woensdag 17 mei 2017

Praat jij Afrikaans? – deel 3

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

stokkielekker = lolly, lekstok

rusbank = sofa

chip = chips

lekkergoed = snoepgoed

vrugte = vruchten

pynappel = ananas

lemoen = sinaasappel

lemmetje = limoen

kaalbas = met ontbloot bovenlijf

kaalgat = poedelnaakt

Phil Bosmans spreekt tot ons: Statistieken

Kijk eens, als je jong bent, denk je dat je de wereld

kan veranderen… Ik heb de indruk dat de wereld er

niet beter op geworden is. Het is me dus niet gelukt.

Maar ik heb zeker enkele mensen beter en gelukkiger

gemaakt. Maar hoe druk je dat uit? Van het goede

kan je geen statistieken maken, je kan het niet in een

overzicht afdrukken.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter AusloosP

Vlierkookles KVLV

Week 2017-20 - Vlierkookles 1.6.20170001

woensdag 10 mei 2017

Praat jij Afrikaans? – deel 2

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

spuitvliegtuig = straaljager

leër = leger

vliegenier = piloot

vliegtuig rij = vliegen

wegspringplek = vertrekpunt

lughawe = vliegveld

deurmekaarspul = chaos

sekerheid = veiligheid

vuisslanerij = knokpartij

besering = blessure

Gelezen in Tertio van 26 april 2017

Nadruk op mensen, niet op cijfers

Uit het dossier “Ouderenzorg” op tekst van Frederique Vanneuville

We laten aan het woord Klaartje Theunis, directeur Ouderenzorg van Zorgnet-Icuro:

“Op het gebied van de betaalbaarheid van de woonzorgcentra vind ik de toenemende vraag naar euthanasie een niet te onderschatten gegeven. Die wetgeving zou op langere termijn wel eens een parallel effect kunnen hebben als de prenatale diagnostiek op het gehandicapte leven: je hebt de mogelijkheid te kiezen voor een optie die een mogelijke - financiële – last voor de maatschappij wegneemt. Kies je anders, dan ben je egoïstisch. Gaan we naar een mentaliteit waar je als oudere maar de moeite waard bent zolang je maatschappelijk actief bent en economisch rendabel? Wat is dan nog de intrinsieke, eigen keuze van de oudere? Voor die mentaliteitswijziging ben ik echt beducht.”

“We stellen vast dat ouderen niet langer naar een ‘instituut’ willen, of naar een ‘instelling’ of iets wat daar naar zweemt, zelfs niet de generatie die bijvoorbeeld in een schoolinternaat nog vertrouwd is geweest met een zekere collectiviteit. Ook dat is een duidelijke tendens: onze samenleving telt steeds meer hoger opgeleide, vitale en mondige senioren. Tegelijk neemt het aantal alleenstaanden onder hen toe, en er is sprake van ‘gezinsverdunning’(met een kleinere kans op mantelzorg).”

Phil Bosmans spreekt tot ons: De trap poetsen… En de borstel in de wc…

In het noviciaat kreeg iedereen een werk opgedragen.

En ik moest de trap poetsen, ja.

Ik ging met een emmer water naar boven en ik goot

die emmer water van boven naar beneden, zodat

ook de muur een beetje bespat was. En heel toevallig

kwam de magister – dat is de overste van het noviciaat –

voorbij. Die zag dat. En die was kwaad hé.

Die zegde: ‘Moet ge nu zo een trap poetsen?’

Ik zei: ‘Hoe doet uw moeder dat?’ En hij:

‘Hebt ge dan nooit een trap zien poetsen?’ Ik zeg:

‘Neen, heb ik nooit gezien.’ ‘Hebt ge dat nooit gezien?’,

zegde ie opnieuw. Ik antwoordde: ‘We hadden thuis

geen trap.’ Hij weer: ‘Ge moet een emmer water

pakken, en zo’n handborstel, en dan trap voor trap

afschuren.’

Toen heb ik dat zo gedaan en dan moest ik dat water

weggieten. En toen ik de tweede emmer weggoot, was

er de borstel bij. En die ging mee de wc in. En ik dacht:

als ik dat moet gaan zeggen, dat ik nu ook de borstel

kwijt ben…!

Dan heb ik mijn mouwen opgerold en ben ik daarin

gegaan (in de wc)… totdat ik met twee vingers een paar

haartjes vast had en zo ‘stillekes aan’ de borstel naar

boven kreeg… En ’t was weer opgelost.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

zondag 7 mei 2017

Agenda bijgewerkt

Bekijk onze bijgewerkte agenda op de agenda-pagina.

woensdag 3 mei 2017

Praat jij Afrikaans? – deel 1

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

Eetplek = restaurant

Bees = koe

Beesvleis = rundsvlees

Sponskoek = cake

Peuzelkroeg = cafetaria

Peuzelhappie = snack

Wegneemetes = afhaalmaaltijd

Baba = baby

Borslappie = slabbetje

Brakkiesbakkie = doggie bag, zakje om restjes mee te nemen

Paasviering 2017 in Korbeek-Dijle

Week 2017-18 - 001Week 2017-18 - 005Week 2017-18 - 006Week 2017-18 - 009

Met een eierenraap voor de kinderen, een mooie verrijzenisviering voorgegaan door Philip Debruyne en opgeluisterd door het Sint-Stevenskoor, en een lekkere paasbrunch aangeboden door de Landelijke Gilde als afsluiter, was de paasstemming in Korbeek-Dijle opperbest!

Phil Bosmans spreekt tot ons: Mei

Het hart van de aarde is een wonder hart,

een hart dat leeft en leven geeft.

In elke lente licht het gelaat van de aarde op,

levenslustig en paradijselijk

tot aan de rand van de monstersteden.

Daar heeft de mens de aarde

zo diep in het gezicht geslagen

dat het hart er dodelijk werd door getroffen.

De zon kan het beton niet doen bloeien.

De bomen zijn gesneuveld,

de vogels vinden geen nest

en het vergeet-mij-nietje is voor goed vergeten.

Beken sterven in riolen.

De stilte wordt verdronken in lawaai

en het water loopt door smalle buizen.

Waar de aarde niet meer ademen kan,

begint het stervensproces van alle leven.

Mens toch,

luister naar het stervend hart van moeder aarde

en vergeet nooit dat elke slag

op het gezicht van moeder aarde

een aanslag is op jezelf!

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 26 april 2017

“Leven zonder waarden is als soep eten met een vork”

Zorg

Zorg is heel nauw verbonden met waarden als samenwerking, liefde en mededogen. Relaties gebaseerd op oprechte zorg zijn belangrijk. Om zich goed te kunnen voelen, moeten mensen vriendelijkheid en zorg ontvangen en moeten ze kunnen praten over verschillende zaken uit hun leven.

Een zorgzame leider is een leider die dient. Dienende leiders verstaan dat het niet genoeg is om gewoon goed te zijn, ze zullen hun ervaring en kennis ook willen uitdragen naar anderen. Persoonlijke groei is niet mogelijk als we niks doen voor de anderen of voor de wereld.

(Belén Romero, Venezuela)

Zorgzaam

Zorgzaamheid vraagt energie. Het betekent in zichzelf en in de ander investeren. De verzorgende of zorgzame persoon moet dus de kracht hebben om te zorgen. Zorg dragen moet voldoende zijn op zich en mag niet gedaan worden in de hoop op een beloning in dit leven of hierna. Wat maakt dat de ene persoon zorgzaam is en de andere niet? De beste voorspeller is of er goed voor jou is gezorgd. Kinderen die zorgzaam zijn, zijn meestal opgevoed door liefdevolle en zorgzame ouders.

(Carien Goussard, Zuid-Afrika)

Zuiverheid

Als ik aan zuiverheid denk, dan denk ik aan een persoon die een zuiver en helder geweten heeft, een pure intentie, geen schuldgevoel dat op haar/zijn schouders weegt, het type persoon dat iedereen op dezelfde manier behandelt: met vriendelijkheid en respect. Vanuit dit standpunt betekent zuiverheid dat je hart en geest zuiver zijn.

(Belén Romero, Venezuela)

Einde van onze citaten uit “Het boek der WAARDEN”

Share Fair 2017

Week 2017-17 - 001Week 2017-17 - 004Week 2017-17 - Share Fair 14.5.20170001

Phil Bosmans spreekt tot ons: Priester zijn

Je maakt, als je priester wordt, een keuze. Als je als

priester geïnterviewd wordt, vragen ze altijd: ‘Als je

niet getrouwd bent, hoe kan je dan gehuwden helpen?’

Moet een dokter alle ziekten hebben gehad om ze te

kunnen bestrijden?

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

zondag 23 april 2017

Agenda bijgewerkt

Bekijk onze bijgewerkte agenda op de agenda-pagina.

woensdag 19 april 2017

“Leven zonder waarden is als soep eten met een vork”

Wilskracht

Wilskracht is waarschijnlijk de grootste kracht van de mens, het is het fundamentele ingrediënt om onze doelstellingen te bereiken. Alle dieren en planten die deze planeet met ons delen bezitten de kracht om zichzelf te voeden, voort te planten en in leven te blijven. Het verschil tussen de mens en de andere soorten is het bewustzijn dat we associëren met wilskracht. Bewustzijn betekent reflectie, zelfcontrole en focus. Bewustzijn is onze wil bewegen naar datgene wat we het beste achten voor de groep en niet enkel voor onszelf.

(Jesus Garcia, Panama)

Zekerheid

Kunnen we ervoor kiezen om in het huis van de liefde te wonen in plaats van in het huis van de angst waar de nare stemmen Zelftwijfel, Kommer en Kwel, en Duisternis verblijven? Natuurlijk kunnen we dat! We moeten enkel weten hoe we de lichtschakelaar kunnen aanzetten. Zelftwijfel? Weg! Kommer en Kwel? Weg! De stem van de Duisternis? Ze verdwijnt zodra we de lichtschakelaar aanknippen die aanwezig is in het hart van elke mens.

(Paul Werder, Verenigde Staten)

Zelfdiscipline

Voor mij vereist zelfdiscipline een onafhankelijke wil, de kracht om iets te doen wat je eigenlijk niet wilt doen, een instrument zijn van je waarden eerder dan van je overtuigingen. Zelfdiscipline is een vorm van vrijheid, vrijheid van luiheid of lethargie, vrijheid van verwachtingen en eisen van anderen, vrijheid van angst en twijfel.

(Hector Infer, Spanje)

Zelfvertrouwen

Echt zelfvertrouwen heeft geen behoefte aan een imago. De waarheid dient niet bewezen te worden. Het is het diepe besef dat je oké bent zoals je bent. Het is geen staat van perfectie die je ontwikkelt om vol zelfvertrouwen te zijn. Het is jouw manier van zijn op dit moment, je unieke karakter, je persoonlijke mengeling van talenten en tekortkomingen waarover je vol vertrouwen kunt zijn. Het vereist enkel een degelijke, realistische en vriendelijke kijk op jezelf.

(Cornelia Weber-Fürst, Duitsland)

Zelfzorg

Het ligt in onze menselijke natuur om de beste versie van onszelf te zijn in de rollen die we vervullen. Om je rol te vervullen, moet je je goed voelen in alle aspecten van je leven. Ik geloof er sterk in dat je niet veel waard bent voor anderen als je zelf niet goed in je vel zit. De alomvattende zorg voor jezelf verzekert je ervan dat je anderen van dienst kunt zijn, in eender welke rol die je in hun leven speelt. Zorg eerst voor jezelf als je anderen van dienst wil zijn. Wees honderd procent gezond. Voed je geest, lichaam en ziel op een goede manier. Je kunt er niet omheen!

(Tumi Sibanda, Zuid-Afrika)

Gelezen In Tertio Van 5 April 2017

Belgische katholieke kerk verwelkomt 360 bekeerlingen

Tertio achterhaalde dat er in België tijdens de paasnacht 229 volwassen mannen en vrouwen gedoopt worden binnen de katholieke kerk. Meestal ontvangen ze meteen ook het vormsel en gaan ze voor het eerst te communie. Ter vergelijking, in 2016 waren ze met 222, in 2015 en 2014 waren er zo’n 185, in 2013 zo’n 167 en de jaren daarvoor gemiddeld een 150.

Springen er bovenuit: het bisdom Doornik met 67 dopelingen (op de 229) en het vicariaat Brussel met 59.

Daarnaast ontvangen in de periode tussen Pasen en Pinksteren minstens 131 volwassenen die al gedoopt waren, het vormsel. Vorig jaar waren dat er 102. Het aantal bekeerlingen dat de Belgische kerk in de paastijd verwelkomt, blijft dus gestaag stijgen. (Emmanuel Van Lierde)

Phil Bosmans spreekt tot ons: Eenzaamheid…

Er zijn zoveel mensen die alleen zijn en wachten tot

eens iemand de deur opendoet. Paperassen kunnen mij

gestolen worden, dat we maar eens tijd maken om met

de mensen bezig te zijn. Heel concreet. Ik ken iemand

die om de veertien dagen naar zee gaat omdat de

hond ozon nodig heeft. Die man verbaasde zich over

de eenzaamheid van een oude man in zijn straat die

nooit eens weg kan. Maar hij denkt er niet aan met die

man naar zee te gaan in plaats van met zijn hond. We

moeten eens leren hoe we hier en nu gelukkig kunnen

zijn en anderen gelukkig kunnen maken. We hoeven

daarmee niet te wachten tot we in de hemel zijn.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 12 april 2017

Gelezen In Tertio Van 29 Maart 2017

1 . Netwerker van God voor de mensen

Tertio-redacteur Emmanuel Van Lierde voerde lange gesprekken met Gents bisschop Luc Van Looy. Ze liggen aan de basis van het boek Netwerker van God voor de mensen dat op 12 april na de chrismamis om 19 uur in de Gentse Sint-Baafskathedraal wordt voorgesteld. In dat geloofsboek en “geestelijk testament” vertelt de bisschop, salesiaan, missionaris en vriend van de wereldkerk, wat hem ter harte gaat en waar hij God aan het werk ziet. Deze voorpublicatie neemt u mee naar de periode van 1984 tot 2003, toen Van Looy lid was van het centraal bestuur van de salesianen van Don Bosco in Rome en hij van daaruit de wereldkerk verkende.

Als we de lokale huizen bezoeken, wat doen we daar? Allereerst bemoediging brengen. Dat was voor mij altijd een rode draad. Luisteren naar de mensen. Laat ze maar klagen en zagen, bekritiseren en mopperen, maar breng zelf vreugde. Wees positief en bemoedig hen.

Bisdommen en religieuzen

Waar ik als lid van het centraal bestuur kwam tijdens die reizen, gaf ik voor de salesianen vaak vorming of retraites over het evangelie en over Don Bosco. Tegelijk zorg je ervoor dat de congregatie bij de kerk blijft, dat de salesianen niet hun weg opgaan, los van de diocesane bisschoppen. Normaal hebben wij alleen voor de diaken- en de priesterwijdingen in onze congregatie een bisschop nodig. Zo wijdde hulpbisschop Paul Schoenmaeckers van het aartsbisdom mij tot priester terwijl ik die voordien nooit had ontmoet en daarna ook niets met hem te maken zou hebben. Een bisschop heeft werk genoeg in zijn diocees en onze congregatie is groot waardoor ze aan zichzelf genoeg kan hebben. Dan bestaat het risico dat ieder op zijn eiland blijft en naast elkaar werkt. Ik vond het daarom belangrijk de salesianen bij de ruimere kerk te houden en omgekeerd in de bisdommen iets binnen te brengen van de salesiaanse eigenheid; bruggenbouwer te zijn tussen de reguliere en de seculiere kerk.

Ook in Vlaanderen stelde ik tijdens de twee visitaties die ik er destijds bracht, vast dat onze congregatie en de bisdommen gescheiden werelden waren. De bisschoppen hadden de salesianen niet nodig en omgekeerd. Dat we in aparte werelden leven is niet gezond. Als bisschop die zelf een religieus is, ben ik er misschien gevoeliger voor geworden en tracht ik veel bezig te zijn met de religieuzen in ons bisdom. Verscheidenheid is goed, ieder mag zijn charisma hebben, maar er moet ook eenheid zijn in de kerk. Petrus en Paulus verschilden geregeld van mening, maar ze stonden er wel samen voor hun kerk.

Zo werkt God

Ik maak me de persoonlijke bedenking dat God werkt met gebeurtenissen in ons leven. Het is wellicht een interpretatie maar ze vertrekt vanuit het geloof in de actieve aanwezigheid van God in onze geschiedenis. Een herexamen bij de jezuïeten in Turnhout bracht mij als jonge snaak bij de salesianen die ik voordien niet kende. Spontaan vloeide daaruit mijn roeping als salesiaan. In Vlaanderen, met toen een grote provincie van de salesianen, zou ik wellicht nooit provinciaal geworden zijn. Korea daarentegen was een kleine provincie waar dat wel gebeurde. Als ik niet als missionaris naar Korea was vertrokken, had ik misschien nooit aan een algemeen kapittel deelgenomen. Dan was ik ook nooit gekozen als lid van het hoofdbestuur en verantwoordelijke voor de missies. En als ik weer jaren later niet dat fietsongeval gehad zou hebben, was ik dan misschien toch algemeen overste van de salesianen geworden? In dat geval was ik daarna geen bisschop van Gent benoemd, terwijl ik buiten al mijn verwachtingen daar beland ben. Achteraf ontdek je daar een lijn in; het lijkt alsof het leven aaneenhangt van toevalligheden, maar kunnen we daarin niet evengoed God aan het werk zien? Ik antwoord daar ja op. Zo werkt God inderdaad.

2 . “Apotheker, koester je integriteit”

Uit een artikel van Kris Somers

“Wie je bent als persoon, bepaalt in grote mate hoe patiënten je als apotheker zullen beoordelen”, weet Kris Dierickx. “In de afweging van je ethisch handelen nemen mensen je hele persoonlijkheid mee. En dat geldt ook voor onderzoekers.”

Een recente ethische vraag voor apothekers is het afleveren van euthanatica. De gewetensvrijheid nodigt uit tot reflectie. “Dat onderwerp was vijftien jaar geleden niet aan de orde”, stipt Dierickx aan. Hier speelt uiteraard de Belgische euthanasiewetgeving, waarin de apotheker een belangrijke rol speelt: een arts kan de middelen die nodig zijn om euthanasie toe te dienen alleen verkrijgen van een apotheker.

“Sterker nog: de arts dient persoonlijk de euthanatica af te halen bij de apotheek”, weet de hoogleraar. Vaak stelt de ethische commissie van een ziekenhuis ook een ethische gedragslijn op voor de ziekenhuisapotheker, die het evenwicht poogt te houden tussen het aanbieden van euthanasie als instelling en de individuele gewetensvrijheid van de zorgverlener die in de wet is ingeschreven. Een probleem dat veeleer in de dorpsapotheek voorkomt, is de vraag of de apotheker ook bij hoogdringendheid – bijvoorbeeld tijdens de wachtdienst in het weekend – euthanatica moet afleveren. Die vragen over de rol van de apotheker blijven volgens Dierickx veelal onderbelicht in de bio-ethische debatten over dat gevoelige thema.

3 . Ouderenzorg dreigt opstap naar euthanasie te worden

Uit een standpunt van Fernand Van Neste, jezuïet en van 2002 tot 2012 lid van de Controle- en Evaluatiecommissie Euthanasie in België.

Zowel in Nederland als in België worden stappen ondernomen die het voor ouderen wettelijk makkelijker maken uit het leven te stappen. Bij onze noorderburen gebeurt dat volgens ethicus Fernand Van Neste openlijk door de politieke besluitvorming, terwijl het bij ons veeleer heimelijk gaat. Er is een hellend vlak waarbij de wil van de patiënt steeds meer het enige doorslaggevende argument is voor euthanasie.

Zowel ouderenpsychiater An Haekens als Paul Vanden Berghe, directeur Palliatieve Zorg Vlaanderen, gaf onlangs in dit blad aan dat de euthanasiepraktijk in België mogelijk doorschiet. Hoofdarts Haekens wees daarbij op “een enorme opmars van euthanasie” bij ouderen op grond van “polypathologie”, oftewel “de combinatie van verschillende ernstige of ongeneeslijke ziekten”. Ze ziet daarin een “oprekking van de wettelijke criteria” en waarschuwt terecht voor de teloorgang van een “warme zorg” voor onze ouden van dagen wanneer allerlei “niet-medische vormen van lijden” tot euthanasie zouden kunnen leiden.

Phil Bosmans spreekt tot ons: Een verliezer…

Met goedheid kom je niet altijd ver. Een nonnetje dat

haar hele leven lang bejaarden en zieken verzorgt blijft

naamloos, maar een vandaal die iets kapotslaat, komt

diezelfde avond nog in het nieuws. Als je het op korte

termijn bekijkt, is wie voor Jezus kiest een verliezer,

net zoals Jezus zelf een verliezer was. Dat heb ik op

onze kalender gezet: ‘Als je goed bent voor kleinen en

zwakken is er veel kans dat je vroeg of laat gekruisigd

wordt’.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 5 april 2017

“Leven zonder waarden is als soep eten met een vork”

Vrijwilligerswerk

Het is werk waarvan je kan genieten en waar je heel veel voor terugkrijgt, maar niet in de vorm van geld.

(Fien Somers, België)

Vrolijkheid

Vrolijk zijn is niet iets van het hoofd, het komt uit het hart en de ziel. Vrolijk zijn is een gewoonte van de ziel, niet van het ego.

(John Campbell, Groot-Brittannië)

Vrouwelijkheid

Vrouwelijkheid is de waarde van coöperatieve wederzijdse steun. Het is toewijding en instinctieve zorg. Het is sterk en vastberaden koesteren. Het is de gave en intuïtieve vaardigheid om behoeften aan te voelen en eraan te voldoen.

(Jay Blithe, Groot-Brittannië)

Warmhartigheid

Warmte is de essentie van het leven. Hoe meer warmte van je uitgaat, hoe meer warmte naar je terugkomt en hoe rijker je het leven zult ervaren. Liefde is het geheim van warmte. Geef liefde, diep en oprecht. Liefde stijgt boven mensen uit: we zouden alle dingen in onze omgeving met liefde en respect moeten benaderen.

(Reddy Sama, Verenigde Staten)

Werknemersvoldoening

De fundamentele vraag is wat we doen op deze planeet, als we er niet naar streven om voldaan te zijn in elk aspect van ons leven? Voldoening is het hoogste doel voor mensen. Je kunt gaan werken om geld te verdienen, om iets te doen wat je leuk vindt of om een verschil te maken, maat uiteindelijk hebben al die verlangens maar één doel: een grotere voldoening.

(Martin Palethorpe, Groot-Brittannië)

Wijsheid

Wijsheid komt voort uit de stilheid van onze diepste essentie. Je hoeft enkel te observeren en te luisteren. Dat is het. Stil zijn, observeren en luisteren activeert het subtiele intellect in jezelf. Laat stilheid je gedachten, woorden en daden begeleiden.

(Inez Vermeulen, België)

Phil Bosmans spreekt tot ons: Aprilse grillen in “mij”

Zoals de natuur in mei,

zo kunnen mensen openbloeien.

Het worden schone mensen,

mensen om lief te hebben.

Mensen die andere mensen laten genieten

zodat ook zij herleven en herademen.

Het leven ziet er dan mooi uit.

En dan gebeurt het dat mensen, opeens,

onverwacht openbarsten,

niet van levensvreugde

maar van agressiviteit.

Ze krijgen niet wat ze willen.

Ze wanen zich beter dan de ander

die zich naar hun grillen moet schikken.

Ze boren de ander in de grond

zodat die terug in zijn schelp kruipt.

Het leven ziet er weer somber uit.

Soms duurt die gril maar één dag,

maar hij kan zoveel kwaad doen.

Neen, niet goed,

aprilse grillen in mij.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 29 maart 2017

Gelezen In Tertio Van 15 Maart 2017

“We zijn de maat der dingen kwijt”

Uit een artikel van Emmanuel Van Lierde

Hoe overleven we onze tijd? Het is de ondertitel van het pas verschenen boek Ketterijen van Karel De Gucht. “Ik zeg niet dat er geen problemen zijn, maar te veel zaken worden opgeblazen. We zijn de maat der dingen kwijt. Ons samenlevingsmodel staat heus niet op ontploffen”, stelt de politicus. Dit exclusieve interview leest als een vurig pleidooi om de rede(lijkheid) en de vrijheid overeind te houden.

Ter inleiding van zijn boek voegde De Gucht er een uitvoerige state of the union aan toe waarin hij vijf ketterijen bestrijdt. Volgens hem was 2016 geen kantelmoment in de geschiedenis. De Brexit en de verkiezing van Donald Trump zijn des accidents de parcours. Ten derde worden we niet overspoeld door moslims en vluchtelingen. Vervolgens is de globalisering volgens hem niet de boosdoener en tot slot: “de mensen hebben niet altijd gelijk”. Kun je hem ongelijk geven?

22 maart 2016

Volgende week is het een jaar geleden dat in Zaventem en Maalbeek aanslagen plaatsvonden. Wat valt er te doen tegen zulke terreur?

“Gedegen informatievergaring is de enige methode die terreur kan voorkomen. En in ons land wordt goed politiewerk verricht. We moeten doen wat we kunnen, maar in het besef dat je nooit alles kunt vermijden. Mij stoort het dat mensen zo makkelijk meestappen in het beperken van hun vrijheden. In hoeverre bekomen we daardoor meer veiligheid? Ik ben er niet van overtuigd dat het op de schop gooien van onze vrijheden veel effect heeft. Al bijna duizend jaar vechten we in Europa voor onze vrijheden. Steden die opkwamen voor hun rechten, ijverden toch voor de rechten van hun burgers? En er waren al goed functionerende rechtbanken in de middeleeuwen. Door de terreur doen we nu vlotjes afstand van al die opgebouwde vrijheden en rechten. Voor wat? Wat brengt dat op? Neem de maatregel van binnenlandminister Jan Jambon om passagiers te registreren van internationale treinen en bussen. Dat haalt niets uit. Als ik naar Parijs ga, neem ik de trein in Rijsel in plaats van in Brussel. In Brussel is dat een internationale trein en word je gecontroleerd. In Rijsel is dat binnenlands verkeer, geen controle. Terroristen weten dat ook. Gaan we straks alle boemeltreinen ook controleren? Dat heeft toch geen zin. Steeds weer blijken er achter de terreurdaden netwerken te zitten. Daar moeten we dus naar op zoek. Investeer daarom in inlichtingendiensten en politiewerk”, beklemtoont De Gucht.

Sterke instellingen

Volgens sommigen verkeert de wereld in een prerevolutionair klimaat. Vergelijkingen met de jaren 1930 zijn niet van de lucht.

“Die parallellen gaan niet op. De situatie in de jaren 1930 was te wijten aan het feit dat Europa nooit de Eerste Wereldoorlog te boven was gekomen. Je moet altijd over de twee wereldoorlogen samen spreken. De ene liep over in de andere. Je kunt de Europese Unie vandaag niet vergelijken met de Weimarrepubliek van destijds. Onze instellingen en structuren staan nu veel sterker dan in de jaren 1930. Kijk naar de VS waar nu een merkwaardige man president is. Die wordt toch aan banden gelegd door het gerecht, de pers mobiliseert tegen hem en hij moet de internationale verdragen respecteren. Je kunt de maatschappij niet zomaar ontwrichten vandaag. We gedragen ons allemaal te veel als drama queens. Ik zeg niet dat er geen problemen zijn. Ik schrijf er voortdurend over. Maar dat betekent niet dat ons samenlevingsmodel op springen staat.”

Christelijk Europa

De waarden van Europa zij mee gevormd vanuit het christendom.

“Ethiek hoeft niet gegrond te zijn in het geloof, maar in Europa werden de moraal en de cultuur toch sterk vanuit het christendom gevoed. Als atheïst heb ik er geen moeilijkheden mee dat mensen geloven, maar ze moeten hun privémoraal niet opleggen aan anderen of bepalen wat de publieke moraal moet zijn. De Broeders van Liefde hebben zowat het monopolie over de instellingen voor geestelijke gezondheidszorg in Vlaanderen. Als die draaien dankzij overheidssubsidies – geld van de gemeenschap -, dan past het niet daar je privémoraal boven de wet te stellen door in al die instellingen carrément euthanasie te weigeren.”

Parfum van onze geschiedenis

In andere columns zoals over het kerstverhaal wijst De Gucht dan weer op de blijvende waarde van de christelijke traditie.

“Etienne Vermeersch ontleedt haarfijn waarom die verhalen niet echt gebeurd kunnen zijn, maar die historiciteit doet er volgens mij niet toe. Het kerstverhaal is een verhaal van menselijk mededogen en aan zulke literatuur heeft onze tijd behoefte. Als atheïst ga ik er sowieso van uit dat die verhalen niet kloppen en niet waarheidsgetrouw zijn, maar ze hebben wel een grote waarde. Ook thuis plaatsen wij elk jaar onze kerststal, niet alleen omdat het kunstzinnig is of voor de gezellige sfeer, maar omdat die periode uitnodigt tot bezinning. Zo’n moment van introspectie is voor iedereen uiterst zinvol. Die christelijke feesten met hun verhalen en rituelen maken het parfum van onze geschiedenis uit.”

Phil Bosmans spreekt tot ons: Chantage

Men heeft op talloze manieren geprobeerd mij te

chanteren. Mensen die dreigen zich van kant te maken

als ik niet met geld over de brug kom. Maar daar trap ik

niet in. Ik heb zelfs al ‘ns gezegd: ‘Ik hoop dat het touw

sterk genoeg is!’ Onlangs was er een man die zich als

een arme voordeed en een heel zielig verhaal ophing.

Maar op een bepaald moment maakte ik zijn verhaal

voor hem af, ik kon al voelen waar het naartoe ging… en

hij viel uit zijn rol, hij begon te lachen!

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 22 maart 2017

Gard Vermeulen schrijft ons van uit Guatemala: Voor de Spanjaarden kwamen … (deel 3)

De Maya-volkeren

Mijn reis loopt ten einde in het Maya-gebied van weleer, het huidige Guatemala en Yucatán in Mexico. In de titel heb je al bemerkt dat er meerdere Maya-volkeren leefden, waarvan gewoontes en culturen grotendeels samenvielen, maar ook verschillende talen spraken.

In de vijf eeuwen rond het begin van onze jaartelling, leefden er kleine gemeenschappen in het laagland van Yucatán en de hooglanden van Guatemala. Ze boerden waar grond vruchtbaar en water voorhanden was. Sommigen werden rijker, beschouwden zich als elite en gedroegen zich als edelen.

clip_image002Vanaf de derde eeuw na Christus, bouwden de machtigen stenen paleizen voor zichzelf en dito piramides waarop ze tempels zetten om dichter bij de goden te komen. De twee belangrijkste er van waren de zonnegod en zeker Chac, de regengod. In deze stenen steden werden, buiten de dienaars en werklui, geen gewone mensen toegelaten. Geleerden berekenden het aantal ‘mensen’ die er leefden, maar dat sloeg alleen op de hogere kasten. De gewone mens werd letterlijk “niet geteld”. Toch schat men dat Tikal 120 000 mensen telde op het moment dat Londen of Parijs het deden met 30 000. De anderen waren wat kleiner.

Tegelijk was dat een oorzaak van hun ondergang. Want voedsel moest aangebracht worden vanuit de verre landbouwgebieden, vijf tot tien dagreizen ver. Maar de dragers moesten zelf ook eten, en reserves houden voor hun terugkeer huiswaarts. Zo konden ze per trip nauwelijks iets verkopen op de markt. Als er schaarste is, groeien er spanningen en burgeroorlogen. Om eten, maar nog meer om water. Want rond het jaar 900 kwamen er lange periodes van droogte. Chac werd meermaals en met aandrang gesmeekt om regen. Tevergeefs. Het aanzien en de macht van de priester-koning, machteloos bij de goden, verschrompelde ook snel bij de onderdanen. De kleine lieden kwamen in opstand en doodden hun leiders en geleerden. Het regeringssysteem stortte in elkaar en de bevolking verspreidde zich. De stenen gebouwen verdwenen onder het oerwoud.

De eerste stad die weer ontdekt en gedeeltelijk gerestaureerd werd, was Chitzén Itzá in Mexico. Haar bouwstijlen kwamen van verschillende plaatsen en tijden: van Teotihuacán, van Tula, van de Olmeken. Kende die stad verschillende heersers of onderhielden ze met deze volkeren goede relaties? De geleerden zijn het niet eens. Ik bewonder de meest volledige piramide van Midden-Amerika, wandel naar de heilige cenote (natuurlijke waterput), waarin overblijfselen van offergaven gevonden zijn: juwelen en jawel, mensenoffers. Vol afschuw kijk ik naar het platform waarvan alle zijkanten ‘versierd’ zijn met doodshoofden. Telkens na 52 jaar, als het burgerlijke en het religieuze nieuwjaar samenvielen, moest de wereld weer op gang gebracht worden. Dat vereiste krachtige offers. Hun legioenen trokken uit en brachten krijgsgevangenen mee. Hun hart werd aan de goden geofferd, hun hoofden tentoon gesteld. Toch kenden de geleerden de stand en beweging van de sterren en kruiden als geneesmiddelen.

Meer naar het zuiden steken de piramides van Tikal boven de boomkruinen uit. Tikal was machtig, zeer machtig en dreef handel met het noorden (Teotihuacán), het zuiden (Peru) en de beide oceanen. Ze hadden grote bondgenten en machtige vijanden. In hun geschiedenis ontbreken 160 jaren. Toen waren ze slaven van anderen, vernederd en verpletterd. Tot ze weer tot leven kwamen.

De stad Palenque doet denken aan Monte Alban, behalve dat de laatste boven op een dorre bergtop ligt en Palenque midden een groen bos. Het paleis is nog toegankelijk en ik hoor een andere oorzaak van verval. De stad had heel veel kalk nodig om al de gebouwen op te trekken en te bepleisteren. Die sierlaag, vijf centimeter dik, moest om de vijf jaren vervangen worden. Om de kalk te branden werden jaarlijks duizenden en duizenden bomen geveld, wat uitmondde in een gigantische milieuramp. Soms lijkt het erop dat wij vandaag niets geleerd hebben en precies dezelfde fatale fouten maken.

clip_image004Palenque is nog voor iets anders bekend: Hier werd de eerste dode vorst onder een piramide ontdekt. Tot in de zestiger jaren van vorige eeuw dacht men dat de Indiaanse piramides alleen verhogen waren om de offer­plaatsen dichter bij de goden te brengen. Maar koning Pakal was zelf tijdens zijn leven al begonnen om dit monument boven zijn sarcofaag te bouwen. En daarnaast richtte hij ook nog een kleinere piramide op voor zijn overleden moeder die gedurende vier jaren geregeerd had toen hij nog te jong was voor de kroon.

In Uxmal zijn de gebouwen intens versierd met afbeeldingen van de “gevederde slang”, van de regengod met de slurfneus en met kalenders. De monumenten staan op verschillende reusachtige opgehoogde platforms. Hiervoor alleen had men honderdduizenden tonnen rotsen nodig. Hoeveel mensen hebben hier gewerkt tientallen of honderden jaren lang?

Ik sta andermaal verbouwereerd in het besef van de gruwel en de uitbuiting, van de foute beslissingen en de slavernij, maar ook van de orde en de intelligentie, de levenskracht en de creatieve oplossingen, de beschaving en het geloof. Ik begrijp het niet maar het boeit me.

Misschien hebben de fragmenten en puzzeldeeltjes die ik je beschreef ook bij jou vraagtekens gezet en bewondering gewekt. Dat was ook mijn bedoeling.

Tot binnenkort.

Gard

Gelezen In Tertio Van 8 Maart 2017

“Bruggenbouwer Bergoglio wil muren slopen”

Uit een artikel van Emmanuel Van Lierde

Paus Franciscus stond op 13 maart vier jaar aan het hoofd van de rooms-katholieke kerk. Tertio grijpt die verjaardag aan om een onbekende kant van Jorge Mario Bergoglio te belichten: zijn rol in de internationale politiek. Italiaans diplomaat Pasquale Ferrara publiceerde daarover een fascinerend boek. Franciscus oefent volgens hem zeker invloed uit, “maar de paus is geen diplomaat”. Zijn logica blijkt door en door religieus.

Uit het vraaggesprek van Emmanuel Van Lierde met Pasquale Ferrera

Speelt religie in deze postseculiere tijden terug een prominente rol op het wereldtoneel?

“Godsdiensten moeten geen politieke rol spelen. Het is niet hun taak internationale crisissen op te lossen. Dat is de verantwoordelijkheid van politieke leiders. Religies dienen wel het kritische geweten van de mensheid te zijn, door te wijzen op de nood aan meer inclusie, aan een economie die geen marginaliteit creëert, aan een gemeenschap die alle verschillen verwelkomt zonder daarom haar culturele en religieuze wortels uit het oog te verliezen.”

Is paus Franciscus zich bewust van de ambivalentie van het sacrale? Religie kan immers de bron zijn van zowel geweld als harmonie.

“Voor Franciscus is er een duidelijke red line tussen godsdienst en geweld. Hij herhaalt voortdurend dat doden in de naam van God niets te maken heeft met ware godsdienst, integendeel, het is antigodsdienstig. Volgens alle religies en ethische overtuigingen is zoiets blasfemie. Het sacrale op zich blijkt niet ambivalent. Wat het heilige ambivalent maakt, is het strategische gebruik ervan door groepen met een politieke en militaire agenda. Religies daarentegen zijn de drijvende kracht achter processen van vergeving en verzoening.”

Wat is de eigenheid van de kerkelijke diplomatie?

“De Heilige Stoel streeft geen politieke, commerciële of militaire doelen na, eigen aan veel andere diplomatie, maar promoot de goede verstandhouding tussen staten en overheden, handelt als een morele stem binnen de internationale gemeenschap, bevordert de mensenrechten – de godsdienstvrijheid inbegrepen – en werkt wereldwijd aan rechtvaardigheid, verzoening en vrede.”

“Maar de paus is geen diplomaat. Dat hij al meermaals met zoveel woorden sprak over de Armeense genocide, bewijst dat. Ankara verzet zich heftig tegen die omschrijving als genocide. Vanuit diplomatiek oogpunt is dat woordgebruik niet tactvol, zelfs problematisch. Ook over de vluchtelingencrisis is Franciscus bijzonder scherp. Hij roept niet alleen op tot gastvrijheid en solidariteit, maar vraagt de oorzaken aan te pakken: de wereldwijde ongelijkheid en de uitwassen van het neoliberalisme, het slecht bestuur en de zwakke staat, de conflicthaarden, de klimaatverandering, het gebrek aan dialoog tussen de internationale partners, enzovoort.”

“Zijn kijk op het milieu en zijn visie op de neoliberale markteconomie die slachtoffers maakt, oogsten kritiek in sommige conservatieve Amerikaanse kringen. Dan vergeten zij hoe paus Benedictus XVI evenzeer op die spijkers klopte. Er is een merkwaardige continuïteit in de sociale leer van de kerk.”

Dat de paus en het Vaticaan een bemiddelende rol speelden in de normalisering van de betrekkingen tussen de VS en Cuba, is alom bekend.

“In plaats van bemiddelend zou ik hun rol in dat dossier eerder omschrijven als ‘faciliterend’. De tijd was rijp voor die toenadering tussen Washington en Cuba en de paus versnelde een proces dat al aan de gang was. De status quo scheen om vele redenen onhoudbaar. Voor de kerk was het doel niet louter een politiek akkoord bereiken tussen twee lang van elkaar gescheiden landen, maar vooral openingen creëren die de economische en sociale ontwikkeling van het Cubaanse volk bevorderen.”

Begrippen die aan het pontificaat van paus Franciscus kleven, zijn ongetwijfeld de barmhartigheid en de periferie. In uw boek gaat u in op die klemtonen, maar wijdt u eveneens een hoofdstuk aan het begrip “muren”.

“Overal wil de paus de logica van muren tussen de mensen doorbreken. Hij wil bruggen bouwen in plaats van muren. Om ons daarvan bewust te maken, zoekt hij de grenzen op. Zijn eerste reis naar Lampedusa was iconisch. Even sterk was het moment waarop hij in Bethlehem halt hield en bad aan de scheidingsmuur die Israël bouwt.”

Tot slot een blik naar het Oosten.

“De eerste ontmoeting ooit met de Russische patriarch is natuurlijk historisch, al schijnt het maar een begin. De relaties met het patriarchaat van Constantinopel staan veel verder. Daarnaast weten we dat Franciscus inzet op alle communicatiekanalen met China en dat hij hoopt op een pragmatische en openlijke dialoog. Als hij daarin slaagt, dan wordt dat een game changer voor de katholieke kerk in China en buitengewoon goed nieuws voor de geopolitiek. Duimen maar.”

Phil Bosmans spreekt tot ons: Zitdag

Sommigen denken dat ik de sleutel bezit van alle

hemelen, én van de Nationale Bank. Helemaal in

het begin had ik een soort zitdag-systeem: elke

zaterdag ontving ik probleemgevallen, maar dat

werd onhoudbaar; het draaide uit op een wekelijkse

processie van martelaars én profiteurs. O ja, die zijn

er ook: ze denken ‘Die Bosmans, dat is een halfzachte,

zo’n gevoelige, daar gaan we eens gebruik van

maken.’ Nu, ik ben zeker al beetgenomen, maar ik

heb gaandeweg toch een soort zesde zintuig voor

bedriegers en profiteurs ontwikkeld. Tussen mensen in

nood zitten ook gehaaide lui, dat is een realiteit.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 15 maart 2017

Gard Vermeulen schrijft ons van uit Guatemala: Voor de Spanjaarden kwamen … (deel 2)

De voorbije week hebben we met het reisgezelschap doorgebracht in verschillende koloniale steden van Guatemala.

Nadat de Spaanse veroveraars de Indiaanse steden en volkeren hadden overworpen, begonnen ze een eigen regering op te zetten. De eerste hoofdstad plaatsten ze in een bestaande stad, in Iximche, waar de bevolking hen verwelkomd had. Want de nieuwelingen hadden de bewoners bevrijd van de oude onderdrukkers. Toen twintig jaar later de soldij van de soldaten vertraging opliep uit Spanje, plunderden ze wat waarde had en staken ze alles in de fik wat kon branden.

De gouverneur met een harde kern van vertrouweling was al gevlucht en begon een andere hoofdstad aan de voet van een uitgedoofde vulkaan. Na een lange regenperiode stond de oude kratermond boven hen vol water. Een barst in de wand bezegelde het lot van de stad aan de voet: de vloed overspoelde huizen, straten en andere gebouwen. De ‘vuurspuwende’ berg is nog steeds best gekend met zijn spotnaam: de ‘watervulkaan’.

Derde keer, goede keer? De hoofdstad werd een tiental kilometer verder opnieuw begonnen. Prachtige gebouwen, rijke burgers, machtige kloosterordes, … tot de grote aardbeving van 1773 de stad achterliet in gruizels. De parochiepriesters en de eenvoudige paters en zusters wilden bij hun dakloze medemensen blijven en ze startten de herstellingswerken. Maar de politiek besliste de stad nogmaals te verplaatsen, dit keer naar de huidige Guatemala-stad. De vorige kreeg de naam ‘Antigua, de Oude’.

clip_image002De bisschop en de kloosteroversten wilden dicht bij de macht blijven. Ze raapten alles bij mekaar wat los stond in hun ingestorte kerken en wat niet te zwaar woog, brachten het naar de nieuwe plaats en stoffeerden er de nieuwe gebedsplaatsen mee. In Antigua zijn 250 jaar later nog de sporen te merken van de katastrofe. Van de vroegere kathedraal bleef alleen de facade rechtstaan en de eerste travee, tot aan de achterste pilaren. Dat deel wordt vandaag als mini-kathedraal gebruikt. Ze zit op zondagmorgen overvol. Opdat iedereen de priester aan het altaar zou kunnen zien, staan in alle hoekjes en kanten TV-schermen opgesteld terwijl een vrijwilliger met de camera de priester probeert te volgen. Tijdens zijn preek tast zijn stem alle toonaarden af, zwaaien zijn armen in duizend richtingen en dansen zijn voeten van links naar rechts. Het is behelpen in die kleine ruimte, terwijl de restanten van de vijf beuken buiten een indrukwekkend beeld laten van wat ooit was.

De paters en later de zusters die door de Spaanse koning en de paus uitgestuurd waren om de heidenen (of de ‘wilden’?) te bekeren, hadden dadelijk oppervlakkig succes. Vaak trad men toe tot de kerk om zijn broodheer te plezieren. Tot vandaag noemt meer dan tachtig procent van de Guatemalteken zich christen, in overgrote meerderheid katholieken al zijn er ook heel wat protestantse kerken aanwezig, ondersteund door rijke giften uit de Verenigde Staten. De diepte en de scherpte van het christelijk geloof drongen niet altijd door in de zielen van de eenvoudige mensen. Zij baden tot een of andere heilige om een gunst te verkrijgen en klutsten hem samen met de Indiaanse God die hun voorheen dezelfde dienst bewezen had.

clip_image004Zo vind ik in de kerk van Santiago de Atitlán een heilige Judas, jawel Iskarioth die Jezus verraden heeft. Wat verder in het dorp, in een kleine achteraf-kamer begint een ceremonie bij het beeld van Sint Simon (In het Spaans Santo Simon) verbasterd tot Maximóm. De gebedsleider begint met een kruisteken. Naast hem zit een architect-aannemer die graag de opdracht zou krijgen voor een groot project. Terwijl de voorganger dit met luide stem uitlegt aan het beeld, steken de helpers regelmatig de sigaret aan in de mond van de heilige. Hij is immers een verstokt roker, zoals een heer van stand past. Bij zijn stand horen ook de talrijke dassen rond zijn hals. Bij een vorig bezoek heb ik voor de ‘heilige’ een flesje brandewijn gekocht. Toen werd de heilige achterover gekanteld en de drank liep in zijn keelholte. Wat ik wist, maar niet kon zien: een plastiek buisje leidt de drank naar een fles in het binnenste van het beeld. Een half uur later ontmoette ik de helper weer op de trappen van de kerk, stapeldronken. Nu blijft de sjamaan de man naast zich ondervragen, veel wierook in de ruimte zwieren, nog meer kaarsjes aansteken en tenslotte namens de smeker een deel van de mogelijke winst aanbieden aan de machtige ‘heilige’. Uiteindelijk wordt de dienst beeindigd met een Pater Noster. Hoestend van de smoor en vol vraagtekens van ongeloof stappen we naar buiten.

Rond het jaar 1800 waren er al veel blanke en halfbloeden geboren op het nieuwe kontinent. Er waren degelijke scholen voor de opleiding, ze hadden goed zaken gedaan en waren min of meer rijk geworden. Maar de macht en de beslissingen kwamen nog steeds uit Spanje waar ambtenaren en ministers beslisten wat er ginds ver moest gebeuren, zonder dat ze ooit de streek bezocht hadden noch de gebruiken of de situaties kenden. Ongenoegen groeide in het nieuwe werelddeel tot onrust, nam toe tot rebellie en vestigde tenslotte met vallen en opstaan de eigen zelfstandigheid. Dat leidde dikwijls tot nieuwe afhankelijkheid van de Verenigde Staten, van Engeland, Frankrijk of Oostenrijk. Die hadden immers grote belangen te verdedigen tegen het armtierig Spanje.

Uiteindelijk kwam er dan zelfbestuur. De nieuwe machthebbers vergaten onmiddellijk alle beloften voor democratie en gelijkberechtiging. Bijna elke president groeide uit tot dictator, werd schatrijk tot hij werd afgezet door een of andere generaal en het rondje kon opnieuw beginnen. Deze ziekte is nog niet helemaal uitgeroeid in Zuid- en Midden-Amerika.

Ach, ach, ik besef dat ik nog niets gezegd heb over het Maya-volk. Ik probeer daar over enkele dagen nog iets aan te doen. Geniet ondertussen van je dagen.

Gard

Gelezen In Tertio Van 1 Maart 2017

1 . Quote: “Ik bid wel eens, ja.”

VRT-Wetstraatjournalist Marc Van de Looverbosch vindt in het gebed soms de rust en de kracht om de juiste dingen te doen (Knack, 22/2)

2 . De prestigieuze Japanse Niwano-vredesprijs ging dit jaar naar de lutherse bisschop van Jordanië en het Heilig Land, Munib A. Younan, tevens voorzitter van de Lutherse Wereldbond. Voor het comité dat de prijs toekent, zet Younan zich blijvend in voor dialoog tussen de verschillende geloofsgemeenschappen in het Heilig Land. “In een wereld die gekenmerkt wordt door leiders die de verschillen benadrukken verkiest bisschop Younan vrede boven macht en eenheid boven overheersing”, luidt het.

3 . Een diaconaat voor vrouwen is wellicht mogelijk. Dat stelt kardinaal Gianfranco Ravasi, voorzitter van de Pauselijke Raad voor de Cultuur, in een interview met KNA. De curiekardinaal wijst tevens op het bredere kader waarin die vraag beantwoord dient te worden: “Waarom geven we vrouwen niet de leiding over een parochie of zijn ze niet meer aanwezig op de hogere niveaus in het Vaticaan?”, klinkt het.

4 . “God staat nooit boven de grondwet.” Dat zegt Salah Echalloui, voorzitter van de Moslimexecutieve, in een interview in De Morgen. Voor Echalloui is een “Europese islam” prioritair. “Ik wil werken aan de integratie van de islam in België”, verzekert de voorzitter. Ook breekt hij een lans voor vrouwelijke imams. (Geert De Cubber)

Phil Bosmans spreekt tot ons: Lente!

Kijk naar het licht,

naar alles wat openkomt.

Kijk naar het leven in de natuur,

onstuimig en enthousiast,

in het groeien van de bomen,

in het bloeien van de bloemen,

in het zingen van de vogels.

Kom uit je donkere dagen!

Het leven kan een feest zijn!

Laat de lente komen in je hart,

in je ogen, je armen en benen,

in al je leden

tot in de toppen van je tenen.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 8 maart 2017

Gard Vermeulen schrijft ons van uit Guatemala: Voor de Spanjaarden kwamen … (deel 1)

Nu al tien dagen ben ik in Midden-Amerika, eerst in Mexico en nu in Guatemala.

De aanloop naar de reis liep langs dwaalwegen en doodlopende steegjes. De ene reis werd afgezegd, een andere werd niet eens aangeboden, de derde was onzeker, nog andere bevielen me niet. Uiteindelijk kwam er zes weken geleden toch een gepaste aanbieding. Een bijkomende struikelsteen lag er voor mij omdat ik twee jaar geleden in Iran was en de Verenigde Staten mij daarom alleen op doorreis toelieten na een complex visumonderzoek. Eerst op de Brusselse ambassade en dan nog eens dunnetjes overgedaan in Houston. Dat allemaal om twee maal twee uren te verblijven in hun land.

De vliegreis was ook al vermoeiend: vóór zeven uur ’s morgens al op de luchthaven Schiphol en pas negentien uur later toekomen in Mexico-stad. Tot overmaat van lasten, wachtte de reisleider ons niet op maar kwam pas toe twee uur na ons gezelschap. Kregelig spendeerden wij staande de tijd.

Als Europeanen al iets weten over de Indianen in Latijns Amerika, dan kennen zij de Spaanse verovering, de conquista, menen ze dat de Spanjaarden de volkeren hebben uitgemoord en misschien dat de inwoners mensenoffers brachten. Deze drie dingen zijn slechts enkele aspecten van de waarheid, maar zeker niet volledig.

Lang voor de beschreven tijd, leefden er Indiaanse volkeren in deze streken. De eert bekenden waren de Olmeken. Veel weten we er niet over maar geleerden ontdekten reusachtige (tot twee meter hoge) stenen beelden van alleen het mensenhoofd met grote voorhoofden, platte neuzen, gekrulde lippen en met een helm op. De olmeken bouwden grote platformen in de moerassen. Wij weten niet waarvoor ze dienden.

Andere volkeren leefden op verschillende plaatsen vanaf enkele honderden jaren voor onze tijdrekening tot rond het jaar duizend. De stad Theotihuacán was al verlaten toen de Azteken er in de dertiende eeuw voorbij trokken. Zij noemde deze reusachtige plaats: de stad der goden. Over de Maya wil ik het later hebben, omdat dit in het tweede deel van deze reis zit.

We bezochten wel Monte Alban. Haar originele Zapoteekse naam kennen we niet. Hoog op een heuvel overziet ze de omgeving. De bevolking heeft de top van de heuvel afgevlakt over een oppervlakte van tientallen hectaren. In die tijd met pure handenarbeid en zonder het gebruik van een wiel. Ze kenden het wiel al wel maar het gebruik ervan werd voorbehouden voor de goden. Zo hebben ze ook een dubbele rij van telkens drie tempels opgetrokken in harde steen. De versieringen waren alleen architectonische eenvoudige lijnen. Ze bouwden een grote naald als zonnewijzer en een eenvoudige sterrenwacht. Zo konden de priester-koningen het regen- en zaaiseizoen voorspellen. Hun inzicht kon alleen door de gunst der goden verklaard worden!

Daarnaast hakten ze met enkele krachtige lijnen mensenfiguren op grote vlakke stenen: jonge vrouwen, vrouwen in verwachting of tijdens het baren, ouderlingen en wellicht priesters. Maar die laatsten waren ‘goden op aarde’ en mochten geen godmensen verwekken. Voor de zekerheid werden ze vóór hun inwijding gecastreerd.

Deze indrukwekkende beschaving verdween even na het jaar duizend. In dezelfde streek verving het koninkrijk van de Mixteken hen in Mitla. Hun gebouwen werden opgetrokken met versieringen als een mozaïek van precies gehakte stenen, gemiddeld een baksteen groot. Die puzzel van veelvormige stenen had ook hoogteverschillen. Duizenden steentjes passen nu nog mooi in elkaar en spelen met schaduwen in de zon. De Mixteken overleefden tot bij de Spaanse verovering.

Ik heb hierboven al gepraat over de Azteken. Zij kwamen waarschijnlijk uit het noordwesten van het huidige Mexico of misschien van nog verder. Het was een ruw en krijgshaftig volk en zij geloofden dat hun god Quetzalcoatl, “de gevederde slang,” hun een woonplaats beloofd had waar ze een arend zouden zien zitten op een cactus met een slang in de snavel. Vandaag draagt de Mexicaanse vlag dit symbool in het centrum. Rond de veertiende eeuw herkenden zij dit teken in een moerasachtig deel van een groot meer en bleven er wonen. Geleidelijk vulden zij het moeras, eerst met drijvende tuinen en dan met afval van gewassen en aangespoelde grond. De stad groeide en zij noemden ze Tenochtitlan “Stad van de slang”. Hun keuze laat zich nu nog voelen in verzakkingen van de kathedraal en van andere grote gebouwen in Mexico-stad. Bijna twee euwen lang bevochten en onderworpen zij de naburige volkeren en eisten belastingen. Geliefd waren ze niet.

Ze geloofden ook nog een tweede mythe: Een vroegere opperbeste sneeuwwitte heerser had zich in een zwakke bui laten dronken voeren door zijn jaloerse broer. Uit schaamte verliet de priester-koning zijn land in oostelijke richting, met de belofte ooit terug te komen in een drijvend paleis op het water.

Toen de Spaanse (blanke) rebel Hernan Cortés in 1519 toekwam met zijn vloot en met paarden (nooit eerder gezien in dit werelddeel), werd hij door koning Moctezuma II vooreerst beschouwd en verwelkomd als de weergekomen eerste koning en met eerbewijzen overladen. Dat scherpte de schraapzucht van de avonturier naar goud en juwelen alleen maar aan. Daarenboven vond hij bondgenoten in de uitgebuite en onderdrukte volkeren. Na nog wat gehaspel met de rechtmatige afgevaardigden van de Spaanse koning (onze keizer Karel V) liet hij de Indiaanse stad bombarderen en nam ze in.

Vol afschuw heeft hij de ‘feesten’ gezien van de Azteekse eeuwwende. Volgens hun tijdrekening werd het heelal elke 52 jaar volledig vernield en weer tot leven gewekt door de zon. Daartoe moest de zon voldoende krachten opdoen. Dat vereiste veel levende, kloppende mensenharten van de sterkste en moedigste kerels. Zij vonden het een grote eer te mogen sterven voor hun god. Elk van hen werd naar de hoogste piramide geleid en, wellicht verdoofd, op de offersteen gelegd. Met een mes van obsidiaan werd hun borst geopend en hun uitgerukte hart aangeboden aan de zon. Het lichaam werd gewoon de trappen afgeduwd. Volgens Spaanse, voorzeker overdreven, getuigenis lagen er een paar duizend lichamen aan de voet van de Templo Mayor. Samen met Cortés gruwen wij ook nu nog van afschuw.

De Indianen moesten voor de overwinnaars zware arbeid verrichten, geraakten uitgeput en stierven. Zij, die gewoon waren naakt te lopen, moesten nu kleren dragen en wisten niet dat en hoe ze die moesten wassen. Ze waren niet bestand tegen Europese ziekten zoals griep. Ze stierven van die ziekten. Er groeide verzet en her en der opstanden. Ze werden neergeschoten of veroordeeld en gevangen gezet. Hun aantallen daalden maar niet uitsluitend door de strengheid van de Spanjaarden.

Binnen de Spaanse gemeenschap leefden twee belangrijke stromingen: hebzucht van de enen, bekeringsijver bij de anderen, met de wil om de ‘sukkelaars’ met respect te behandelen en hen tot ontwikkeling te brengen. De werkelijkheid ligt tussen duivelse onderdrukking en de belofte van een mooie aardse of hemelse toekomst. De botsing van twee culturen was geen zwart-witverhaal.

Morgen vertrekken wij naar de erfenis van de Maya, die reeds vijfhonderd jaar verdwenen waren toen de Spanjaarden toekwamen. Daarover vertel ik u een volgende keer.

Gelezen In Tertio Van 22 Februari 2017

Op zondag 19 februari 2017 riep paus Franciscus tijdens een bezoek aan de Romeinse parochie Santa Maria Josefa del Cuore di Gesù op niet toe te geven aan rancune. Die vernietigt families, vriend- en nabuurschap en zoveel meer, aldus de paus. Door een kind gevraagd hoe je paus wordt, antwoordde hij dat het conclaaf niet altijd de meest intelligente of efficiënte kiest, maar altijd degene die God wil voor zijn kerk. (Geert De Kerpel)

Wafelbak WOS

Hartelijk dank aan allen die onze winst van 2.419 euro hebben waargemaakt:

- zij die wafels bakten

- zij die de verkoop voor hun rekening namen

- en zij die ons gesteund hebben met de gebakken wafels te kopen.

Hopelijk hebben ze gesmaakt en tot volgend jaar.

WOS Korbeek-Dijle

Phil Bosmans spreekt tot ons: Engelen

De Voorzienigheid schijnt met ons werk begaan te zijn.

Ik stel dat achteraf vast en kan het nooit voorspellen.

Maar telkens als er zich iets voordoet dat ik met mijn

hele verstand echt niet kan verklaren, dan spreek ik

van Voorzienigheid. Ik ben er zeker van dat God op

aarde engelen achterlaat om mensen tot steun en

troost te zijn. Engelen, mensen die zich nauw met God

verbonden voelen en op een bepaald moment zeggen:

nu moet ik iets doen.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

Nieuwjaarsdrink in de sneeuw

“Toen waren er nog winters!” dat zullen we kunnen zeggen aan ons nageslacht als zij deze foto’s onder ogen krijgen. Op zaterdag 7 januari 2017, een ijskoude dag, schrokken de Ruwalers er niet voor terug een nieuwjaarsdrink te houden in open lucht. Warme kleren, een houtvuurtje en de alcohol zorgden voor de nodige warmte.

Week 2017-06 - Nieuwjaarsdrink Ruwaal 2017 1Week 2017-06 - Nieuwjaarsdrink Ruwaal 2017 2

woensdag 1 maart 2017

Gezellig verpozen bij spijs en drank

De medewerkers van de parochie Sint-Bartholomeus van Korbeek-Dijle hebben even de riemen eraf gegooid en samen genoten van een fijne avond in een uitstekend restaurant.Week 2017-09 - 001Week 2017-09 - 005Week 2017-09 - 008Week 2017-09 - 011

Het ‘vijf vinger gebed’ van paus Franciscus

1 . De duim is de vinger dicht bij u. Begin dus te bidden voor degenen die het dichtst bij u staan. Zij zijn de mensen die het eerst in uw gedachten komen. Het bidden voor onze geliefden is een ‘zoete verplichting’.

2 . De volgende vinger is de wijsvinger. Bid voor hen die u onderwijzen en u een heilzame weg wijzen. Zij hebben ondersteuning en wijsheid nodig om aan anderen richting te kunnen geven. Gedenk hen altijd in uw gebeden.

3 . De derde vinger, de middelvinger, is de langste. Deze herinnert ons aan onze leiders, de bestuurders en allen die gezag hebben. Zij hebben Gods leiding nodig.

4 . De vierde vinger is de ringvinger. Het zal u misschien verbazen dat dit de meest kwetsbare vinger is. Deze herinnert u te bidden voor de zwakken, de zieken en zij die gebukt gaan onder problemen. Zij hebben uw gebed nodig.

5 . Ten slotte komt u bij uw kleinste vinger. Uw pink helpt u te bidden voor uzelf. Als u voor de andere vier groepen heeft gebeden, zal u in staat zijn uw eigen noden in het juiste perspectief te zien. En zo leert u op een goede manier voor uw eigen behoeften te bidden!

(Uit de Nieuwsbrief februari 2017 van Kerk in Nood)

Phil Bosmans spreekt tot ons: De armen

Ik heb God in het gelaat van de armen gezien. Soms

moet ik veel vergaderen, kilometers afleggen, urenlang

aan de telefoon hangen, maar op een of andere manier

en meestal vanuit een totaal onverwachte hoek helpt

God me. Uit ervaring weet ik, dat als je je hand naar de

armen uitsteekt, God altijd je andere hand vult.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 22 februari 2017

“Leven zonder waarden is als soep eten met een vork”

Voorzichtigheid

Een zekere mate van voorzichtigheid is essentieel voor de verwezenlijking van een strategie, project of visie, maar mag niet ten koste gaan van de creativiteit en de verbeelding. Creativiteit neemt de bovenhand, voorzichtigheid volgt en versterkt. Voorzichtigheid gaat hand in hand met geschiedenis en voorspelbaarheid. Creativiteit gaat samen met toekomst en onvoorspelbaarheid. Voorzichtigheid is ‘we zouden’, verbeelding is ‘we verlangen’. Voorzichtigheid is positief als ze helpt om de risico’s op de voorgrond te brengen in plaats van ze te negeren, om hun relatieve invloed te bepalen en doelbewust andere posities in te nemen. Zoals de wortels van een boom de bladeren voedt, kan voorzichtigheid voeding geven aan de vluchtige krachten van een verzameling van waarden.

Voorzichtigheid moet gebruikt worden met voorzichtigheid…

(Jean Keup, België)

Vrede

1 . We kunnen geen vrede in de wereld creëren zolang niet elk van ons vrede in zichzelf heeft gevonden. Als ik contact heb met de vrede in mijzelf, voel ik geen behoefte om kritiek te uiten, schuldigen te zoeken of anderen aan te vallen.

2 . Vrede is niet de afwezigheid van conflict. Echte vrede is een conflict gebruiken als een kans om te begrijpen, verbinding te maken en te evolueren.

3 . Vrede voelen we als we dankbaar zijn omdat tegenstellingen en oordelen beginnen te verdwijnen.

(Megumi Miki, Australië)

Vreugde

Het is een combinatie van tevredenheid, geluk, volheid, lichtheid, welzijn en verrukking. Al deze positieve gevoelens komen in dat ene kleine woordje samen en toch is het meer dan elk van deze woorden apart.

(Linda Martin, Verenigde Staten)

Vriendelijkheid

Vriendelijkheid bestaat erin om te proberen mensen te leren kennen in al hun complexiteit. Eén maat past duidelijk niet iedereen. Enkel als we tijd nemen om ons complexe zelf volledig te begrijpen en we vriendelijk zijn voor onszelf – alles start bij onszelf – kunnen we deze waardering authentiek overbrengen op anderen.

(Katie Day, Groot-Brittannië)

Vriendschap

Vrienden. Ze kennen al mijn diepste en donkerste geheimen. Ze oordelen niet en geven me af en toe een duwtje in de rug. Ze motiveren me om een beter mens te zijn. Ze moedigen mij aan om in mijn prachtige zelf te stappen en om mijn comfortzone te verlaten. Ze helpen me om mijn hart weer te openen als ik het heb afgesloten.

(Cristabel Barbosa-Garcia, Groot-Brittannië)

Vrijgevigheid

Vrijgevigheid is een goddelijke waarde die we moeten nastreven om onze liefde voor anderen te tonen en ons unieke karakter als schepsel van God. Ik denk het liefst aan generositeit als de beste manier om verbinding te krijgen met andere mensen. Door vrijmoedig te delen wat we hebben, zijn we in staat om verbinding te maken met anderen en verbonden te blijven.

(Margaret Fulton, Zuid-Afrika)

Uit Het boek der WAARDEN

Phil Bosmans spreekt tot ons: Wortels

Er is voor mij geen reden om te pochen. Wat ik

doorgeef, heb ik zelf ontvangen. Ik ben als de boom

die vruchten geeft, zonder te vragen wie ze opeet. Ik

kijk alleen naar mijn wortels, want daar moet ik alles

van hebben. Wat ik daarmee bedoel? Ik wortel in de

evangelische boodschap.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 15 februari 2017

Gelezen In Tertio Van 1 Februari 2017

1 . Hoe joodse sekte staatsgodsdienst werd

Uit een artikel van Jan Brouwers

In het boek Christendom: de eerste 400 jaar legt de Britse theoloog Jonathan Hill helder uit hoe een joodse sekte kon uitgroeien tot een staatsgodsdienst. Nogmaals zet hij in de verf dat christenen niet voortdurend vervolgd werden tot keizer Constantijn de godsdienstvrijheid invoerde. Het verhaal is veel genuanceerder.

Julianus die in het jaar 361 aan de macht kwam, was de laatste keizer die trachtte het christendom uit het Romeinse Rijk te bannen. Zijn voorganger, Constantijn de Grote, had in 312 een einde gemaakt aan de vervolging van de christenen en in de decennia daarna werd de traditionele Romeinse godsdienst langzamerhand verboden. Julianus trok dat verbod in en probeerde de christenen zoveel mogelijk in de weg te leggen. Van gewelddadige vervolging zag hij af want martelaren verhoogden het prestige van het christendom alleen maar. Bovendien loste geweld naar zijn mening niets op. Het was beter de traditionele Romeinse godsdienst te vernieuwen zodat die een alternatief kon bieden voor het christendom. Een van de bijzondere kenmerken van dat geloof was dat het naastenliefde in de praktijk bracht. Daarom vatte Julianus het plan op een eigen netwerk van gasthuizen op te zetten waarin armen, daklozen, zieken en vreemdelingen zouden worden opgevangen. Zijn pogingen om het heidense geloof zijn oude positie terug te geven, liepen overigens op niets uit omdat hij al na anderhalf jaar omkwam in een slag tegen de Perzen.

Nuanceringen

Het christendom “veroverde” zo geleidelijk aan het Romeinse Rijk en de naastenliefde die de christenen aan hun medemensen betoonden was een van de factoren die daaraan bijdroegen. Dat het christendom staatsgodsdienst werd doordat keizer Constantijn zich in 312 als door een wonder bekeerde, is een veel te eenvoudige voorstelling van zaken. En ook dat de christenen voortdurend te lijden hadden van vervolging. Die zijn er geweest, maar hoe zwaar die ook waren, het bleven uitzonderingen. De meeste tijd konden de christenen in het Romeinse Rijk ongestoord hun geloof belijden. De vervolgingen aan het einde van de derde eeuw waren zelfs een complete mislukking. Ze hadden de sympathie onder de bevolking voor de christenen juist vergroot en de martelaren waren in plaats van afschrikwekkend voorbeeld een bron van inspiratie voor de christenen. Hun aantal nam toe tot naar schatting zo’n tien procent van de bevolking van het Romeinse Rijk.

Godsdienstvrijheid

Toen Constantijn in 312 de macht greep, werden de antichristelijke wetten eigenlijk al niet meer toegepast. Hij bevestigde dat door iedereen vrijheid van godsdienst te geven. Vervolgens werd in de loop van de volgende decennia de druk van de christelijke leiders op de keizers steeds sterker om het heidense geloof te verbieden. Er zijn dus verschillende factoren aan te wijzen waarom de joodse sekte die in de eerste eeuwen ontstond, uiteindelijk het Romeinse Rijk veroverde.

2 . “De verandering die het gebed bewerkt, ligt niet in het verbeteren van de wereld, maar in het veranderen van onszelf. Het schaaft ons ego bij en helpt ons de waarheid over onszelf te zien. En als ons ego opzijgeschoven wordt, komt er ruimte voor God en de naaste.”

(Michael Casey (1942) is monnik en was een tijdlang ook prior van de cisterciënzerabdij van Tarrawarra in Australië)

3 . “De ervaring van het overlijden van mijn vader was een belangrijk moment in mijn geloofsgroei. Een priester leerde mij dat ik papa mocht ‘uit handen geven’ en dat het echt niet hetzelfde is als ‘afscheid nemen’. De woorden maken een wezenlijk verschil, want de draad is niet gebroken, de relatie stopt niet, maar we gaan op een andere manier verder. Sindsdien probeer ik die woorden ook altijd binnen te brengen in de gesprekken met bewoners en families. Het vertrouwen in die blijvende verbondenheid is een grote schat, gelovig of niet.”

(Corry Van de Keere (47) is geboren en getogen in Assenede, gehuwd en moeder van twee kinderen van 18 en 21 jaar. Achttien jaar geleden begon ze in het woonzorgcentrum (WZC) Sint-Bernardus in Bassevelde als maatschappelijk assistente. Ondertussen werkt ze er halftijds als stafmedewerker pastorale zorg, referent palliatieve zorg en coördinator psychosociale zorg)

Maria Lichtmis: Opdracht van de Heer in de tempel

Op zondag 29 januari 2017 hield KVLV Korbeek-Dijle haar jaarlijkse lichtmisviering. Vele leden waren paraat in de woord- en communiedienst voorgegaan door Maria Maginelle. Bij de zegening van de kaarsen

bad iedereen samen:

God, Gij zijt de bron en het begin van alle licht.

Als Gij spreekt dan wijkt het duister, dan wordt ons leven helder.

We vragen U: zegen deze kaarsen en verhoor het gebed

van deze parochiegemeenschap en KVLV-afdeling.

Mogen deze kaarsen licht en warmte brengen in de gezinnen die ze branden.

Mogen ze ons eraan herinneren bij de dagen van vreugde en verdriet,

dat U het bent die voor ons zorgt en ons brengt naar de

plaats waar licht en vreugde blijven tot in eeuwigheid.

Week 2017-07 - 004Week 2017-07 - 007Week 2017-07 - 008

MAMA’S DEPOT en CREACAFE

clip_image002clip_image002[1]

Gemeente Bertem/OCMW i.s.m. KVLV

Sociaal Huis, Tervuursesteenweg 182, Bertem

Mama’s depot:

Samen brengen van nuttige artikelen voor mama’s in spe en opgroeiende kinderen van 0 tot 18 jaar die het financieel niet breed hebben.

Wat:

Materiaal in goede staat voor kinderen van 0 tot 18 jaar

Kleding, bedje, plooibed, verzorgingsmateriaal, buggy, draagmand, overschotten van luiers, enz

Gerief voor schoolgaande kinderen: boekentas, boekjes, rugzakken, sportkleding.

Materiaal afhalen of brengen?

Breng materiaal binnen of kom halen bij het mama’s depot elke

1ste donderdag en 3de woensdag van de maand.

Donderdag van 9u tot 11u, woensdag van 17 u tot 19 u.

18/1, 2/2, 15/2, 2/3, 15/3, 6/4, 19/4, 4/5, 17/5, 1/6, 21/06/2017.

Mama’s creacafé

Af en toe op woensdagmiddag willen we met mama’s en kinderen samen komen voor een babbel of een workshop, of gewoon even bijpraten met een tasje koffie/thee.

Data worden later meegedeeld.

clip_image004Contact: mamadepot.cafe@gmail.com

clip_image006clip_image008Met steun van

MAMA’S DEPOT en CREACAFE

Gemeente Bertem/OCMW i.s.m. KVLV

Sociaal Huis, Tervuursesteenweg 182, Bertem

Mama’s depot:

Samen brengen van nuttige artikelen voor mama’s in spe en opgroeiende kinderen van 0 tot 18 jaar die het financieel niet breed hebben.

Wat:

Materiaal in goede staat voor kinderen van 0 tot 18 jaar

Kleding, bedje, plooibed, verzorgingsmateriaal, buggy, draagmand, overschotten van luiers, enz

Gerief voor schoolgaande kinderen: boekentas, boekjes, rugzakken, sportkleding.

Materiaal afhalen of brengen?

Breng materiaal binnen of kom halen bij het mama’s depot elke

1ste donderdag en 3de woensdag van de maand.

Donderdag van 9u tot 11u, woensdag van 17 u tot 19 u.

18/1, 2/2, 15/2, 2/3, 15/3, 6/4, 19/4, 4/5, 17/5, 1/6, 21/06/2017.

Mama’s creacafé

Af en toe op woensdagmiddag willen we met mama’s en kinderen samen komen voor een babbel of een workshop, of gewoon even bijpraten met een tasje koffie/thee.

Data worden later meegedeeld.

clip_image004[1]Contact: mamadepot.cafe@gmail.com

clip_image006[1]clip_image009Met steun van

Phil Bosmans spreekt tot ons: Verhaal van een dodenrit

Toen ik insliep op de autoweg, ging de hemel open

en kwam een leger ‘bewaarengelen’ naar beneden om

me te beschermen. Ik had het kunnen weten, want

jarenlang bad ik in mijn brevier psalm 91 (vers 11):

‘Hij (God) heeft zijn engelen last gegeven u op al uw

wegen te bewaken’. En iets verder: ‘Zij zullen u op hun

handen dragen’. Dat hebben ze perfect gedaan, op een

onvoorstelbare wijze.

Het was zaterdag 18 december 1993. Een donkere,

regenachtige dag. Ik zat in de auto en viel rond

de middag in slaap op de autostrade, even voorbij

Beringen, richting Hasselt. Ik was, denk ik, wat al te

moe. De avond tevoren een vergadering voor de kerst-

boot met kansarmen. ’s Nachts werd ik geroepen door

onze oude zieke pater. Ik moest hem verzuiveren en

heel het bed aftrekken en proper leggen. Om 9 uur

’s morgens deed ik in Brasschaat de opening van de

10de kerstmarkt, waarvan de opbrengst geheel voor

Bond zonder Naam was. In de namiddag werd ik op de

kerstmarkt in Genk verwacht en ik had mijn zus, die er

woont, beloofd om 12.15 uur te komen eten.

Een eind op de E313 naar Hasselt voelde ik de slaap. Het

raam open en weer toe. Hoe lang ik gevochten heb,

weet ik niet. Even voorbij de afrit Beringen gebeurde

het. Een priester uit Lummen, Miel Verheyen, heeft het

zien gebeuren en zijn verhaal is beangstigend.

‘Je stak me voorbij’, zei hij, ‘en toen zag ik hoe je auto

begon te trillen, en ik dacht, daar is iets met die wagen.

Ik zette mijn vier pinkers aan en vertraagde, om de

achterliggers te waarschuwen. Toen schoot ineens je

wagen als een pijl uit een boog rechts over de weg naar

de vangrails. Daar ging je de lucht in en bleef een stuk

van je auto in de vangrails hangen. Je kwam neer en je

schuurde nog een 200 meter verder. Daar viel je stil.’

Toen ik stilstond, werd ik pas echt wakker. Ik zei

gewoon zo voor me uit: ‘Mijn Jezus barmhartigheid’,

een oud en mooi schietgebedje. En ik dacht

onmiddellijk aan Leontine, die ik voor haar dood acht

maanden nabij was gebleven. Het was alsof ze bij me in

de auto zat. Ik heb de gewoonte met mijn dierbaarste

overledenen in contact te blijven en in speciale

gevallen hun hulp te vragen.

Mensen stopten en niemand had enige verklaring

voor het feit dat ik er ongedeerd uitkwam. ‘Leef je

nog?’, vroegen ze stomverbaasd. Ik geloof in engelen

en bewaarengelen, maar het zijn voor mij geen

onnatuurlijke bovenaardse wezens met vleugels.

Engelen zijn voor mij die vele lieve en goede mensen,

die God op mijn levensweg stuurt, om me zijn liefde

voelbaar te maken en me een steun en een troost

te zijn in moeilijke momenten. Bewaarengelen zijn

diezelfde goede mensen, als ze in de hemel zijn.

Ze leven nog altijd met me mee en zijn om me

bekommerd.

Ik kan alleen maar danken, danken, danken!

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 8 februari 2017

“Leven zonder waarden is als soep eten met een vork”

Vitaliteit

Werkelijk levendig en vitaal zijn betekent dat je volledig geëngageerd bent in het leven en al zijn aspecten, dat je gedijt en bloeit. Er is echter een evenwicht nodig tussen de actieve en passieve elementen van het engagement: zelfs in rust kan men actief aanwezig zijn, receptief en betrokken. De relatieve rust overschaduwt op geen enkele manier de vitale, steeds veranderende signalen van het leven! Vitaliteit is aanwezig in alle stadia van het leven, maar het is nooit zo vanzelfsprekend als bij gezonde kinderen.

(Margaret Barrie, Zuid-Afrika)

Volbrenging

Ik heb de les geleerd dat we niet altijd het resultaat behalen dat we willen, maar dat we het resultaat bekomen dat ons was voorbehouden op dat moment. Angst is een drijfveer van ons allemaal. Angst om te falen is misschien wel de belangrijkste reden waarom sommigen hun dromen niet najagen of zelfs helemaal opgeven. Geloven in jezelf is een absolute noodzakelijkheid. De enige op wie je kunt vertrouwen om je dromen te verwezenlijken, ben je zelf. Zolang je niet echt gelooft dat je in staat bent en verdient om je doelstellingen te bereiken, zullen ze niet verwezenlijkt worden. Je moet erin geloven om ze te bereiken.

(Diane Brescher, Verenigde Staten)

Voldoening

Ik ken enkel één ervaring die gegarandeerd onmiddellijk en blijvend geluk oplevert: de voldoening van een persoonlijke prestatie. Voldoening komt bovendien gemakkelijker als we iets bereiken voor andere mensen in plaats van voor onszelf. Voldoening is niet zo heel moeilijk te bereiken: het kan de vorm aannemen van luisteren naar een collega en nieuwe inzichten opdoen, hulp geven waar het nodig is, een persoonlijke uitdaging overwinnen – van een marathon winnen tot een moeilijk telefoontje doen – of iemand zelfvertrouwen geven door hem te prijzen. Er is dikwijls meer plezier in een geschenk geven dan in er één te krijgen.

(Carol Wilson, Groot-Brittannië)

Volharding

Volharding is een moeder die elke keer opstaat als haar baby haar nodig heeft, hoezeer ze ook snakt naar slaap. Volharding is een kind dat leert lopen en niet opgeeft, hoe vaak het ook valt. We zien volharding in iemand die het tot concertpianist schopt, iemand die een succesvolle zaak opbouwt of iemand die met de volle overtuiging te genezen het gevecht aangaat met een ernstige ziekte. Wie volhardt, bezit een duurzaamheid die niet onderuit wordt gehaald door een afwijzing of uitdaging.

(Maggie Loughrey, Australië)

Voortdurende verbetering

Vandaag beter dan gisteren, morgen beter dan vandaag! Geen zin die duidelijker de betekenis van voortdurende verbetering weergeeft. We worden uitgenodigd te groeien en duizend manieren te vinden om uit te blinken en vooruitgang te maken, zodat we elke dag betere ouders, betere kinderen, betere broers, betere vrienden, betere professionelen, betere koppels, betere werknemers, gewoonweg beter … en uiteindelijk ‘betere mensen’ worden. Voortdurende verbetering is eenvoudigweg de voortdurende zoektocht naar welzijn en geluk van elk individu en van diegenen rondom ons.

(Gladys Hernández, Venezuela)

Phil Bosmans spreekt tot ons: Jezus van Nazaret

Ik ben priester geworden om Jezus van Nazaret. In heel

mijn leven is Hij voelbaar aanwezig geweest. Zeker op

kritieke momenten die ik niet zo goed kan uitleggen.

Hij betekende voor mij alles. In zijn evangelie ben ik

voortdurend meer gaan zien. Ik leerde in het leven

dat je het evangelie niet enkel via hersens van knappe

kerels moet benaderen. Een mens is nog véél meer

dan hersens! Het evangelie is voor mij echt het meest

menselijke document, maar je moet het goed lezen.

Het verband zien.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 1 februari 2017

Trendy toiletzak of hippe zadelhoes

clip_image002Beste KVLV-leden,

Dit voorjaar halen we onze stikmachine tevoorschijn en naaien deze

Trendy toiletzak of hippe zadelhoes

clip_image004 clip_image005

Tijdens onze KVLV-creales op maandag 27 februari 2017
leren we jullie deze trendy toiletzak of hippe zadelhoes zelf stikken!

Kostprijs voor KVLV-leden is 24 euro voor de toiletzak en 20 euro voor de zadelhoes.
Niet KVLV-leden betalen 5 euro extra.

Wij zorgen voor een pakket met daarin de geplastificeerde stof, bijpassend garen, etc.
Op de volgende blz. vind je 5 keuzemogelijkheden! Let wel: afhankelijk van het aanbod, kunnen de kleuren wijzigen.

Deze benodigdheden breng je zelf mee:

- kopspelden

- naald (voor gewoon garen)

- lintmeter

- schaar

- stikmachine (Heb je geen stikmachine, maar wil je toch een toiletzak of zadelhoes maken, geef dan een seintje. Dan proberen wij voor een extra machine te zorgen.)

- Indien je de zadelhoes maakt, breng dan ook een papieren sjabloon van je zadel mee. Dit is de omtrek van je zadel met aan iederen zijde 3cm extra naadtoeslag.

Gelieve in te schrijven vóór 17 februari bij Kristien Peeters (kristien.peeters@telenet.be, tel. 016/47 08 31. Je inschrijving is pas definitief na betaling van het juiste bedrag op rekeningnr.
BE13 7343 4601 1739 van KVLV Korbeek-Dijle of contant aan Kristien.

Vergeet bij je inschrijving niet te vermelden welke kleur je wenst!!

We verwachten jullie om 19u30 aan de parochielokalen van Korbeek-Dijle.

Veel creatieve groetjes,

Het Korbeekse KVLV-bestuursteam

1. vrolijke snoepjeskleuren (groen/roze)

clip_image007

2. stijvol barok (bruin/grijs)

clip_image009

3. Vintage 70’s (oranje/bruin)

clip_image011

4. Zacht bloemenmotief (rood/grijs)

clip_image013

5. Zomers aqua (azuurblauw/rood)

clip_image015