Toekomst

Een opkikkertje van Hedwig Van Peteghem
Er zijn weinig mensen die in de toekomst kunnen zien. Soms zou dat wel gemakkelijk zijn. We zouden een betere strategie uitbouwen om ons leven en dat van de mensen rondom ons sterker in de hand te hebben. Onze plannen en verwachtingen zouden uitkomen.
En toch: het zou ons niet gelukkiger maken. Ons leven zou zich niet kunnen ontvouwen in al zijn mogelijkheden omdat we enkel maar rekening houden met wat we kennen. Elk perspectief zou verengd worden tot het berekenbare. Onze horizon zou meer op een prikkeldraad lijken.
Toekomst moeten we niet maken. Het is een geschenk, iets dat ons toekomt. Toekomst is iets wat ons te beurt valt, we krijgen ze; ze overweldigt ons. We mogen zelfs zeggen dat we er recht op hebben. Want zonder toekomst verschraalt het leven tot verleden.
We kunnen alles in het werk zetten om onze toekomst veilig te stellen, afrasteringen spannen tussen wat we wel en wat we niet graag zouden hebben. En toch speelt de wet van de dichtgeknepen hand ons weer parten. Hoe krampachtiger je handen worden, des te minder houdt je over. Want je knijpt het eruit.
Toekomst is een prachtig geschenk, dat je met twee open handen moet koesteren. Ze heeft een voor- en een achterzijde. Het is niet aan ons om te sorteren wat we nodig hebben.
Als we binnenkort een kind horen zeggen dat vrede mogelijk is, zullen we het dan uitlachen?

Dirk De Gendt

Onze deken Dirk De Gendt is elke maandag aanwezig in de Pastorie van Bertem van 14.00 tot 16.00 u
(tel. 016 48 92 80).

Het grote moment van de oude kwezels

(Gelezen In Tertio Van 22 September 2010)
Uit een artikel van Filips Defoort
Filosoof Filips Defoort kijkt met verbazing naar de mediastorm over de misbruikschandalen in de kerk en ontmaskert een aantal hardnekkige karikaturen. De kerk zal ook deze crisis wel overleven, besluit hij.
Het is merkwaardig dat nu ouder geworden voorvechters van de vrije liefde die de seksuele repressie van de kerk altijd stellig afwezen, en een ‘kritische’ jongere generatie die hen graag napraat, het zozeer hebben begrepen op een aantal enthousiaste broeders en priesters die deze in de zestiger jaren florerende principes in de praktijk brachten. Blijkbaar heeft de confrontatie met de vunzige realiteit van de in praktijk gebrachte progressieve principes tot gevolg dat de nieuwlichters van toen, de seksuele scherprechters van vandaag zijn geworden, met als enige constante lijn in hun denken dat het weer eens de kerk is die de oorzaak is van alle kwaad.
Wanneer we nochtans bedenken dat zelfs naar aanleiding van de toevloed aan nieuwe schandalen na de bekentenissen van Roger Vangheluwe het aantal bekendmakingen iets meer dan 500 is over een tijdspanne van 30 jaar en wanneer we de experts mogen geloven dat pedofielen meestal reeksen slachtoffers maken, dan is nuchterheid geboden. In verhouding tot de tienduizenden geestelijken en miljoenen leerlingen die de katholieke onderwijsinstellingen bevolkten - om nog maar te zwijgen van de vele catechisten, misdienaars en deelnemers aan jongerenkampen - moet het huidige beeld dat katholieke instellingen een soort van jongerenbordeel waren, sterk worden genuanceerd. Daarbij wordt ook zorgvuldig heen gegleden over het feit dat het meest in het oog springende geval, dat van de onwaardige Vangheluwe, zich niet in de pastorale, maar in een familiale sfeer heeft afgespeeld.

Vormselengagement

Op zondag 19 september 2010 spraken 29 jongens en meisjes van Bertem, Leefdaal en Korbeek-Dijle tijdens de eucharistieviering in de kerk van Korbeek-Dijle hun engagement uit om begin 2011 het vormsel te ontvangen. Dat zij met de hulp van Gods Geest overtuigde christenen mogen worden.

Modellen

Een opkikkertje van Hedwig Van Peteghem
Onbewust of bewust spelen ze in ons leven mee, mensen waar we naar opkijken. En ongewild raken ze in ons bepaalde gevoeligheden aan. Die ‘uitverkoren’ mensen komen als ‘beter’ over, wat de reden daar ook van is. Het betekent niet dat het perfecte mensen zijn, die geen gebreken vertonen. Want meestal leggen we maar één facet bloot, zoals schoonheid, rijkdom, verstand of wijsheid. Het gaat altijd maar om een klein stukje. Want volmaakte mensen zijn er nu eenmaal niet… en die zullen er ook nooit komen. Dat zou trouwens een saaie bedoening worden. Een bedenking die ik mij daarbij maak is deze: maken zo’n modellen, zo’n ‘voorbeelden’ ons vaak niet ongelukkiger? Staren we ons niet blind op de zonnige kanten, waardoor we de andere aspecten in de schaduw niet opmerken? Door deze bij dat ene facet toe te voegen zouden we een model krijgen dat we kunnen navolgen omdat het een mens wordt van vlees en bloed, met z’n zachte en met z’n scherpe kantjes. Want droombeelden vervliegen omdat ze toch geen wortels hebben. Zou het daarom zijn dat het evangelie meestal mensen ten tonele voert die niet perfect zijn? Meer nog: het zijn vaak mensen die maatschappelijk gezien niet in de markt liggen. Het zijn mensen met fouten en gebreken, maar die vooral moeite doen om van het leven zelf iets te maken. Zo’n mensen: daar kun je van leren. En omgekeerd: ook wij krijgen de kans om model te staan voor anderen. 

‘MINIATUURTJE’ van woordkunstenaar Francis Verdoodt

De kern van alle dingen
is stil en eindeloos.
Alleen de dingen zingen.
Ons lied is kort en broos.

Denk Er Eens Aan

Denk er eens aan om meer tijd door te brengen met je geliefden, want ze zullen er niet voor altijd zijn.

Denk er eens aan om een vriendelijk woord te zeggen tegen iemand die met ontzag tegen je opziet, want dat kleine mensje zal snel groot worden en van je zijde weggaan.

Denk er eens aan om een warme omhelzing te geven aan de persoon vlak bij je, want dat is de enige schat die je kunt geven met je hart, en het kost geen cent.