Gelezen In Tertio Van 6 Mei 2015

1.Bankiersbonussen

ABN AMRO werd al aan het begin van de financiële crisis in 2008 staatsbank. De Nederlandse regering wilde destijds voorkomen dat deze belangrijke bank, voor het bedrijfsleven en voor particulieren, zou omvallen. Het parlement stelde eisen aan het gedrag van de staatsbank. Een eventueel bonus werd gemaximeerd tot een bepaald percentage van het salaris. Maar onlangs bleek dat de bank slimmer was dan de Tweede Kamer: de salarissen gingen met 100.000 euro omhoog, het percentage voor de bonus bleef hetzelfde, met als effect dat de bestuurders meer kregen dan het parlement wilde. Bij het bericht dat de bestuurders van ABN AMRO 100.000 euro aan bonus zouden ontvangen, stak er een storm van protest op in het parlement en in de media. Hoe kunnen mensen die met geld van anderen werken een extra beloning accepteren, terwijl miljoenen burgers nog steeds moeten inleveren of hun baan kwijt zijn mede als gevolg van de financiële (banken)crisis?

2.Op 2 mei streken goed twintig Amerikaanse privéklinieken en bemiddelingsdiensten die commercieel draagmoederschap faciliteren, even in Brussel neer. Ze richten zich tot homostellen met een kinderwens uit heel Europa. Meerdere Belgische experts bekijken dit initiatief met argwaan. Zelfs holebi-organisaties nemen niet deel aan de beurs wegens interne verdeeldheid.

3.Zeker 214 meisjes en vrouwen die zijn ontvoerd door de Nigeriaanse terreurgroep Boko Haram, bleken zwanger na hun bevrijding. “Zij hebben dringend gepaste begeleiding nodig om hun plek binnen onze samenleving opnieuw in te nemen”, stelt de directeur van het Bevolkingsfonds van de Verenigde Naties, Babatunde Osotimehin. Boko Haram heeft sinds begin vorig jaar zeker 2.000 vrouwen en kinderen geschaakt. Vooral bekend en berucht is de ontvoering van meer dan tweehonderd schoolmeisjes in Chibok.

4.Op 4 mei publiceerde het collectief van kritische Israëlische militairen Breaking the Silence (de stilte verbreken) de verklaringen van ruim zestig officieren en soldaten die hebben deelgenomen aan de operatie Protective Edge (Beschermende Rand) in Gaza. Hun getuigenissen leveren een schokkend beeld op van Israëls defensiepolitiek. Zo krijgen soldaten blijkbaar de instructie tijdens beschietingen geen onderscheid te maken tussen burgers en strijders. Een bedenkelijke praktijk die rechtstreeks aanleiding gaf tot de dood van honderden onschuldige Palestijnen. Breaking the Silence is een partnerorganisatie van Broederlijk Delen.

(Joris Delporte)

Phil Bosmans spreekt tot ons: De melk en de koe…

Ik was eens in een bazaar (supermarkt). En men was de

rayons van de melk aan het herschikken. Ik heb erop

zitten kijken… Toen dacht ik ineens: enfin…, hoeveel

verschillende soorten melk zijn er nu; en hoeveel

verschillende soorten verpakkingen; en hoeveel

verschillende prijzen…

Ik dacht bij mezelf: als hier een koe moest binnenkomen,

dan vindt ze haar eigen melk niet meer terug!

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

Korbeekse Oud-Strijders van Wereldoorlog I – Deel 7

Honnorez Clement

° Korbeek-Dijle 25.2.1884 + Amersfoort (Nederland) 3.12.1914

Zoon van Alfred Honnorez en Josephine Fagot.

Getrouwd met Antonette Rondou van Oud-Heverlee. Zij kregen samen vier kinderen, één zoon en drie dochters. Het jongste kind werd geboren in maart 1914.

Clement Honnorez had als loteling van de klas 1904 op 13.6.1904 het nummer 144 getrokken en werd ingelijfd als milicien.

Op 12.10.1904 trad hij in actieve dienst als soldaat bij het 9^de Linieregiment.

Op 29.9.1906 met onbepaald verlof.

Op 23.5.1907 opnieuw onder de wapens.

Op 21.6.1907 met onbepaald verlof.

Op 1.10.1912 bij de Reserve geplaatst.

Op 1.8.1914 wederopgeroepen bij het 9^de Linieregiment.

Clement Honnorez was een van de 33.146 Belgische soldaten die na de val van Antwerpen klem geraakt waren tussen het oprukkende Duitse leger en de Nederlandse grens en gevlucht waren naar het neutrale Nederland. De Belgen werden ontwapend in Nederland en ondergebracht in tentenkampen, o.a. in Harderwijk en in Zeist. Clement Honnorez was geïnterneerd in het kamp van Zeist.

De levensomstandigheden in Zeist waren zeer slecht. Ze hadden geen riolering, wat wel erg onhygiënische toestanden veroorzaakte, het eten was er ronduit slecht en in de kantine werden woekerprijzen gevraagd. Er was de kou in de niet verwarmde tenten, terwijl de Nederlandse bewakers wel over verwarmde slaapplaatsen konden beschikken.

De geïnterneerden werden in Zeist ook gedwongen – overigens tegen de internationale regels in – om te werken en het ongenoegen bij de Belgen groeide er uit tot opstandigheid. De bom barstte toen drie Belgische militairen gesnapt werden toen ze in burgerkleding het kamp hadden willen ontvluchten en door de Nederlandse bewakers opgesloten werden.

Hun kampgenoten eisten woedend hun vrijlating en plunderden de kantine toen ze hun zin niet kregen. De opstand escaleerde de volgende dagen en bereikte een hoogtepunt op 3 december 1914, toen het niet bij schelden bleef (“Kaaskoppen!”, “Schiet maar, Kwattasoldaatjes!”). Er werden stenen gegooid naar de Nederlandse bewakers, die inmiddels met geweren klaar stonden en dreigden te schieten.

De bevelvoerende luitenant gaf opdracht om met scherp te schieten op de opstandelingen. Achttien gewonden en acht doden, onder wie Clement Honnorez, vielen er bij de Belgen. Hun makkers vluchtten in paniek weg en een ijzige stilte daalde neer over het kamp. De gewonden werden overgebracht naar het ziekenhuis in Amersfoort, de acht doden begraven op het katholieke kerkhof van het vlakbij Zeist gelegen Soesterberg. Achteraf werden zes van hen, onder wie Clement Honnorez, herbegraven op het Belgisch Militair Ereveld op het kerkhof van Harderwijk, waar ze nog altijd rusten. Een foto van het graf van Clement Honnorez werd mij bezorgd door het gemeentebestuur van Harderwijk.

Phil Bosmans spreekt tot ons: Heel even…

Het ‘voorbijgaan’

is het lot van alles wat leeft.

Je krijgt heel even de tijd,

om goed te zijn voor de mensen

en om hen een weg te wijzen

naar het licht, naar liefde,

naar een beetje geluk,

naar God.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

Korbeekse Oud-Strijders van Wereldoorlog I – Deel 6

Gauthier Karel

(Sjakke Kaësj)

° Neerijse 23.3.1890 + Neerijse 2.4.1985

Zoon van Ludovicus Gauthier en Ludwina Winnepenninckx

Trouwde in 1929 met Marie Verstraeten uit Korbeek-Dijle, een dochter van Jan Baptist Verstraeten en Maria Ludwina Vandermueren. Zij vestigden zich als landbouwers in Korbeek-Dijle. Zij kregen er in 1931 een dochter, Maria Gauthier, die echter jong overleed in 1958.

Soldaat-milicien van de lichting 1910

Bij het 10^de Linieregiment ingelijfd op 22.6.1910

Vanaf 3.10.1910 in het depot, met een kort verblijf (van 5 tot 7 10.1910) in het hospitaal van Leuven.

Met onbepaald verlof op 14.3.1912

Wederoproeping van 3.6.1912 tot 12.6.1912

Nieuwe residentie Bossut-Gottechain, district Leuven, kanton Grez-Doiceau op 19.5.1913

Wederoproeping van 21.8.1913 tot 5.9.1913

Wederoproeping van 4.5.1914 tot 14.5.1914

Bij de oorlogsdreiging terug onder de wapens op 30.7.1914, bij het 30^ste Linieregiment

Van 4.8.1914 tot 24.8.1914 aan het front bij Namen

Op 24.8.1914 krijgsgevangen genomen te Bioul, tussen Namen en Dinant, samen met Leon De Greef en Gustaaf Bruffaerts

Krijgsgevangen van 25.8.1914 tot 11.11.1918

Vereerd met: Oorlogskruis

Herinneringsmedaille

Overwinningsmedaille

Geens Joseph Pierre Alphonse

° Leuven 11.1.1886

Zoon van Victor Louis Geens, werkman-meubelmaker, en Marie Thérèse Vermeulen. Zij woonden in Leuven, in de “rue des Cordes”, de Zeelstraat, nr 16.

Getrouwd met Ursula Lauwens (Ursula Poezze) van Korbeek-Dijle. Zij hadden een dochtertje, Maria Geens, geboren te Leuven op 23.8.1907 (en waarschijnlijk als kind overleden), en een zoontje, Maurits Geens, geboren te Korbeek-Dijle op 18.6.1913, maar er reeds overleden op 24.7.1913. Jozef Geens en Ursula Lauwens hebben in Ukkel gewoond en daarna in Korbeek-Dijle, eerst op Veeweide nr.1 en daarna op Kerkstraat nr.7

Hij was handwerker in de statie.

Na de oorlog zijn Jozef en Ursula gescheiden.

Hij woonde dan bij een oom van Ursula, bij Louis De Van (Lewie de Priezer) in de Putstraat.

In 1921 verhuisde hij naar Schaarbeek.

In 1936 was hij dakenreiniger.

Soldaat-milicien bij het 1^ste Linieregiment

Op 1.8.1914 terug onder de wapens bij het 21^ste Linieregiment

Op 15.10.1914 verwijderd uit de gevechtstroepen

Op 26.10.1914 voorgesteld voor afkeuring en verlof zonder soldij

Op 29.11.1916 binnengegaan in hospitaal St.Emile in Calais

Op 1.12.1916 met verlof zonder soldij tot het einde der vijandelijkheden

Op 31.1.1919 met verlof zonder soldij

Op 19.8.1919 met onbepaald verlof

Op 8.10.1923 kent de directeur van het militair hospitaal hem 15 % werkonbekwaamheid toe en verklaart hem ongeschikt voor de dienst.

Op 7.3.1924 ongeschikt verklaard voor de dienst omwille van epilepsie, en bronchitis waarvan de oorsprong moet liggen bij zijn gestel en die vastgesteld werd buiten de wettelijke termijn. Bijgevolg krijgt hij geen invaliditeitspensioen.

Haesendonck Felix

(Fei Toik)

° Korbeek-Dijle 7.4.1889 + Bertem 29.12.1977

Zoon van Hippolyte Haesendonck (den Toik) en Brigitte Vleminckx

Trouwde in 1913 met Justine Fagot (een dochter van Reike Mandus). Bij hun huwelijk wettigden zij een voorkind (een dochtertje) van Justine en in maart 1914 werd hun nog een zoontje geboren. In 1922 zijn zij wettelijk gescheiden. Felix is niet hertrouwd.

Werkte bij de N.M.B.S.

Behoorde bij de 4^de Legerdivisie 13^de Linieregiment

Wederopgeroepen bij het 13^de Linieregiment op 1.8.1914

Gekwetst aan de IJzer op 19.10.1914 en afgevoerd naar Engeland via het hospitaal van Calais, waar hij verbleef van 19 tot 26.10.1914

Afgekeurd voor de gevechtstroepen op 17.2.1915; geschikt voor garnizoensdienst

Op 19.8.1918 opnieuw aan het front

30% bestendige invaliditeit (verlies van bestanddelen van gehemelte en zacht gehemelte)

Vereerd met 2 frontstrepen

Oorlogskruis met palm

Honnorez Albert

° Korbeek-Dijle 18.11.1887 + Hoeilaart 9.10.1955

Zoon van Alfred Honnorez en Josephine Fagot. Broer van Clement (de in Nederland omgekomen oud-strijder) en Edmond (de grootvader van Nicole).

Trouwde in 1919 met de 42-jarige Nathalie Marie Léontine Depré uit IJzer-Overijse.

Was burgemeester van Hoeilaart van 1927 tot en met 1939. Deed zoals zijn grootvader, Remi Prosper Honnorez: hij voegde bij zijn handtekening de naam van zijn vrouw toe aan de zijne: A. Honnorez-Depré.

Albert Honnorez was liberaal en vrijmetselaar.

Hij werd waarschijnlijk bijgezet in de grafkelder van de familie Honnorez in Korbeek-Dijle.

Heeft zich op 4.8.1914 opgegeven als oorlogsvrijwilliger.

Soldaat bij het 6^de Linieregiment en 7^de Regiment Artillerie (Bommenlancering). Ook korte tijd bij 1^ste en 13^de Regiment Artillerie.

Hij heeft de oorlogstijd vooral doorgebracht in verschillende hospitalen (als verpleegde) en in instructiecentra van de artillerie. Hij heeft ook een lange periode – van 5.3.1915 tot 1.8.1916 – verlof zonder soldij gehad.

Op 10.7.1919 met onbepaald verlof.

Vereerd met: 3 frontstrepen

Overwinningsmedaille

Herinneringsmedaille

IJzermedaille

Medaille van oorlogsvrijwilliger

Wordt vervolgd

Beelden vanuit de torenspits van de Korbeekse kerk - deel 1

Noordwestelijk zicht op het dorp met centraal het Brouwershuis en bovenaan o.a. Ter Dijle, De Parochiale Gebouwen en de pastorij.

Zuidwestelijk zicht op het dorp met de Korbeekse Kerkstraat kant Beek, een stukje Stationsstraat en de Dijlevallei.

Phil Bosmans spreekt tot ons: Het woord…

Het woord is niet alleen wat je zegt of wat je doet.

Het woord is wat je bent in je diepste wezen.

Is je hart een oase voor mensen,

dan zal je woord het water zijn

dat woestijnen vruchtbaar maakt.

Het woord is een wondere gave

door God aan mensen gegeven

om gemeenschap te vormen.

Het woord mag geen wapen worden.

Laat God wonen in je woord.

Dan is je woord ‘licht’, ‘liefde’, ‘leven’.

Dan is je woord een gebeurtenis,

dan gebeurt er iets,

dan wordt er iets geboren.

Vrede, steun en troost, vrede.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos