woensdag 13 november 2019

Ingetogen bloemstuk met berkenschors


Beste KVLV-leden,
                                              



Op donderdag 28 november 2019 zijn jullie om 19.30u welkom in de parochiale gebouwen van Korbeek-Dijle voor onze bloemschikles:

                          Ingetogen bloemstuk met berkenschors

Onze lesgeefster Nicole Hersmus maakte voor ons volgende voorbeeldstukjes 
Benodigdheden:

-  +/- 70 cm dikke ijzerdraad 2 mm. (bv. giardino 2.0 mm x 25 meter 191101)

-  Schors van berk minimaal 2 stroken (bv. 70x5 cm misty white 10 stuks)

-  Stukje isolatieplaat (30 x 25 cm en 2 cm dik)

-  ½ blok Oasis

- Anchortape oasis

- Warmlijm en koudlijm

- Houten prikkers

- Kleine spelden, ijzer zwart (bv. 30 x 0.85 mm)

- Stukje plastic voor rond oasis

- eventueel dunne ijzerdraad voor hortensia toefjes,

- 4 wasspelden

- snoeischaar en mesje

- eventueel kerstdecoratie: kaarsen, kerstballetjes, …

 (het “druppel”stukje kan eventueel als alternatieve deurkrans gebruikt worden)



Bloemen:

- als hoofdbloem kleine roosjes of trosroosjes of andere fijne bloem

- Horstensia/Chrysant/Sedum (herfstbloemen maar niet primair)

- Cordylineblad zwart (alternatief maar in het groen, aspidistra)

- Bijmaterialen (malusappeltjes/kastanje/zwarte besjes hedera etc.)



Omdat de berkenschorsstroken moeilijk te vinden zijn, brengt onze lesgeefster Nicole dit mee voor alle deelnemers. Als je nog andere benodigdheden wenst te bestellen, vermeld dit dan bij inschrijving. Inschrijven voor deze bloemschikles is dus noodzakelijk en moet gebeuren bij Inge ten laatste op 18 november 2019 (016/202017 of ingeletellier@hotmail.com ). De betaling gebeurt de les zelf.





Wij kijken alvast uit naar jullie komst !





                                                                       Veel groetjes van het Korbeekse KVLV- bestuursteam




                     





Gelezen in TERTIO van 30 oktober 2019: Hopen op hoffelijkheid

De mening van Bert Roebben, theoloog en docent aan de lerarenopleiding van de Universiteit van Bonn (ingekort artikel)

Ik val met de deur in huis: hoe leer je kinderen en jongeren vertrouwen in de toekomst als ze dagelijks overspoeld worden met berichten over het wangedrag van wereldleiders? Hoe legt een doorsnee Amerikaanse leerkracht morgen “bij wijze van spreken” aan haar leerlingen uit wat civil rights zijn? Wat vertelt een doorsnee Engelse leerkracht morgen “bij wijze van spreken” aan haar kinderen over het belang van de parlementaire democratie? De onvoorspelbaarheid, de arrogantie en het narcisme van sommige wereldleiders zijn meelijwekkend. Daar valt mee te leven, ware het niet dat deze persoonlijke ondeugden in een globaal perspectief ondertussen onheilspellende vormen aannemen. Dat hoeft hier geen verder betoog.

Sluipend cynisme

Wat mij als lerarenopleider vooral verontrust, is het sluipende cynisme en het gebrek aan vertrouwen dat zich onder invloed van ondeugdzaam leiderschap in kinderen en jongeren aan het nestelen is. Waarom nog eerlijk, solidair en hoffelijk zijn als volwassenen en vrienden in je buurt in het zog van politieke leiders daar niet meer om malen of, erger nog, overgaan tot verbaal en fysiek geweld? Sommige jonge mensen durven niet meer vrijuit te spreken over hun engagement voor het klimaat of een solidaire samenleving, uit angst uitgelachen, beschimpt of fysiek te worden aangevallen. Vriendschappen tussen jongeren lopen stuk op haatboodschappen of zwijgspiralen. Kinderen vragen zich af of volwassenen nog wel te vertrouwen zijn, want die gedragen zich niet alleen onbehouwen, ze kibbelen voortdurend en lijken elkaar het licht in de ogen niet te gunnen. En net als wij vragen onze kinderen zich af of dit een grap is of om te huilen.

Weerbarstige verschillen in visie en levensbeschouwing toelaten en toch hoffelijk met elkaar blijven omgaan, is de uitdaging voor school en samenleving.

In de naam van de Vader, met Luc Van Looy: Verscheiden gezinssituaties

In de synode waren barmhartigheid, onderscheiding en synodaliteit de centrale gedachten. De familie, in welke situatie ze zich ook bevindt, dient gerespecteerd en gesteund te worden.

° Gezinnen moeten aangemoedigd en ondersteund worden.

° De opvoeding van kinderen is prioritair.

° Gemengde huwelijken hebben nood aan begrip en erkenning.

Ze kunnen een rijkdom zijn voor de samenleving.

° Huwelijken die op de klippen lopen verdienen aandacht, hulp en barmhartigheid.

° Partners uit gebroken huwelijken worden uitgenodigd om goed na te gaan wat er verkeerd is gelopen.

° Nieuw samengestelde gezinnen moeten begeleid worden.

Er is vergeving nodig, aandacht voor de kinderen, een zoektocht naar integratie in de Kerk. Niemand

wordt door de Kerk uitgesloten, niemand is geëxcommuniceerd.

° Migrantengezinnen vragen begeleiding voor papieren, voor de opvoeding van hun kinderen, taalopleiding

en zoeken naar de hereniging van hun familie.

Terwijl de synode al deze uitdagingen in barmhartigheid erkent, ziet ze het belang van de voorbereiding op het sacramenteel huwelijk. De verscheidenheid van de situaties vereist dat de gelovige motivering voor een kerkelijk huwelijk ernstig onderzocht wordt. Ook de begeleiding van recent gehuwde koppels is van groot belang. Telkens is luisteren, begeleiden en integreren belangrijk.

Uit het boek: In de naam van de Vader, 365 fragmenten uit homilieën en toespraken van MGR. LUC VAN LOOY (uitgegeven door Halewijn in 2018)

woensdag 6 november 2019

In de naam van de Vader, met Luc Van Looy: Het leven is een gave van God

In de geloofsgeschiedenis van het volk Israël worden kinderen beschouwd als een zegen van God. Bij Sara en Abraham was ook op hoge leeftijd het verlangen naar kinderen aanwezig, ze waren kinderloos, maar hoopten nog steeds op de tussenkomst van God. Samen hadden ze beslist om van de slavin van Sara een kind te hebben, Ismaël. Sara werd natuurlijk jaloers. Tot ze, als geschenk van de hemel, toch nog haar eigen zoon Isaak kreeg.

Ook is er het verhaal van de moeder van Samuel. Ze was onvruchtbaar en ging bidden en smeken in de tempel. Ze was zo beschaamd en werd op haar onvruchtbaarheid spottend aangesproken door de vrouwen van het dorp. Toen ze toch een zoon kreeg, bracht ze hem naar de tempel om daar heel zijn leven door te brengen.

Ook Elisabet en Zacharias konden geen kinderen krijgen. Toen Zacharias van dienst was in de tempel werd hem door een engel meegedeeld dat hij een zoon zou krijgen. Het verhaal leert ons dat hij stom werd omdat hij het bericht van de engel in twijfel trok, hij en zijn vrouw waren immers reeds op hoge leeftijd.

De twee figuren in het verhaal van Lucas over de opdracht van Jezus in de tempel, Simeon en Hanna, vertegenwoordigen de ouderlingen van het volk. Ze mochten als eersten het kind in hun armen ontvangen. Jezus komt voor het eerst naar buiten bij deze ontmoeting en onmiddellijk wordt de band gelegd met zijn lijden en sterven wanneer gezegd wordt dat ‘een zwaard het hart van Maria zal doorboren’.

Dit alles verduidelijkt voor ons dat het leven een gave is van God. Hoe dan ook, het ‘levenslicht’ kunnen twee mensen zonder de scheppende kracht van God niet schenken.

Uit het boek: In de naam van de Vader, 365 fragmenten uit homilieën en toespraken van MGR. LUC VAN LOOY (uitgegeven door Halewijn in 2018)

woensdag 30 oktober 2019

In de naam van de Vader, met Luc Van Looy: De Kerk is in essentie missionair

De incarnatie toont ons dat God begaan is met de gehele mensheid. Iedere mens behoort tot de doelgroep van het evangelie. Het doel van Jezus is te tonen, voor te leven wat God bedoeld heeft met de mens. Hij wenst dat iedere mens gelukkig is.

De zoektocht naar de waarheid in verband met de mens moet naar de Schepper leiden. Christus is deze weg komen tonen. Het feit dat heidenen die tot het geloof komen dit ervaren als een bevrijding, is betekenisvol. Het verhaal van Filémon en Onesimus (Fil 8-17) is interessant. Vanaf het moment dat Onesimus, zijn slaaf, gedoopt is, is hij geen slaaf meer maar gelijke, broer van zijn meester, die aan dezelfde tafel aanzit.

Toen de leerlingen de Heilige Geest ontvangen hadden, trokken ze naar de straten en de pleinen om te vertellen over Jezus. Ze waren alle angst kwijt, niet meer schuchter.

Geloofscommunicatie hangt onlosmakelijk samen met aandacht voor de arme en de zieke. De apostelen genezen mensen, duiden mensen aan om voor weduwen te zorgen. Paulus vermaant diegenen die eucharistie vieren dat ze niet ook samen hun maaltijden gebruikt hadden.

Geloofscommunicatie sluit zich niet op in de eigen groep. Jezus stelt de Samaritaan als model. ‘Wie is mijn naaste?’ is een fundamentele vraag en deze krijgt een universeel antwoord. Niet je clan, niet je land of taal, maar alle mensen, eerst en vooral de zwakke en gewonde is je naaste. Huidskleur telt niet, geloof telt niet, politiek telt niet.

Uit het boek: In de naam van de Vader, 365 fragmenten uit homilieën en toespraken van MGR. LUC VAN LOOY (uitgegeven door Halewijn in 2018)

zondag 27 oktober 2019

Agenda bijgewerkt

Bekijk onze bijgewerkte agenda op de agenda-pagina.

woensdag 23 oktober 2019

In de naam van de Vader, met Luc Van Looy: Martelaren

Vele landen hebben een lange lijst van heiligen en martelaren. Vaak is de Kerk gebouwd op hun bloed. Paolo Miki in Japan, Andreas Kim in Korea, de martelaren van China en van Vietnam. De martelaren van Brazilië, van Argentinië, vochten voor de rechten van de mensen tegen de goudzoekers die de dorpen vernielen, tegen de grootgrondbezitters die het levensnoodzakelijke land afnemen van de indigenas. Het Tucano-volk in het Amazonegebied lijstte zijn martelaren op en verspreidde foto’s van hen in de kerken. Voor de campesinos betekent land hun leven. Moeder aarde noemen ze het. De Aymara in Bolivië spreken van de Pacha Mama.

In bepaalde gebieden waren er dagelijks doden, niet omwille van het geloof, maar door sociale problemen. In een paar parochies in Colombia heb ik de overlijdensregisters overlopen met de pastoor: tachtig procent ervan waren moorden. In een dorp nam ik deel aan de uitvaart van een vrouw die vermoord was. Voor het oog van iedereen legde de moordenaar bloemen op de kist tijdens de eucharistieviering. Missionarissen leven vaak in zeer gespannen situaties. In India zijn vele religieuzen en priesters vermoord omwille van hun geloof. De nationale regering van ‘Hindustan’ duldt geen christenen die invloed hebben op sociaal gebied. De overheden in Vietnam en China hebben tijdens de voorbije eeuw een onnoembaar aantal leken, priesters en religieuzen gemarteld. De documentairereeks Nonkel Pater op VRT bracht indrukwekkende getuigenissen over martelaren in onze kolonie Belgisch-Congo. ‘Het bloed van de martelaren is het zaad van de Kerk’, schreef Tertullianus (ca 160-220) meer dan terecht.

Uit het boek: In de naam van de Vader, 365 fragmenten uit homilieën en toespraken van MGR. LUC VAN LOOY (uitgegeven door Halewijn in 2018)