Phil Bosmans spreekt tot ons: Eenvoud

De eenvoud en het gewone leven, daar gaat het

om. Kijk eens. Het licht gaat aan een snelheid van

300.000 kilometer per seconde. Een lichtjaar, dat is

meer dan 9.400 miljard kilometer. En de doorsnee

van ons melkwegstelsel is 90.000 lichtjaren! Dus, wat

betekenen wij als mens op deze kleine planeet?

Je beseft dat beter als je ouder wordt: je hebt maar

een heel korte tijd om hier op de aarde te ‘parkeren’. En

dan zeg je: vinden de mensen er niks beter op dan

mekaar den duvel aan te doen, te ruziën, het leven

voor mekaar ondraaglijk te maken? Dat is toch zinloos.

Daarvoor leven wij niet.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

Chiro KaDee viert Christus-Koning

Op zondag 22 oktober 2015 was de Chiro van Korbeek-Dijle nadrukkelijk aanwezig in de woord- en communiedienst in de kerk om het feest van Christus-Koning in te zetten. Het is een gedisciplineerde groep die vlijtig meewerkte in de viering. Op het einde kwamen 12 jongens en meisjes naar voren om hun leidersbelofte te hernieuwen of voor de eerste maal af te leggen. Uiteindelijk kwamen ze nog allemaal naar voren, in twee groepen, links en rechts van het altaar, om uit volle borst een vreugdelied aan te heffen.

De Sint-Hubertus-Vereering te Leefdaal - deel 1

Onder deze titel publiceerde Paul Leynen uit Vossem in 1945 een boekje van 14 bladzijden over Sint-Hubertus, de tweede patroonheilige van Leefdaal. Ik heb dat boekje gevonden in de bibliotheek van de Heemkundige Kring van Huldenberg in het Huis Ter Dijle in Sint-Agatha-Rode. Ik wil het integraal publiceren in Kerk & leven in een achttal bijdragen en in de oorspronkelijke “oude” spelling. Daarna zal ik nog wat wetenswaardigheden putten over Sint-Hubertus uit de databank van Johan Morris.

De vereering van den H.Hubertus is wel een der oudste en populairste van ons land. Thans zooals weleer wordt die volksheilige met dankbaarheid en vertrouwen aanroepen als apostel onzer heidensche voorouders en als machtige wonderdoener die, in zijn leven en meer nog na zijn dood, zoovelen naar ziel en lichaam heeft geholpen; immers, hij is meer bijzonder de behoeder tegen de razernij gebleken.

LEVENSCHETS VAN DEN H.HUBERTUS

Omstreeks het jaar 655 geboren uit de hertogelijke familie van Aquitanië, kwam Hubertus na een woelige jeugd tot inkeer. Hij werd de vrome leerling van de H.Lambertus, bisschop van Maastricht, en tevens zijn ijverige medewerker in het bekeeringswerk. In 705 volgde hij Lambertus, na diens marteldood, op als bisschop en begaf zich denkelijk naar Rome om er de wijding te ontvangen. Hubertus oefende zijn apostolaat uit in alle streken van zijn bisdom dat toen de Ardennen en een groot deel van Brabant en der Kempen omsloot.

Oude schrijvers hebben van het vruchtbaar en godsvruchtig leven van den heiligen een verhaal nagelaten met fraaie legenden doorweven. Zij vertellen hoe Hubertus, toen reeds een bejaard man, zich de vingers erg kwetste waardoor hij aan etterwonden te lijden had; hoe hij desniettegenstaande zijn bisschoppelijke zending en zijn vele bedrijvigheden bleef doorzetten. Zoo antwoordde hij dan ook gunstig op het verzoek der inwoners, vermoedelijk van Heverlee, om hun kerk te komen wijden. Hij kwam er de plechtigheid voltrekken en predikte drie uren lang tot het volk. Zich daarna niet wel voelend, besloot hij zich naar Tervuren te begeven, waar, volgens alle waarschijnlijkheid, hij een landhoeve bezat. Met zijn gezellen vertrok hij langs de Voer stroomopwaarts op een vlot tot Leefdaal, werd hier door hevige koorts overvallen en kon met moeite te paard naar Tervuren geleid worden. Hier stierf Hubertus den 30 Mei 727 na zes dagen lang diepe pijn en vele kwellingen van den duivel te hebben doorstaan.

(wordt vervolgd)

Cyriel Letellier

Gelezen In Tertio Van 25 November 2015

“Zonder langetermijnstrategie komen we er niet meer uit”

Uit een vraaggesprek van Benoit Lannoo met Rudi Vranckx.

U bent gevormd als historicus en hecht veel belang aan historisch inzicht over wat er wereldwijd gebeurt. Hoe is de opmars van het islamextremisme eigenlijk te verklaren?

Hoe je het ook draait of keert: de inval in Irak in 2003 is met voorsprong de grootste blunder uit de kwarteeuw dat ik de wereldgeschiedenis op de voet volg.

Nu zijn er wel meer oorlogen gevoerd op basis van propaganda, zoals de leugens over de massavernietigingswapens van Hoessein. Maar de fundamentele fout van de inval in Irak was dat er geen exit-strategie was: de Amerikanen en Britten wisten waar ze aan begonnen, maar hadden niet nagedacht hoe er ooit weer uit te komen.

Grondtroepen in Irak en Syrië kunnen nu eventueel een oplossing vormen, maar alleen als er ook wordt nagedacht over wat na de bommen komt. Hebben het Westen en de internationale gemeenschap, zo ze erin slagen IS op het terrein te verslaan, deze keer wel een totaaloplossing voor ogen en zullen ze nu wel aan nation building doen? Durven ze daarbij de oude koloniale grenzen van het Midden-Oosten te hertekenen om tot een nieuw evenwicht te komen? En is er in een gestabiliseerd Midden-Oosten plaats voor minderheden: christenen, Jezidi’s, Druzen, Koerden, moslimstromingen, noem maar op? Zoiets mogelijk maken vergt ongetwijfeld een aanhoudend engagement van twintig tot dertig jaar.

Is dat realistisch?

Als we dat niet doen blijft alleen chaos in het Midden-Oosten over. En die chaos is de voedingsbodem voor nog meer extremisme. Misschien hebben we met de aanslagen in Parijs wel een keerpunt bereikt, misschien dringt nu langzaam het besef door dat we er zonder langetermijnstrategie niet meer uitkomen. Want de ‘oorlog om de geesten’ is definitief naar het Westen overgesprongen.

Tot zover Benoit Lannoo en Rudi Vranckx.

Phil Bosmans spreekt tot ons: Paarden en mensen

Ooit lanceerde ik de gedachte: ‘De ander lijdt honger,

want jij hebt zijn deel’. Dat zette heel wat kwaad

bloed. Maar het is wel de waarheid. Ik heb met eigen

ogen gezien hoe in sommige ontwikkelingslanden de

paarden beter waren gehuisvest dan de mensen. De

paardenstallen waren uitgerust met airconditioning,

terwijl een vader zijn kind in een kartonnen doos

moest leggen.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

Gelezen In Tertio Van 18 November 2015

“Wij roepen iedereen op zich te verzetten tegen de logica van de terreur, door een ondubbelzinnig engagement voor de opbouw van het vredevol samenleven in vrijheid, dialoog en respect voor elkaar, als moslims, joden, christenen, andersgelovigen of niet-gelovige humanisten.” Dat staat in de gezamenlijke verklaring van vertegenwoordigers van de katholieken, orthodoxen, anglicanen, protestanten, joden, moslims en vrijzinnigen in België bij het drama in Parijs. (Boudewijn Vanpeteghem)

Phil Bosmans spreekt tot ons: De match van de vriendschap

Miljoenen kijken nu naar de voetbalmatch.

Ik hoor ’t tot op mijn kamer.

Wij spelen ‘de match van de vriendschap’,

zolang we leven.

Alles gaat zo vlug voorbij.

En toch, ik ben heel zeker:

Niets gaat voorbij van wat in liefde gedaan is.

Wat in liefde gedaan is,

blijft bloeien in eeuwigheid.

Dit is in zware dagen onze troost

en voor altijd onze vreugde!

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos