woensdag 24 februari 2016
“Leven zonder waarden is als soep eten met een vork”
De deugd van gematigdheid koesteren laat het lichaam en de zintuigen toe om hun rechtmatige plaats in te nemen binnen in de mens. Het is meester zijn over jezelf en je behoeften: het is het evenwicht tussen passie en rede, tussen de wil en het hart.
Als we dit in de praktijk omzetten, zal gematigdheid in wat we ‘nemen’ zich reflecteren in onze relatie met de wereld. Gematigdheid zal dus de redelijke verdeling van rijkdom worden. Spontaan en actief zal het ons geven wat we vandaag het meest nodig hebben: het delen van overvloed voor allen.
(Véronique Campillo, Frankrijk)
Gemeenschapszin
We hebben een gevoel van verbondenheid met de gemeenschap door lidmaatschap van verenigingen. Maar soms is het minder tastbaar, meer een gevoel van bewustzijn, weten dat anderen onze ideeën delen zonder dat je rechtstreeks met hen hebt gesproken, weten dat er een groep is van gelijkgezinde mensen in deze wereld. (Danae Johnson, Canada)
Gemoedelijkheid
Wanneer mensen in een groot publiek denken dat de spreker zich tot hen persoonlijk richt, dan is de kracht van gemoedelijkheid bevestigd. (Richard House, Groot-Brittannië)
Genade
Het christendom, maar ook de islam, het judaïsme en andere wereldgodsdiensten erkennen hun God als een God van genade. Volgens mij is genade een hoopvol gevoel, want zonder het gevoel en de erkenning van een God die perfect en genadevol is, zijn genade en vrede niet mogelijk.
Door genade te zoeken, kan ik mijn ego lossen en ben ik in staat te navigeren tussen wat oprecht en echt is. (Robert V. Sylvester, Verenigde Staten)
Genieten
‘We kunnen klagen dat rozenstruiken doornen hebben, maar we kunnen ons er ook over verheugen dat er in doornenstruiken rozen groeien.’ (citaat van Abraham Lincoln) (Liesbeth Michiels, België)
Genoeg
De heersende taal van regeringen is nog steeds die van economische groei (in een beperkte wereld!), gecombineerd met de voortdurende dominantie van de globale bankindustrie en zijn obscene opvatting van voorzichtigheid! (Craig Duckmanton, Australië)
Genoegen
Genoegen is voor mij ontspannen genot. Het heeft geen gevoel voor urgentie, het blijft hangen. Er is minder sprankelende opwinding en meer subtiele voldoening. Soms staat het op een laag vuurtje en soms bruist het.
Genoegen brengt me evenwicht, verwondering, dankbaarheid, rust en verbinding.
(Jenny Quinn, Verenigde Staten)
(Uit Het Boek der WAARDEN)
Gelezen In Tertio Van 10 Februari 2016
Relaties met Russisch-orthodoxe kerk ontdooien in Cuba
Paus Franciscus overlegt deze vrijdag (12 februari, ondertussen voorbij) met de Russisch-orthodoxe patriarch Kirill tijdens een tussenstop in het Cubaanse Havana. Daarmee ontmoeten de invloedrijkste geestelijke leiders van het westerse en oosters-orthodoxe christendom elkaar een eerste keer sinds 1054. Deze toenadering is al decennia aangekondigd maar steevast op de lange baan geschoven, vooral na Russische bezwaren. Moskou is immers beducht voor vermeend katholiek proselitisme. In het geval van de “prowesterse” Grieks-katholieke kerk in Oekraïne voeden politieke bekommernissen mee die vrees.
Kremlin
De timing is waarschijnlijk beïnvloed door het panorthodoxe concilie dat in juni op Kreta plaatsvindt. Kirill kijkt daar Bartholomeos I in de ogen. Deze oecumenische patriarch van Constantinopel heeft dank zij herhaalde bijeenkomsten met Franciscus aan moreel gezag gewonnen. Nu de Russisch-orthodoxe patriarch dezelfde weg van dialoog inslaat, vermijdt die zwakker te staan binnen de complexe orthodoxe wereld. Het voorbereidende werk is vergemakkelijkt door de factor-Franciscus. Als Argentijn roept deze paus bij Russen minder historisch geïnspireerde weerstanden op dan zijn Duitse voorganger Benedictus XVI of de Pool Joannes Paulus II. Bovendien heeft hij met president Vladimir Poetin vruchtbare gesprekken gevoerd, onder meer over Syrië en Cuba. Gezien de nauwe banden tussen de Russisch-orthodoxe kerk en het Kremlin heeft die goede diplomatieke verstandhouding een religieuze toenadering mogelijk gemaakt.
Historisch
Het treffen en de aansluitende gemeenschappelijke verklaring zijn zeker historisch. Toch bewijst de nood aan neutraal Cubaans terrein hoe zelfs met deze dooi de oecumenische lente tussen Rome en Moskou vooralsnog uitblijft. Misschien betekent een eventuele pausreis naar Rusland op dat vlak de eerste echte zwaluw. (Joris Delporte)
Phil Bosmans spreekt tot ons: Spreukenboek
Er is met de laatste Boekenbeurs een spreukenboek
uitgekomen en ik heb er bij de uitgever hard op
moeten aandringen dat hij mijn naam niet op de kaft
zou zetten, omdat ik het onder de naam van Bond
zonder Naam wilde doen verschijnen. Want ik ben dan
wel de spreekbuis van de Bond, maar dat wil zeker niet
zeggen dat alle spreuken van mij afkomstig zijn.
Toen ik met BzN begon, had ik een handvol
spreuken. Maar een maand is vlug om. Toch is het
gelukt, want als je ogen hebt voor wat zich in de
wereld afspeelt, en als je oren hebt om naar de
mensen te luisteren, en als je bovendien elke maand
wel verplicht bent om iets te leveren, dan groeien die
spreuken op de duur vanzelf. Ik krijg trouwens geregeld
tips van vrienden en ik haal ook heel wat inspiratie uit
de brieven die ik krijg.
Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos
woensdag 17 februari 2016
De Sint-Hubertus-Vereering te Leefdaal–deel 11
Komt en laat ons God gaan prijzen
in Hubertus, zijnen vriend;
laat hem dankbaarheid bewijzen,
geven d’eer die hij verdient:
want het zijn al wonder dingen
die hij hier te Leefdaal doet.
Laat ons dan zeer geestig zingen
dezen Lof met blij gemoed.
Negenhonderd jaar geleden
heeft hij hier de kerk gewijd
met veel tranen en gebeden
deze plaats gebenedijd.
Hier, op ’t leste van zijn leven,
maar zes dagen voor zijn dood,
wou hij benedictie geven
met zijn hulp in alle nood.
De relikwie zijns gebeente
die in deze kerke rust,
kostelijker als gesteente,
wordt hier ook geëerd, gekust.
Met aflaat van veertig dagen,
door den bisschop Boon verleend,
heden wordt ze rondgedragen,
komt, eert dit heilig gebeent.
Ziet den toeloop van de mensen,
’t schijnt dat ’t hert van liefde brandt;
die om troost en bijstand wensen
komen hier van allen kant:
of voor razernij der tanden
of besmette slechte kwaal.
’t Komt hier al met offerande
want ’t geneest hier allemaal.
Men vindt wel drieduizend namen,
volgens naarstig onderzoek,
van die hier in ‘t Broêrschap kwamen,
ingeschreven in den Boek.
En drie honden die wij weten,
dat bij ons gedenkenis
van kwaai beesten zijn gebeten
vonden hier bewarenis.
Gotens die van een kwaad verken
zeer gebeten razend was,
met een kar gebracht ter kerke,
binnen Leefdaal strak genas.
Twintig jaren kost g’hem vragen
hoe hij toen al was gesteld.
Hij placht hier een heyts* te dragen (*=kaars)
voor ons Sint-Hubertusbeeld.
Korbeek, Hever, twee pastoren
hadden tandpijn, zeer gekweld:
wilt van hun twee bedes horen
te zijner eer ingesteld.
Daags een Paternoster lezen
en een mis doen elk jaar,
daarmee zijn zij hier genezen
en zijn van de tandpijn klaar.
Hoeveel varkens, paarden, koeien,
and’re beesten klein en groot,
die ons dienen of ons voeren,
die verlost zijn van de dood,
door Hubertus, troost der kranken,
met een gift of met een mis.
Laat ons God daarvoor bedanken
die in hem zo wonder is.
Boven ’t altaar nu verheven
waar men zijn memorie viert,
voor zijn eer aan God gegeven,
wonderschoon en wel versierd:
ziet de jager hier gevangen,
ziet de zondaar hier bekeerd,
ziet hoe dat hij met verlangen
de gekuiste jager eert.
Ziet hem eens ootmoedig bogen,
’t woord hoort hij uit Jezus’ mond,
en die stralen uit zijn ogen
die doorboorden zijnen grond:
“Heer”, zei hij, “en wel beminde,
wat begeert Gij dat ik doe?”
“Gaat”, zei God, “Lambertus vinden
om te krijgen uwen zoen.”
Sterke jagersoog des Heren,
schiet uw stralen in ons hert
dat de zondaar mag bekeren
die daarmee getroffen werd.
O, dat zijn uw grootste werken
die Gij hier hebt ooit gedaan:
dat de zondaars uit ons kerken
zonder zonden huiswaarts gaan.
Glorie moet aan God dan wezen,
Vader, Zoon en Heil’ge Geest,
en zijn kracht en macht voor dezen,
hier en in des Hemels feest:
want Hubertus’ ziel hierboven
zit in volle majesteit,
bij God die wij willen loven
nu en in der eeuwigheid.
Gelezen In Tertio Van 3 Februari 2016
1.De in Wilrijk gevestigde Faculteit voor Vergelijkende Godsdienstwetenschappen en Humanisme (FVG) stelt voor het eerst in haar 35-jarige bestaan een interesse voor het christendom vast. “Vroeger waren studenten vooral gefascineerd door oosterse stromingen, nu willen ze blijkbaar terugkeren naar de wortels van de eigen cultuur en schrijven ze zich in voor het vak Christendom”, stelt rector Chris Vonck. Om aan de vraag tegemoet te komen, programmeert de FVG komend semester ook vakken over de Bijbel, de rooms-katholieke kerk en de christelijke iconografie. (Emmanuel Van Lierde)
2.Neutraliteit overheid betekent niet antigodsdienstigheid
Een strikte interpretatie van het neutraliteitsgebod brengt beperkingen mee voor het optreden van de overheid, poneert Jurgen Slembrouck: alle aspecten die haar kenmerken, moeten elke schijn van partijdigheid vermijden, maar dat betekent niet dat ze antigodsdienstig is en discrimineert, wel integendeel.
3.Echt pluralisme brengt uitwisseling en beïnvloeding
Het is van kapitaal belang een onderscheid te maken tussen het model van antigodsdienstig secularisme en een ander, pluralistisch model van seculiere maatschappij. Dat meent Herman De Dijn, die zijn mosterd haalt bij de emeritus anglicaans aartsbisschop Rowan Williams.
Maria Lichtmis: Opdracht Van De Heer In De Tempel
Als openingsgebed bad iedereen samen:
God,
vandaag herdenken we hoe uw Zoon naar de tempel
werd gebracht, waar Hij werd gezegend en aan U
werd toegewijd, omdat Hij een mens is zoals wij.
Laat ons in het spoor van Maria en Jozef,
dankbaar zijn om elk nieuw leven.
Leer ons naar elkaar te luisteren
en licht te zijn voor elkaar.
Laat uw licht schijnen over ons, opdat
we het mogen ervaren als een geschenk.
Dan wordt ons huis een echte thuis,
een stukje hemel op aarde.
Dit vragen wij U door Jezus onze Heer.
Na de viering bood KVLV nog een hapje en een drankje aan.