die voor de jeugd en de armen zouden werken. Later volgde ook een zusterscongregatie. Don Bosco’s leven voor de rechteloze mensen eindigde in 1888 en opeens noemden zijn vijanden hem heilig. De salesianen werken nu over de hele wereld in de jeugdzorg, in beroepsscholen, onder lepralijders, onder etnische minderheden. En Don Bosco’s ideeën over opvoedkunde (voor de rest was hij conservatief) hebben tot heden toe invloed.
(Uit Alle Heiligen van Wim Zaal)

Don Bosco was blijkbaar een geestesgenoot van Vincenzo Pallotti, over wie ik verleden week Wim Zaal aan het woord liet, en wiens leven en werk veel gelijkenis vertoont met dat van Don Bosco.
C.L.