Het Gemeentelijk Onderwijs Te Korbeek-Dijle - Deel 11

zie ook delen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10: http://korbeek-dijle.blogspot.com/search/label/Gemeentelijk%20Onderwijs
11. Maria Van Meerbeek
De opheffing van de vrije meisjesschool in september 1968 had als gevolg dat de gemeenteschool gemengd werd. Er kwam plots behoefte aan een naailerares. Maria Van Meerbeek (echtgenote van Roger Vanhoven), regentes snit en naad, werd aangesteld tot “bijzondere leermeesteres in het naaionderwijs”.
Onderstaande foto is het 1ste, 2de en 3de leerjaar in het schooljaar 1973-1974.

Op de foto, steeds van links naar rechts:
Bovenste rij: Juffrouw Maria Van Meerbeek, Philip Standaert, Marc Sterckx, Els Vanhoven, Hilde Servaes, Patrick Berthels, Benny Van Neck, Patrick Standaert, Luc Goossens, Herman Vandermueren en meester Roger Vanhoven
Middenste rij: Gert Vlasselaer, Rita Leys, Marc Berthels, Joël Vanderveken, Jan Vanhoven, Hans Neckebrouck, Kris Van Asbroeck, Veerle Letellier, Sonia D’Hont en Inge Letellier
Onderste rij: Gerda Dewit, Patrick Vanderlinden, Wilfried Vandenplas, Karin Goossens, Hilde Vranckx, Nadine Rentmeesters, Viviane Milis, Stany Schol, Herman Vanhoven en Emiel De Greef.
De tweede foto werd één jaar later genomen. Het is het 1ste en 2de leerjaar in het schooljaar 1974-1975.

Weerom van links naar rechts:
Bovenste rij: Juffrouw Maria Van Meerbeek, Nadine Rentmeesters, Lieven Blockx, Bart Vandermueren, Roger Vanderseypen, Luc Vranckx, Hans Dewit, Hilde Neckebrouck en meester Roger Vanhoven
Middenste rij: Karin Goossens, An Van Asbroeck, Carine Sterckx, Nancy Vanderveken, Inge Letellier, Gerda Dewit en Hilde Vranckx
Onderste rij: Emiel Vanbegin, Dirk Michiels, Emiel De Greef, Herman Vanhoven en Koen Michiels.

Cyriel Letellier

‘Ik word steeds meer christen’

Uit een artikel van Jan Glorieux:
Rachel Lu Yan (38) is een katholieke Chinese, gehuwd met Peter Xiao Shun Liu en moeder van Samuel. Ze woont al elf jaar in België en werkt voor de Verbieststichting in Leuven. Door haar leven hier voelt ze zich steeds meer christen worden.
Rachel Lu Yan was geëngageerd in de kerk van Shanghai en belandde in Birmingham omdat de bisschop haar in 1996 vroeg in Europa ‘Christian Education’ te gaan studeren. Nadien kreeg ze de kans in Leuven verder te studeren en te doctoreren met de steun van de Verbieststichting. Ze leerde behalve Nederlands ook Frans, ook omdat ze van talen houdt.
Jan Glorieux laat nu Rachel Lu Yan zelf aan het woord:
“Ik liet mij op mijn 21ste dopen en koos als doopnaam ‘Rachel’.
In 2005 had ik de eer om voor kardinaal Godfried Danneels te tolken op zijn reis naar China.
Elk jaar kennen veel Chinese bisdommen een duizend bekeringen. Aan de zondagsviering wordt massaal deelgenomen. Daardoor heb ik vaak heel grote groepen van catechumenen, ouders en kinderen, wanneer ik in China vorming geef. Dat verklaart meteen ook waarom het aantal roepingen in China hoge toppen scheert. Daar ben je als religieus of religieuze bijna oud als je veertig bent. Maar de eenkindpolitiek van de regering laat zich wel voelen: ouders zien hun enige kind uiteraard niet graag priester of religieuze worden.
De kerk speelt een belangrijke rol, en niet alleen in religieus opzicht. Ik zie hoe katholieke instellingen basisscholen bouwen, weeskinderen opvoeden, zieken verzorgen... Op die manier bouwt ze sterk mee aan een nieuwe samenleving. Doordat ze met nieuwe problemen wordt geconfronteerd, vraagt zelfs de communistische regering medewerking van religies om de traditionele culturele waarden te promoten en de harmonie in de samenleving te herstellen. Daarom kan je spreken van de ‘gouden decennia van evangelisatie’.
Maar we staan voor talrijke uitdagingen, ook omdat de christenen een minderheid vormen in het land. Amper één procent van de bevolking, zo’n tien miljoen mensen, is katholiek. De kerk moet daarom vechten tegen het wantrouwen van de overheid, tegen de eigen armoede en die van haar gelovigen en omgaan met conflicten tussen ondergrondse en ‘officiële’ kerkgemeenschappen.”
C.L.

Weerspreuk: Sint-Walburgis

25 februari en 1 mei: Regen in Sint Walburgisnacht Heeft steeds de kelder vol gebracht.
Eens per jaar, in de Walburgisnacht, tussen 30 april en 1 mei, vliegen toverkollen op hun bezems naar de heksensabbat in het Harzgebergte. Het is de laatste nacht waarin het duister heerst, in mei neemt het licht het regime over. De koppeling van Walburgis aan die heksensabbat vindt zijn oorsprong in het toeval dat een Beierse bisschop haar op de eerste mei tot heilige verhief - vroeger mochten bisschoppen dat - wat haar in een deel van Duitsland een extra feest op die datum verschafte.
Walburgis of Walburga stamde alweer uit een Angelsaksische adellijke familie waarin de heiligheid als een virus rondging. De geloofsverkondigers Sint-Willibald en Sint-Wunibald waren haar broers, de heilige Lioba was een nicht en Bonifatius, de apostel van de Duitse en Friese gewesten, een oom. Het was haast niet te vermijden dat Walburgis de religieuze kant opging, en ja, abdis zou ze ook nog worden, maar evengoed week haar leven af van het standaardrelaas. Engeland hoefde toen, in de achtste eeuw, niet meer voor het christendom te worden gewonnen. De evangelisatie had zich verplaatst naar het vasteland, waar de Engelse en Ierse missionarissen handen tekort kwamen. Daarom vroeg Bonifatius of Walburgis en Lioba wilden overkomen, wat in die tijd niet zonder gevaar was. Maar de jonge vrouwen voelden wel voor pionierswerk, staken bij vliegende storm de Noordzee over en reisden met een kar naar de Duitse binnenlanden. Soms gescheiden, soms vereend leidden zij patrouilles van nonnen ter ondersteuning van de geloofshelden, tot ze in Beieren een door Wunibald gesticht dubbelklooster voor mannen en vrouwen betrokken. Net rond dat jaar werd oom Bonifatius met een vijftigkoppige monnikenkaravaan vermoord.
Dat Walburgis tot hoofd van beide kloosters werd gekozen, bevestigt dat zij als vrouw een zeldzaam hoog aanzien bezat. Ze kon organiseren, hield eens per week in het mannenklooster lezingen over bijbelkennis en zette tal van activiteiten op touw, vooral op onderwijsgebied. Een kostschool die zij stichtte werd een brandpunt - vermoedelijk het eerste! - voor de opleiding van jonge vrouwen. Na die beschavingsarbeid vele jaren te hebben verricht overleed zij op 25 februari 779.
Haar school en abdij in Eichstätt bleven bestaan en bezitten sinds 1852 zelfs dochterhuizen in de Verenigde Staten. Anders dan de meeste heilige vrouwen uit haar tijd is Walburgis dus niet verschrompeld tot een devotieprentje. Onder haar schutse zijn nog honderden vrouwen, benedictinessen, actief.
(Uit Alle Heiligen van Wim Zaal)
C.L.

Het Gemeentelijk Onderwijs Te Korbeek-Dijle - Deel 10

zie ook delen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 en 9: http://korbeek-dijle.blogspot.com/search/label/Gemeentelijk%20Onderwijs

10. De meisjes en de kleuters gaan over naar de gemeenteschool
De vrije meisjesschool van de zusters Annonciaden van Huldenberg, die een kleuterklas omvatte, werd opgeheven vanaf het schooljaar 1968-1969. De kleuterklas werd overgenomen door de gemeenteschool. Op de gemeenteraad van 23.8.1968 werd Gerda Broeckx (°Leuven 1948), wonende te Heverlee, met ingang van 1.9.1968 benoemd tot kleuteronderwijzeres. Pas op de gemeenteraad van 14.2.1969 werd er officieel beslist de kleuterafdeling van de opgeheven vrije school toe te voegen aan de bestaande gemeentelijke school, met terugwerkende kracht vanaf 1.9.1968. De kleuterklas bleef ondergebracht in de gebouwen van de vrije school.
Op 23.12.1969 beslist de gemeenteraad de 5-dagenweek in te voeren in de gemeenteschool vanaf 1.1.1970.
Gedurende de maand september 1970 werd het vereiste minimum van 31 kleuters om de kleuterklas te splitsen gemiddeld overtroffen. Bijgevolg besliste de gemeenteraad van 10.10.1970 tot de onmiddellijke ontdubbeling en werd Eliane Reniers uit Kessel-Lo (°Leuven 1950) benoemd in tijdelijk verband als tweede kleuterleidster. Op de gemeenteraad van 12.10.1972 werd zij benoemd in vast verband.
Op onderstaande foto staan de twee juffen en alle kleuters tijdens het schooljaar 1971-1972.

Op de foto, steeds van links naar rechts:
Bovenste rij: Juf Eliane Reniers, Koen Michiels, Hans Dewit, Pierre Cambier, Caroline Cambier, Hilde Vranckx, Bart Vandermueren, Geert Taghon, Emiel De Greef, Luc Vranckx en juf Gerda Broeckx
Tweede rij: Gerda Dewit, Hilde Servaes, Luc Goossens, Joël Vanderveken, Rita Leys, Jan Vanhoven, Patricia Michiels, Patrick Vanderlinden en Herman Vanhoven
Derde rij: Martine en Christine Saenen, Bart Penninckx, Sonia D’Hont, Fabienne Debontridder, Nadine Rentmeesters, Veerle Letellier en Inge Letellier
Zittend vooraan: Rudi Michiels, Nancy Vanderveken, Wilfried Vandenplas, Ella Coopmans, Karin Goossens, Carine Sterckx, Danny Taghon en Emiel Vanbegin.
Bij jonge vrouwen is bevallingsverlof een geregeld terugkerend gegeven. Magda Vanwezer (+) uit Bertem, Hilde Mommaerts uit Leuven en Danielle Peeters uit Neerijse zijn enkele namen die meermaals terugkwamen als vervangster van een kleuterleidster met bevallingsverlof of gewoon ziek. Tijdens de lange periode van 1.10.1976 tot 30.6.1977 was Eliane Reniers met verlof zonder wedde. Danielle Peeters (°Neerijse 1953) heeft haar toen vervangen. Zij werd later vast benoemd. Want Eliane Reniers is bij de overstap naar Bertem in september 1977 met het onderwijs gestopt. Gerda Broeckx en Danielle Peeters zijn meegegaan naar Bertem en hebben er nog vele jaren gefunctioneerd. Gerda ging met pensioen op 1.9.2008 en Danielle krijgt terbeschikkingstelling voorafgaand aan het pensioen op 1.4.2009.
Cyriel Letellier

Weerspreuk: Sint-Matthias

24 februari: Sint Mathijs breekt het ijs.
Christus was als een planeet omgeven door een ring van twaalf apostelen met daaromheen een krans van 72 discipelen. Door het verraad en de zelfmoord van Judas Iskariot bleven maar elf apostelen over en, misschien geïnspireerd door de twaalf stammen van Israël, deed Petrus na de hemelvaart van Christus het voorstel om het oude aantal weer vol te maken met één van de discipelen. Het zou iemand moeten zijn die zoveel mogelijk wonderen en toespraken had bijgewoond, opdat hij uit eigen aanschouwing kon getuigen. Men vond twee goede kandidaten, Barnabas en Matthias. De apostelen baden en lieten toen het lot beslissen, dat Matthias als vervanger van Judas aanwees.
Als toegevoegde apostel deelt hij maar half in de glans en de legendenrijkdom van de anderen, zijn leven en dood spelen zich af in een schemergebied. Dat hij jarenlang in Judea heeft gemissioneerd, komt in alle bronnen voor, maar vervolgens signaleert de ene overlevering hem in Ethiopië, de andere in de Balkan, de derde bij de Kaspische Zee, en over zijn marteldood zijn de gegevens niet minder tegenstrijdig. Tenslotte heeft men er twee gecombineerd: een halve steniging gevolgd door een hele onthoofding, jaartal onbekend. Verder zijn de anekdoten over Matthias (een blindmakend brouwsel in naam van Christus drinken zonder blind te worden, dat soort verhalen) allemaal ook over andere heiligen bekend. Typerend voor zijn situatie is dat zelfs zijn feest kan veranderen, want in de schrikkeljaren schuift het een dag op. Vereerd wordt hij voornamelijk in Duitsland doordat keizerin Helena (18 augustus) zijn relieken van Jeruzalem naar Trier overbracht, in haar tijd een belangrijke stad, waar ze nog rusten in de Matthiasabdij.
(Uit Alle Heiligen van Wim Zaal)
C.L.

Maria Lichtmis 2009

Op zondag 1 februari 2009 verzorgde KVLV-Korbeek-Dijle de eucharistieviering in de Korbeekse parochiekerk. Deze viering stond uiteraard in het teken van het licht.
Bij de zegening van de kaarsen bad de priester:
Klein en nietig is het licht van een kaarsje, maar als het duister is rondom, wordt het als een ster in de nacht.
Eén vonkje van geloof kan het begin zijn van een groot vuur.
Een waakvlam van liefde brengt vroeg of laat geluk. Goddelijk licht is niet te doven.
God, Gij zijt de bron en het begin van alle licht. Zegen deze brandende kaarsen. Zegen deze mensen, klein en groot.
Zij willen Uw licht in hun hart dragen. Mogen deze kaarsen ons eraan herinneren dat Gij ons licht en onze vreugde zijt en mogen zij licht en warmte brengen in onze gezinnen.
Hierbij enkele sfeerbeelden.

Liefde is… …op zondag samen naar de kerk gaan