woensdag 16 augustus 2017

Phil Bosmans spreekt tot ons: Cuba

Het zijn de mensen die mij geïnspireerd hebben om

teksten te schrijven. En daar kwamen dan de boeken

van. Eigenlijk hebben anderen die boeken voor mij

gemaakt. Ik heb die teksten alleen geschreven om

mensen te helpen, hen moed te geven, vertrouwen

en steun. Ik sta er nu nog versteld van hoe die boeken

zo blijven aanslaan bij de mensen. Recent kreeg ik een

brief uit Cuba. Blijkt dat mijn boeken daar te duur zijn,

de mensen moeten ze in dollars betalen. Er zijn daar

nu families bezig die boeken met de hand over te

schrijven, omdat ze de boodschappen zo mooi vinden.

(tekst verschenen in Het Nieuwsblad van 22-23 augustus 1998)

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 9 augustus 2017

Korbeek Kermis 2017

Op zondag 27 augustus 2017 vieren we

KORBEEK KERMIS

Op de parking van de parochiale gebouwen nemen we, om 10 uur, deel aan de openluchtmis.

Van 11 uur tot 17 uur verkopen we baby- en kinderkleding/materiaal van het mama’s depot aan zeer lage prijzen.

Bij het mama’s depot worden nuttige artikelen voor mama’s in spe en opgroeiende kinderen samengebracht voor mama’s die het financieel niet breed hebben.

Het mama’s depot kreeg heel wat kleding binnen, in goede staat. Aan ander materiaal is er een tekort.

Vandaar dat we met Korbeek kermis, een selectie van kinderkleding en materiaal gaan verkopen. Het team van het mama’s depot bezorgt ons een aanbod uit hun voorraad en bepaalt ook de prijs die we zullen vragen.

Met de opbrengst van deze verkoop kan het mama’s depot materiaal aankopen voor de inrichting van hun locatie of voor het herstellen van kleding.

Bent u een mama in spe of hebt u jonge kinderen. Of heb je als oma van jonge kleinkinderen graag wat baby- en kindermateriaal in huis. Dan bent u van harte welkom aan onze KVLV-stand op de parking van de parochiale gebouwen.

IEDEREEN IS VAN HARTE WELKOM !!!

Het mama’s depot is een samenwerking tussen het OCMW, de gemeente Bertem en de KVLV-afdelingen van Bertem, Korbeek-Dijle en Leefdaal.

Wil u het mama’s depot steunen dan kunt u contact opnemen per mail : mamadepot.cafe@gmail.com

Zomerse groeten,

Het Korbeeks KVLV-bestuursteam.

Gelezen in TERTIO van 28 juni 2017

1 . Hoofdredacteur Tertio wordt woordvoerder kardinaal Jozef De Kesel

Geert De Kerpel, sinds begin 2012 hoofdredacteur van dit blad, wordt met ingang van 1 september 2017 de Nederlandstalige woordvoerder van kardinaal Jozef De Kesel, aartsbisschop van Mechelen-Brussel en voorzitter van de Bisschoppenconferentie van België. Hij wordt tevens bisschoppelijke afgevaardigde Communicatie voor het aartsbisdom en in die hoedanigheid ook lid van de bisschopsraad van het aartsbisdom. Tot dan blijft hij de redactie van Tertio leiden.

2 . De kracht van het vasten

Uit een column van Khalid El Jafoufi, oprichter van studentenvereniging Mahara.

De maand ramadan is ook dit jaar ten einde gekomen. In een uitzonderlijk hete maand juni en in ongunstige omstandigheden hebben vele moslimstudenten hun vasten gecombineerd met de examens. Net als vorig jaar laaide ook nu weer de discussie op over deze bijzondere combinatie. Niet geheel toevallig aangevoerd door de georganiseerde vrijzinnigheid en geagendeerd door een horde liberale en nationalistische politici.

Misplaatste bezorgdheid

De “bezorgdheid” over de gezondheid en studieresultaten van moslimstudenten is begrijpelijk vanuit een buitenperspectief. De perceptie van het vasten heeft nu eenmaal iets van “lijden” en “afzien”, waardoor het begrip voor het ritueel afneemt. Ten gevolge hiervan krijgen veel moslimstudenten de vraag waarom ze ervoor opteren te studeren én te vasten. Men zou het vasten volgens hen immers gemakshalve kunnen verplaatsen naar een gunstigere periode. Tot grote ergernis van menig moslim die de “vanzelfsprekendheid” dat hij het zwaar te verduren heeft keer op keer moet weerleggen.

Zo getuigen veel studenten in interviews met kranten over hun toenemende concentratie en doorzettingsvermogen tijdens de maand ramadan. Velen onder hen passen hun voedingspatroon zodanig aan dat ze doorheen de dag over een voldoende grote voorraad aan essentiële voedingsstoffen beschikken. Ook drinken ze voldoende water tijdens de nacht zodat het lichaam overdag genoeg gehydrateerd is. Met de uitzonderlijk warme weersomstandigheden van de afgelopen weken namen ze daarbij bijvoorbeeld extra maatregelen door binnen te blijven en naast een ventilator te studeren in een frisse kamer.

Phil Bosmans spreekt tot ons: Jongeren

Ook jongeren lezen mijn boeken, soms tot mijn

grote verbazing. Mijn teksten zijn niet geschreven in

turbotaal, maar het raakt hen desondanks. ‘Hoe komt

het toch dat u, die 76 bent, mijn taal spreekt?’, vroeg

een meisje van 19 me. Ik ken het antwoord niet, ik

weet alleen dat ik niet toegeef aan beperkingen als

mijn leeftijd, mijn handicap. Ik blijf voeling houden

met mensen, ook met jongeren. Ik spreek nog steeds

mensen toe, neem nog steeds deel aan conferenties –

vooral in Duitsland – en zie er nog net zoveel tegenop

als vroeger. Maar eens ik bezig ben, voel ik me terug in

mijn element. Telkens weer.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

zondag 6 augustus 2017

Agenda bijgewerkt

Bekijk onze bijgewerkte agenda op de agenda-pagina.

woensdag 19 juli 2017

Gelezen in TERTIO van 21 juni 2017

Vijandigheid tegen religie ontwapenen

Uit het dossier “kerk-staatverhouding” op tekst van Emmanuel Van Lierde

Met de regelmaat van een klok vuren politici in ons land salvo’s af op de godsdiensten. In hun vizier zitten onder meer de financiering van de erediensten, het godsdienstonderwijs en religieuze symbolen of rituelen – denk aan de hoofddoek en het ritueel slachten – die in strijd zouden zijn met “onze westerse waarden”. Ze willen religie bannen naar de privésfeer en bepleiten een striktere scheiding van kerk en staat. Het beste verweer daartegen is de meerwaarde van religie voor de samenleving aantonen. Bewijzen dat godsdiensten een positieve bijdrage leveren aan de cohesie en de inclusie, werkt ontwapenend.

“Onze overtuiging zonder angst uiten in publieke ruimte”

God zoekt de dialoog met de mens en de kerk beoogt de dialoog met de wereld. Vanuit die overtuiging kan een christen niet anders dan een “cultuur van ontmoeting” nastreven. In een plurale context is dat ook nodig voor een vredevol samenleven. Ontbreekt die cultuur, dan leven mensen naast elkaar of in conflict. Dat stelt de geëngageerde Franse katholiek Gérard Testard.

Over zijn engagement voor Together for Europe verklaart hij het volgende:

“Dat initiatief wil christenen van alle slag en van allerlei bewegingen en gemeenschappen uit heel Europa verenigen ter preventie van conflicten. Ze willen een geest van eenheid uitdragen, Europa een ziel geven, het hart van dit continent laten kloppen door de broederlijkheid tussen de volkeren aan te moedigen.”

Ziel voor Europa

“Wat is Europa? Allereerst verzoening. Op de as van Auschwitz ontstond door de durf en het elan van christenen dit vredesproject opdat er nooit meer oorlog zou woeden tussen onze landen. Vervolgens staat Europa voor solidariteit en delen met elkaar. De diversiteit is een rijkdom, we leren door uitwisselingen. Europa is geen zaak van euro’s – niet alle lidstaten hebben trouwens die valuta -, maar van gedeelde waarden. Religies kunnen die waarden mee voeden en hebben daar een rol te spelen. Alle lidstaten worden beter van de EU, niet slechter. Het is tijd om dat aan de inwoners duidelijk te maken. Zonder Europa en elk voor zich zijn we slechter af. Al kan de werking van de EU beter en moet armoede en onrechtvaardigheden worden aangepakt”, stelt de auteur van Quelle âme pour l’Europe?

Meerwaarde religies in kaart brengen

“Gelovigen geven meer aan goede doelen en zijn koplopers in vrijwilligerswerk. Voeg daar de betaalde krachten aan toe in onderwijs, zorg en pastoraal. En dan heb je nog niets gezegd over de meerwaarde voor cultuur, erfgoed en toerisme. Helaas pakken geloofsgemeenschappen veel te weinig uit met feiten en cijfers over het surplus dat ze in de samenleving bewerken. Dat moeten ze dringend wel doen”, stelt Brits professor Francis Davis.

Innovatie en mensenrechten

Davis beseft dat sommigen een weerstand voelen tegenover het in kaart brengen van de economische waarde van de erediensten omdat het godsdienst zou reduceren tot maatschappelijke nuttigheid. ”Toch is het noodzakelijk tegenover de politiek en de samenleving onze relevantie te bewijzen, zeker als we vormen van staatssteun genieten? Neem de bekostiging van restauraties van kerken en kathedralen. Als je cijfers kan geven van bezoekersaantallen en inkomsten die deze gebouwen genereren voor het toerisme, dan lever je een verantwoording voor die vaak hoge onderhoudskosten.”

De invloedrijke Britse katholiek stipt ook de buitenlandse meerwaarde aan. “Denk aan ontwikkelingshulp. De christelijke kerken leverden de grootste bijdrage aan innovatie en ontwikkeling wereldwijd, alleen al door onderwijs. Tot in de verste uithoeken van de wereld is de kerk op post om noden te lenigen en mensenrechten te verdedigen. Waar zijn vandaag innovatieve krachten aan het werk en kunnen we die als kerk ondersteunen? Religieuzen hebben daar een goede neus voor en springen vaak als eerste mee in de bres. Ander aspect: moslims versterken vaak de handel met en de export naar hun landen van herkomst. Alweer iets wat zelden in kaart wordt gebracht”, betreurt hij.

Onbaatzuchtigheid

Het brengt Davis bij een thema dat hem bijzonder ter harte gaat: armoedebestrijding. “Op wereldschaal is Caritas Internationalis volgens mij de grootste helper tegen armoede. Sta me toe hier vooral de rooms-katholieke kerk te bejubelen want met haar sterke lokale verankering bereikt ze werkelijk wereldwijd de mensen in nood. Vaak is de kerk aanwezig op plekken waar anderen niet komen. Bovendien blijft de kerk op post, wat er ook gebeurt. Die stabiliteit tref je minder aan bij ontwikkelingswerkers en maatschappelijk werkers. In dit geval is het trouwens positief dat gelovigen en kerken zich niet laten leiden door een economische logica van nut en opbrengst. Hun onbaatzuchtigheid maakt dat ze genereuzer zijn in hun hulp. Ze zijn er voor eender wie, waar ook. Kijk rondom je wat kerken doen voor armen, zieken, vluchtelingen. Dat is enorm.”

Welzijn bevorderen

Davis wijst tot slot op de relatie tussen godsdienst en gezondheid. “Daar zou ook meer onderzoek naar mogen gebeuren. Net als bij geweld heb je hier twee kanten van de medaille: geloof kan heilzaam zijn of ziek maken. Gezonde spiritualiteit draagt bij aan je welzijn, je geestelijke gezondheid en je veerkracht. Maar bezetenheid en waanzin bestaan ook. Godsdienst kan terroriserend zijn. Ik zou graag zien dat religieuze leiders het beeld van een straffende God ontmaskeren en dat ze mensen met een beperking hartelijker onthalen in hun gemeenschappen. Ziekte is immers geen straf van God.”

Phil Bosmans spreekt tot ons: Politiek

Ik heb altijd aan politiek gedaan, maar niet aan

partijpolitiek. Als je kiest voor de zwakkeren en de

uitgestotenen van de samenleving, doe je sowieso

aan politiek. Toen we met BzN in 1959 de Werkhuizen

Mensen In Nood oprichtten, waren we na een jaar al

strafbaar. We betaalden niet aan de R.S.Z., omdat we

dat niet konden. Maar wij waren geen werkgever, wij

selecteerden de werknemers niet. Integendeel, wij

werkten met mensen die nergens anders gewild waren.

Ik ben naar het bestuur van de R.S.Z. gestapt en heb

geregeld dat we vrijstelling kregen. Ik heb vaak politici

lastig gevallen om sociale problemen op te lossen. Dat

is ook politiek actief zijn, maar vanuit het hart.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 28 juni 2017

Korbeek Kermis 2017

Beste dorpsgenoten,

Op zondag 27 augustus 2017 vieren we

KORBEEK KERMIS

Op de parking van de parochiale gebouwen nemen we, om 10 uur, deel aan de openluchtmis.

Van 11 uur tot 17 uur verkopen we baby- en kinderkleding/materiaal van het mama’s depot aan zeer lage prijzen.

Bij het mama’s depot worden nuttige artikelen voor mama’s in spe en opgroeiende kinderen samengebracht voor mama’s die het financieel niet breed hebben.

Het mama’s depot kreeg heel wat kleding binnen, in goede staat. Aan ander materiaal is er een tekort.

Vandaar dat we met Korbeek kermis, een selectie van kinderkleding en materiaal gaan verkopen. Het team van het mama’s depot bezorgt ons een aanbod uit hun voorraad en bepaalt ook de prijs die we zullen vragen.

Met de opbrengst van deze verkoop kan het mama’s depot materiaal aankopen voor de inrichting van hun locatie of voor het herstellen van kleding.

Bent u een mama in spe of hebt u jonge kinderen. Of heb je als oma van jonge kleinkinderen graag wat baby- en kindermateriaal in huis. Dan bent u van harte welkom aan onze KVLV-stand op de parking van de parochiale gebouwen.

IEDEREEN IS VAN HARTE WELKOM !!!

Het mama’s depot is een samenwerking tussen het OCMW, de gemeente Bertem en de KVLV-afdelingen van Bertem, Korbeek-Dijle en Leefdaal.

Wil u het mama’s depot steunen dan kunt u contact opnemen per mail : mamadepot.cafe@gmail.com

Curieuzeneuzen in Korbeek-Dijle

Ben je een rasechte Korbekenaar ?

Ben je hier jaren geleden komen wonen ?

Of woon je hier maar pas ?

clip_image002

Doe deze zomer mee aan …

Curieuzeneuzen in Korbeek-Dijle

Curieuze neuzen is een zomerzoektocht, al wandelend of per fiets, door Korbeek-Dijle. Iedereen, jong en oud, kan van 1 juli tot en met 26 augustus 2017, deze tocht vrij afleggen.

Een uitgeschreven wegbeschrijving brengt je langs de belangrijkste historische punten, de mooiste plekjes en bekende en minder gekende bezienswaardigheden van Korbeek-Dijle. Je kan de zoektocht in één keer afwerken of in drie kleinere lussen.

Om het een beetje leuker te maken hebben we onderweg in plastiek doosjes twintig meerkeuzevragen gestopt. Met de letters die achter het juiste antwoord staan, moet een zin gevormd worden. Als je wil deelnemen aan het wedstrijdje noteer dan je naam of de naam van je gezin + dag /uur op de lijst in elk doosje. Vul tenslotte nog de juiste antwoordzin in op het inschrijvingsformulier en bezorg het aan Inge Letellier, Ormendaal 30.

Elke deelnemende familie, die de tocht volledig heeft afgelegd, en ten laatste op 27/8 een juiste antwoordzin inlevert, mag tijdens Korbeek Kermis op 27/8 twee gratis drankbonnetjes per gezin afhalen aan de KVLV tent.

De wegbeschrijving en het antwoordformulier kunnen afgehaald worden bij Inge of aangevraagd via mail (ingeletellier@hotmail.com).

We hopen met deze “Curieuzeneuzen” door Korbeek-Dijle een extra uitdaging te geven aan je wandeling of fietstochtje. VEEL SUCCES !

clip_image004

Gelezen in TERTIO van 14 juni 2017

1 . Priesters worden algemeen sterk gewaardeerd. Dat is de conclusie van een exclusieve enquête in opdracht van La Croix onder 2.000 Fransen ouder dan 18 jaar. In iedere leeftijdscategorie vindt zo’n twee derde dat priesters betrouwbaar zijn. Ruim de helft van alle ondervraagden beschouwt hen als noodzakelijk voor de maatschappij en als een gids. Op de vraag of ze een luisterend oor bieden, zegt 83 procent ja. (Frederique Vanneuville / Geert De Kerpel)

2 . Ananoub Guirguis Naeem kan zijn opleiding tandheelkunde afronden met een programma van twee maand aan de Al-Azhar-universiteit van Caïro. Naeem schrijft geschiedenis want hij is een Egyptische kopt en daarmee voor zover bekend de eerste christen ooit die aan de meest vooraanstaande universiteit in de soennitische wereld kan studeren. (Frederique Vanneuville / Geert De Kerpel)

3 . Geloof en secularisatie

Uit een artikel van Frans Vanistendael

In een moderne maatschappij als de onze, waarin wetenschap zich heeft losgemaakt van religie en waarin de doorsnee burger zich bewust is van de belangrijkste ontdekkingen van de wetenschap, bestaat het begin van geloof in de overtuiging dat er buiten en boven de werkelijkheid, die we met de wetenschap kunnen verklaren, er een veel grotere en hogere werkelijkheid bestaat die ons begrip vele malen te boven gaat. In de openbaringsgodsdiensten: het jodendom, het christendom en de islam bestaat het geloof bovendien in de overtuiging dat we als mens die bovenwetenschappelijke werkelijkheid hier op aarde kunnen kennen en beleven door de openbaring van een boodschap, die door de eeuwen heen tot ons is gekomen. In die boodschap wordt die werkelijkheid genoemd als God. Hoe en waarom iedere mens tot die Godovertuiging komt, is voor ieder zijn persoonlijk geloofsavontuur.

Afgezien van een minimum aan materieel comfort zijn het zoeken naar en het vinden van de zin van ons bestaan, als het ware de eindtermen van het menselijk geluk. Als de mensen dat geluk in die zin gevonden hebben, willen ze daar ook uitdrukking aan geven in woorden, daden, ceremonieën en liturgieën en ook in de manier waarop ze hun samenleven organiseren. De zoektocht naar die zin en dat geluk loopt over vele wegen en ook een seculiere maatschappij moet die weg langs het geloof openhouden, omdat de seculiere weg, ook al steunt hij op wetenschap, niet de enige ware weg is, maar gewoon een weg naast anderen om zin en geluk te zoeken en te vinden. Een seculiere maatschappij moet de weg die langs het geloof loopt openhouden en plaats ruimen voor andere sociaal-culturele uitdrukkingen dan degene die steunen op een louter seculier humanisme.

4 . Kunst die tralies wegneemt

Uit een gesprek van Kris Somers met Agnès Rammant-Peeters, kunsthistorica

Art without Bars (Kunst zonder Tralies) tracht mensen na een celstraf opnieuw te integreren in onze maatschappij door het aanbieden van kunstprojecten. “We willen hen aansporen hun creativiteit aan te boren om zo sterker in het leven te staan”, vertelt initiatiefneemster Agnès Rammant-Peeters.

Art without Bars bestaat al sinds de eeuwwisseling. Rammant-Peeters stond aan de wieg van de organisatie: “Als kunsthistorica heb ik gewerkt in musea en in het galeriecircuit. Ik vond dat kunst anno 2000 een beetje de voeling met de realiteit had verloren en vooral een commercieel gegeven was geworden. In de gevangenis vond ik een omgeving waar kunst haar maatschappelijke relevantie kon terugvinden op een plaats waar schoonheid en esthetiek allerminst vanzelfsprekend zijn.”

“Vroeger werkte onze organisatie vooral binnen de gevangenismuren, maar vandaag richten we ons tot ex-gedetineerden en mensen met een alternatieve straf”, legt de kunsthistorica uit. “Het is prachtig te zien hoe de mensen openbloeien wanneer ze in aanraking komen met verschillende kunstvormen. Ik verbaas me er vaak over hoe onze deelnemers de kunstvormen die ze zelf kennen of beheersen binnenbrengen in ons groepswerk. Zo ontstaat een wisselwerking die getuigt van een grote innerlijke rijkdom, ook en vooral wanneer je dat niet meteen verwacht.”

(Agnès Rammant-Peeters is een inwoonster van Korbeek-Dijle)

5 . “Vertrouwvol investeren in onderwijs”

Uit een interview van Frederique Vanneuville met Ides Nicaise

Ides Nicaise (°1955) studeerde economie aan de KU Leuven waar hij nu werkzaam is als onderzoeksleider onderwijs en levenslang leren aan het HIVA Onderzoeksinstituut voor Arbeid en Samenleving (HIVA = Hoger Instituut voor de Arbeid). Hij is tevens hoofddocent onderwijs en samenleving aan de Leuvense Faculteit Psychologie en Pedagogische Wetenschappen.

Hoe kwam u als economist terecht in het onderwijs?

“De maatschappelijke ongelijkheid is compleet aan het ontsporen – zij het in België iets minder dan in de rest van de westerse wereld. Solidariteit en vertrouwen hebben een zware knauw gekregen. De link tussen de verrijking van de rijksten en de verarming van de armen staat het laatste decennium onomstotelijk vast.”

“De toenemende concentratie van vermogen bij een club van superrijken leidt tot machtsmisbruik en manipulatie van de democratie. Van die gevaarlijke mechanismen zien we slechts het topje van de ijsberg, bijvoorbeeld als blijkt dat grote bedrijven gelobbyd hebben om bepaalde wetten te beïnvloeden. Daar zijn krachten aan het werk die je niet meer in de hand hebt. Het onderwijs daarentegen behoudt als beleidsdomein nog voldoende vrijheidsgraden en zit dicht bij de burger: er zijn tienduizenden mensen in tewerkgesteld, alle ouders zijn rechtstreeks betrokken partij, het is nationaal en regionaal geregeld. Onderwijs is beleid op mensenmaat en tegelijk biedt het nog relatief krachtige hefbomen voor herverdeling.”

Onlangs was nog maar eens in het nieuws dat het aantal jongeren in een kwetsbare situatie met 10 procent gestegen is.

“Vlaanderen bevindt zich helemaal vooraan in de Europese onderwijsrace. Ons onderwijs is excellent en daar mogen we zonder meer trots op zijn. Maar ons systeem is ook berucht om zijn ongelijkheid. Tot ergernis van sommigen blijven wij vanuit het HIVA op dat laatste hameren. Schoolloopbanen hangen helaas nog altijd meer af van je sociale afkomst dan van je talenten. Onderzoek van de leercurven van 2 tot 12 jaar leert ons dat zeer intelligente tweejarigen uit kansarme milieus tegen hun twaalfde onder de middenmoot terechtkomen, terwijl zelfs de minst intelligente kinderen uit kansrijke gezinnen tot boven dat gemiddelde evolueren. Er raakt dus nog teveel talent ondergesneeuwd. Dat is een sterk argument om te blijven investeren in gelijke kansen. Rechtvaardigheid en excellentie kunnen hand in hand gaan.”

Waarom is het zo moeilijk de ongelijkheid tegen te gaan?

“Het cultiveren van concurrentie is een eerste oorzaak. De subsidies volgen de leerling en dus voeren onderwijsinstellingen een bikkelharde strijd om leerlingen binnen te halen. Een tweede oorzaak, de zeer vroege oriëntering van kinderen naar algemeen, technisch of beroepsonderwijs, versterkt dat alleen maar. Met een gemeenschappelijk curriculum van 14 of 16 jaar zou je verplicht zijn méér te investeren in de zwakkere leerlingen. De weerstand daartegen is groot omdat velen ervan overtuigd zijn dat minder sterke leerlingen in gemengde klassen het algemene niveau doen dalen. Wetenschappelijk onderzoek leert nochtans dat die angst ongegrond is.”

Phil Bosmans spreekt tot ons: Een kruis

Mensen missen tevredenheid. Mijn verlamming draag

ik als een kruis. Maar een kruis dat je draagt, verlies

je onderweg. Als je er tegenaan blijft schoppen, raak

je het nooit kwijt en ligt het je dwars op al je wegen.

Waarom zou ik me laten doen door een verlamde arm,

een gevoelloos been? Ik beweer niet dat ik het nooit

moeilijk heb gehad. Toen ik als jonge priester vol idealen

aan mijn bed gekluisterd was, maakte me dat woedend.

Maar een kruis is ook een plusteken, en dat maakt me

tot op de dag van vandaag een gelukkig mens.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

dinsdag 27 juni 2017

Agenda bijgewerkt

Bekijk onze bijgewerkte agenda op de agenda-pagina.

Praat jij Afrikaans?–deel 8

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

moltrein = metro

rywiel = fiets

perdekrag = paardenkracht

huurmotor = taxi

sokkersokkies = voetbalsokken

sokker = voetbal

stewels = schoenen

sokkerstewels = voetbalschoenen

kaalvoet = blootvoets

Gelezen in TERTIO van 7 juni 2017

Hulpbisschop Leon Lemmens overleden

Uit een artikel van Geert De Kerpel

In de nacht van 1 op 2 juni overleed in Leuven aan de gevolgen van een slepende ziekte Leon Lemmens, hulpbisschop van het aartsbisdom Mechelen-Brussel en vicaris-generaal van het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen. Hij werd geboren in 1954 in het Limburgse Boorsem en er tot priester gewijd voor het bisdom Hasselt in 1977. Lemmens behaalde een baccalaureaat in de theologie aan de KU Leuven en erna een doctoraat aan de Gregoriaanse Universiteit in Rome.

De overleden hulpbisschop is onder meer actief geweest als professor aan en president van het Grootseminarie in Hasselt. In 2004 werd Lemmens benoemd tot rector van het Roemeens College in Rome. Hij was tevens lid van de Bestuursraad van het Katholiek Comité voor de Culturele Samenwerking met de Orthodoxe en Oosterse kerken.

Op 22 februari 2011 benoemde paus Benedictus XVI hem tot titelvoerend bisschop van Municipa en hulpbisschop van het aartsbisdom Mechelen-Brussel en kort erna werd hij in de Nationale Basiliek in Koekelberg tot bisschop gewijd. Binnen de Belgische bisschoppenconferentie was hij onder meer verantwoordelijk voor de pastoraal in de gevangenissen, het overleg met de andere christelijke kerken en de relaties met de moslimgemeenschap.

Leon Lemmens werd amper 63 jaar. Zijn uitvaart had plaats op zaterdag 10 juni om 11 uur in de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen.

Bisschop Leon Lemmens zette zich in het bijzonder in voor de vrede, de interreligieuze dialoog en Afrika. Hij reisde in het najaar van 2013 samen met islamitische, joodse en katholieke religieuze leiders naar Marokko. Hij stelde toen: “Zowel joden als moslims zijn vragende partij voor meer samenwerking met de katholieken.”

Phil Bosmans spreekt tot ons: Helpen

Mijn principe was heel eenvoudig: als een mens in nood

is, dan moet je die helpen. Je moet niet beginnen met

veel vragen te stellen, je moet er ook niet nodeloos

anderen bijhalen. Je moet zelf helpen, zolang je kan. En

onmiddellijk. Er gaat zoveel tijd verloren met vergaderen.

De overheid wil het misschien zo – en ik ga daar allemaal

niet te veel kritiek op geven – maar onze instellingen zijn

veel te veel gestructureerd. Om geloofwaardig te zijn

moet je de daad bij het woord voegen.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 14 juni 2017

Met de muzieknoten rond de tafel van Jezus

Op zondag 28 mei 2017 deden zes twaalfjarigen hun Eerste Communie in de kerk van Korbeek-Dijle: Aurore Kister, Finne Vanden Eynde, Loë Kwaspen, Roxanne Van den Bossche, Rune Vanden Eynde en Wibe Gille.

Pater Philip Debruyne was voorganger en Inge Letellier begeleidde de communicantjes voor de achttiende keer op rij.

Als openingsgebed baden alle mensen samen:

Goede Vader,

vandaag komen deze kinderen voor het eerst met

ons meevieren. We heten hen van harte welkom in

ons midden en willen als familie, vrienden of

als parochie zorg voor hen dragen. Mogen wij ook

U vragen om een oogje in het zeil te houden?

In de loop van de viering mocht elk communicantje een muzieknoot aanbrengen op de notenbalk: do staat voor doen, re voor respect, mi voor missie, fa voor familie, sol voor solidariteit, la voor lachen en si voor het sieren van de tafel.

Week 2017-24 - 001_Week 2017-24 - 004_Week 2017-24 - 005Week 2017-24 - 006Week 2017-24 - 008

Praat jij Afrikaans?–deel 7

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

beeldradio = televisietoestel

aanbieder = presentator

televisiestasie = tv-zender

uitsaai = uitzenden

skootrekenaar = laptop

rekenaar = pc

tikmasjien = schrijfmachine

selfoon = gsm

brompony = scooter of bromfiets

Gelezen in Tertio van 31 mei 2017

1 . Quote: “Niemand is perfect”

In zijn speech voor Rerum Novarum stelt CM-voorzitter Luc Van Gorp dat onze neoliberale samenleving op het gevaarlijke punt is gekomen dat ze kwetsbaren en profiteurs op één hoop gooit (Nieuwsblad.be, 25/5).

2 . In Cuba worden voor het eerst in zestig jaar gebedshuizen gebouwd, onder meer in Havana en Santiago. Fidel Castro voerde samen met het communisme het atheïsme in als officiële lijn van de natie. Veel religieuze leiders werden vervolgd. Maar “Cuba is nu echt aan het veranderen”, zegt pastoor Ramon Hernandez van Tampa, Florida, een uitgeweken Cubaan. Met zijn parochie zamelde hij fondsen in voor de bouw van een kerk in Sandino. Zowat 70 procent van de Cubanen is katholiek.

3 . Paus Franciscus benoemde Gualtiero Bassetti, aartsbisschop van Perugia, tot voorzitter van de Italiaanse bisschoppenconferentie. Hij volgt kardinaal Angelo Bagnasco op. Bassetti behoort tot de eerste lichting kardinalen die Franciscus begin 2014 creëerde. Dat was toen een stevige verrassing. Bassetti heeft sinds jaar en dag een uitgesproken aandacht voor armen, werklozen, vreemdelingen en vluchtelingen.

4 . In Brussel wordt op zon- en feestdagen de eucharistie in 22 talen gevierd. Dat geeft Brussels hulpbisschop Jean Kockerols mee in een interview op Bruzz. Kockerols onderstreept dat er blijvend nood is aan bruggen bouwen tussen de vele geloofsgemeenschappen binnen de Brusselse kerk, zowel als met andersdenkenden in de hoofdstad. (Geert De Kerpel)

Kruisdag 2017 in Leefdaal

Op woensdag 24 mei 2017 ging de bedetocht van uit de kerk van Leefdaal langs het linker deel van de Kerkring naar de schuttersweide in de Dreef. Daar werd het meegedragen kruis geplant en werd er kort gebeden. Dan keerden wij terug naar de kerk langs het rechter deel van de Kerkring voor de mis van O.H.Hemelvaart.

Week 2017-24 - 001Week 2017-24 - 003Week 2017-24 - 004

Phil Bosmans spreekt tot ons: De daad bij het woord

Als er iets is wat ik als priester en bezieler van de Bond

hoog in het vaandel heb gevoerd, is het: de daad bij het

woord voegen. Steeds proberen recht te bekomen voor

mensen die ten onrechte onheus behandeld werden,

daarvoor ga ik graag de barricaden op.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 7 juni 2017

Kruisdag 2017 in Bertem

Op dinsdag 23 mei 2017 stapten wij al biddend en zingend van Ons Huis, langs de kerk en de Egenhovenstraat, naar een weide van Victor Putseys even voorbij het Rond Punt waar het meegedragen kruis werd geplant. De fiere teusser Victor Putseys wou daar ook een foto van hem met twee dikbillen in de wei. Op de terugweg hielden wij even halt bij Hendrickx’ kapelletje voor een kort gebed en zang. In de kerk werd dan een eucharistieviering opgedragen door Karlo Tyberghien en de avond werd afgesloten met een wafeltje en koffie of chocomelk in Ons Huis aangeboden door KVLV en Landelijke Gilde.

Week 2017-23 - 012Week 2017-23 - 013Week 2017-23 - 015

Week 2017-24 - 016Week 2017-24 - 018Week 2017-24 - 020

Kruisdag 2017 in Korbeek-Dijle

Op maandag 22 mei 2017 stapten wij al biddend van de kerk naar Ormendaal waar een eucharistieviering gehouden werd op de parking van Camargue.

Week 2017-23 - 001Week 2017-23 - 004Week 2017-23 - 007Week 2017-23 - 009

Share Fair 2017

De Share Fair of Weggeefplein van KVLV-Korbeek-Dijle op 14 mei 2017 op het voorpleintje van de oude pastorie heeft veel mensen plezier kunnen doen. Het was ook een afscheid van de pastorie die binnenkort openbaar verkocht wordt.

Week 2017-23 - 001 (1)Week 2017-23 - 003Week 2017-23 - 005

Praat jij Afrikaans?–deel 6

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

bokkie = meisje

tabberd = rok of jurk

skeidsregter = scheidsrechter

lyn = lijn

vlagman = lijnrechter

vierde beampte = vierde official die de trainers langs de lijn in de gaten moet houden

onkant = buitenspel

strafdoel = strafschop

baie goed = erg goed

Phil Bosmans spreekt tot ons: Vitaminen voor het hart

De ‘vitaminen voor het hart’ waren eigenlijk teksten

die ik wekelijks insprak op een antwoordapparaat. We

hadden een toestel met een bandje van precies één

minuut. Eerst vreesde ik dat je op een minuut niets

kunt zeggen. Maar ik ben verrast geworden dat je

integendeel heel veel kunt zeggen, als je tenminste iets

te vertellen hebt.

Ik had de gewoonte om op donderdagavond op te

schrijven wat in mijn hoofd zat. Meestal had dat

verband met iets dat ik die week had meegemaakt. Als

ik de vrijdag wakker werd, was mijn tekst klaar. Ik denk

dat de hersenen ook tijdens de slaap blijven werken.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

zondag 4 juni 2017

Agenda bijgewerkt

Bekijk onze bijgewerkte agenda op de agenda-pagina.

woensdag 31 mei 2017

Phil Bosmans spreekt tot ons: Mijn gedacht

Ik heb veel gewerkt met mensen die aan lager wal

waren geraakt, maar ik heb die altijd vierkant mijn

gedacht gezegd. Dat viel niet bij iedereen in goede

aarde. Het is wel eens gebeurd dat iemand ’s nachts

belde: ‘Hallo, Phil Bosmans? Gij zijt een stuk stront.’ Ik

heb niet neergelegd, maar gewoon geluisterd tot die

man uitgeraasd was. Toen vroeg ik of dat alles was. Hij

vloekte nog een keer en legde neer. Die man moest

zich waarschijnlijk eens uitleven en zal achteraf aan zijn

kameraden verteld hebben dat hij op zijn beurt mij zijn

gedacht gezegd had.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

Praat jij Afrikaans? – deel 5

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

wildebees = gnoe

ruk-en-pluk = rock n roll

musiek = muziek

sangstuk = liedje

orkes = muziekgroep

kompaksyf = cd

deurtrekkertjie = tangaslip (amperbroekie -> geen echt Zuid-Afrikaans)

publisiteit = publiciteit

resep = recept

woensdag 24 mei 2017

Praat jij Afrikaans? – deel 4

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

kaalvoet = blootvoets

bleskop = kaal

grondboontjiebotter = pindakaas

sjokolade = chocolade

toebroodjie = sandwich

agtuur of ontbyt = ontbijt

verkleurmannetje = kameleon

kameelperd = giraf

wildeperd = zebra

Phil Bosmans spreekt tot ons: God

Ik kan het bestaan van God niet bewijzen en wil het

ook niet bewijzen. Ik heb heel wat vrijzinnige vrienden

en die schrijven mij naar aanleiding van bijvoorbeeld

een natuurramp dat mijn God een moordenaar is. Ik

kan alleen antwoorden dat God zichzelf bewijst. Dat is

een levenservaring. Je moet jezelf loslaten en je totaal

wegschenken in de handen van God. Maar dat is iets

dat ik moeilijk kan omschrijven. God bewijst zichzelf

aan diegenen die Hem liefhebben. Maar ik geloof ook

dat alle goede mensen leven in het magnetisch veld

van de God waarin ik geloof.

Ik vergelijk dat graag met de kathedraal van Chartres.

Als je vanbuiten naar de glasramen kijkt, zijn die vuil

en vol stof. Maar als je binnentreedt en de zon schijnt

door die ramen, zie je iets prachtigs, iets magnifieks. Zo

is het met God, je moet binnentreden, Hem in je leven

opnemen. Ik zeg niet dat elke dag dan een feest wordt,

maar er zijn momenten dat je bijna lijfelijk voelt dat Hij

je nabij is en je bij de hand houdt.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 17 mei 2017

Praat jij Afrikaans? – deel 3

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

stokkielekker = lolly, lekstok

rusbank = sofa

chip = chips

lekkergoed = snoepgoed

vrugte = vruchten

pynappel = ananas

lemoen = sinaasappel

lemmetje = limoen

kaalbas = met ontbloot bovenlijf

kaalgat = poedelnaakt

Phil Bosmans spreekt tot ons: Statistieken

Kijk eens, als je jong bent, denk je dat je de wereld

kan veranderen… Ik heb de indruk dat de wereld er

niet beter op geworden is. Het is me dus niet gelukt.

Maar ik heb zeker enkele mensen beter en gelukkiger

gemaakt. Maar hoe druk je dat uit? Van het goede

kan je geen statistieken maken, je kan het niet in een

overzicht afdrukken.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter AusloosP

Vlierkookles KVLV

Week 2017-20 - Vlierkookles 1.6.20170001

woensdag 10 mei 2017

Praat jij Afrikaans? – deel 2

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

spuitvliegtuig = straaljager

leër = leger

vliegenier = piloot

vliegtuig rij = vliegen

wegspringplek = vertrekpunt

lughawe = vliegveld

deurmekaarspul = chaos

sekerheid = veiligheid

vuisslanerij = knokpartij

besering = blessure

Gelezen in Tertio van 26 april 2017

Nadruk op mensen, niet op cijfers

Uit het dossier “Ouderenzorg” op tekst van Frederique Vanneuville

We laten aan het woord Klaartje Theunis, directeur Ouderenzorg van Zorgnet-Icuro:

“Op het gebied van de betaalbaarheid van de woonzorgcentra vind ik de toenemende vraag naar euthanasie een niet te onderschatten gegeven. Die wetgeving zou op langere termijn wel eens een parallel effect kunnen hebben als de prenatale diagnostiek op het gehandicapte leven: je hebt de mogelijkheid te kiezen voor een optie die een mogelijke - financiële – last voor de maatschappij wegneemt. Kies je anders, dan ben je egoïstisch. Gaan we naar een mentaliteit waar je als oudere maar de moeite waard bent zolang je maatschappelijk actief bent en economisch rendabel? Wat is dan nog de intrinsieke, eigen keuze van de oudere? Voor die mentaliteitswijziging ben ik echt beducht.”

“We stellen vast dat ouderen niet langer naar een ‘instituut’ willen, of naar een ‘instelling’ of iets wat daar naar zweemt, zelfs niet de generatie die bijvoorbeeld in een schoolinternaat nog vertrouwd is geweest met een zekere collectiviteit. Ook dat is een duidelijke tendens: onze samenleving telt steeds meer hoger opgeleide, vitale en mondige senioren. Tegelijk neemt het aantal alleenstaanden onder hen toe, en er is sprake van ‘gezinsverdunning’(met een kleinere kans op mantelzorg).”

Phil Bosmans spreekt tot ons: De trap poetsen… En de borstel in de wc…

In het noviciaat kreeg iedereen een werk opgedragen.

En ik moest de trap poetsen, ja.

Ik ging met een emmer water naar boven en ik goot

die emmer water van boven naar beneden, zodat

ook de muur een beetje bespat was. En heel toevallig

kwam de magister – dat is de overste van het noviciaat –

voorbij. Die zag dat. En die was kwaad hé.

Die zegde: ‘Moet ge nu zo een trap poetsen?’

Ik zei: ‘Hoe doet uw moeder dat?’ En hij:

‘Hebt ge dan nooit een trap zien poetsen?’ Ik zeg:

‘Neen, heb ik nooit gezien.’ ‘Hebt ge dat nooit gezien?’,

zegde ie opnieuw. Ik antwoordde: ‘We hadden thuis

geen trap.’ Hij weer: ‘Ge moet een emmer water

pakken, en zo’n handborstel, en dan trap voor trap

afschuren.’

Toen heb ik dat zo gedaan en dan moest ik dat water

weggieten. En toen ik de tweede emmer weggoot, was

er de borstel bij. En die ging mee de wc in. En ik dacht:

als ik dat moet gaan zeggen, dat ik nu ook de borstel

kwijt ben…!

Dan heb ik mijn mouwen opgerold en ben ik daarin

gegaan (in de wc)… totdat ik met twee vingers een paar

haartjes vast had en zo ‘stillekes aan’ de borstel naar

boven kreeg… En ’t was weer opgelost.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

zondag 7 mei 2017

Agenda bijgewerkt

Bekijk onze bijgewerkte agenda op de agenda-pagina.

woensdag 3 mei 2017

Praat jij Afrikaans? – deel 1

Uit het Nieuwsblad van juni 2010.

Het Afrikaans is ontstaan uit de Nederlandse dialecten van de kolonisten die vanaf 1652 naar Zuid-Afrika trokken. Het Afrikaans is voor 6,5 miljoen mensen de eerste taal.

Eetplek = restaurant

Bees = koe

Beesvleis = rundsvlees

Sponskoek = cake

Peuzelkroeg = cafetaria

Peuzelhappie = snack

Wegneemetes = afhaalmaaltijd

Baba = baby

Borslappie = slabbetje

Brakkiesbakkie = doggie bag, zakje om restjes mee te nemen

Paasviering 2017 in Korbeek-Dijle

Week 2017-18 - 001Week 2017-18 - 005Week 2017-18 - 006Week 2017-18 - 009

Met een eierenraap voor de kinderen, een mooie verrijzenisviering voorgegaan door Philip Debruyne en opgeluisterd door het Sint-Stevenskoor, en een lekkere paasbrunch aangeboden door de Landelijke Gilde als afsluiter, was de paasstemming in Korbeek-Dijle opperbest!

Phil Bosmans spreekt tot ons: Mei

Het hart van de aarde is een wonder hart,

een hart dat leeft en leven geeft.

In elke lente licht het gelaat van de aarde op,

levenslustig en paradijselijk

tot aan de rand van de monstersteden.

Daar heeft de mens de aarde

zo diep in het gezicht geslagen

dat het hart er dodelijk werd door getroffen.

De zon kan het beton niet doen bloeien.

De bomen zijn gesneuveld,

de vogels vinden geen nest

en het vergeet-mij-nietje is voor goed vergeten.

Beken sterven in riolen.

De stilte wordt verdronken in lawaai

en het water loopt door smalle buizen.

Waar de aarde niet meer ademen kan,

begint het stervensproces van alle leven.

Mens toch,

luister naar het stervend hart van moeder aarde

en vergeet nooit dat elke slag

op het gezicht van moeder aarde

een aanslag is op jezelf!

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 26 april 2017

“Leven zonder waarden is als soep eten met een vork”

Zorg

Zorg is heel nauw verbonden met waarden als samenwerking, liefde en mededogen. Relaties gebaseerd op oprechte zorg zijn belangrijk. Om zich goed te kunnen voelen, moeten mensen vriendelijkheid en zorg ontvangen en moeten ze kunnen praten over verschillende zaken uit hun leven.

Een zorgzame leider is een leider die dient. Dienende leiders verstaan dat het niet genoeg is om gewoon goed te zijn, ze zullen hun ervaring en kennis ook willen uitdragen naar anderen. Persoonlijke groei is niet mogelijk als we niks doen voor de anderen of voor de wereld.

(Belén Romero, Venezuela)

Zorgzaam

Zorgzaamheid vraagt energie. Het betekent in zichzelf en in de ander investeren. De verzorgende of zorgzame persoon moet dus de kracht hebben om te zorgen. Zorg dragen moet voldoende zijn op zich en mag niet gedaan worden in de hoop op een beloning in dit leven of hierna. Wat maakt dat de ene persoon zorgzaam is en de andere niet? De beste voorspeller is of er goed voor jou is gezorgd. Kinderen die zorgzaam zijn, zijn meestal opgevoed door liefdevolle en zorgzame ouders.

(Carien Goussard, Zuid-Afrika)

Zuiverheid

Als ik aan zuiverheid denk, dan denk ik aan een persoon die een zuiver en helder geweten heeft, een pure intentie, geen schuldgevoel dat op haar/zijn schouders weegt, het type persoon dat iedereen op dezelfde manier behandelt: met vriendelijkheid en respect. Vanuit dit standpunt betekent zuiverheid dat je hart en geest zuiver zijn.

(Belén Romero, Venezuela)

Einde van onze citaten uit “Het boek der WAARDEN”

Share Fair 2017

Week 2017-17 - 001Week 2017-17 - 004Week 2017-17 - Share Fair 14.5.20170001

Phil Bosmans spreekt tot ons: Priester zijn

Je maakt, als je priester wordt, een keuze. Als je als

priester geïnterviewd wordt, vragen ze altijd: ‘Als je

niet getrouwd bent, hoe kan je dan gehuwden helpen?’

Moet een dokter alle ziekten hebben gehad om ze te

kunnen bestrijden?

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 19 april 2017

“Leven zonder waarden is als soep eten met een vork”

Wilskracht

Wilskracht is waarschijnlijk de grootste kracht van de mens, het is het fundamentele ingrediënt om onze doelstellingen te bereiken. Alle dieren en planten die deze planeet met ons delen bezitten de kracht om zichzelf te voeden, voort te planten en in leven te blijven. Het verschil tussen de mens en de andere soorten is het bewustzijn dat we associëren met wilskracht. Bewustzijn betekent reflectie, zelfcontrole en focus. Bewustzijn is onze wil bewegen naar datgene wat we het beste achten voor de groep en niet enkel voor onszelf.

(Jesus Garcia, Panama)

Zekerheid

Kunnen we ervoor kiezen om in het huis van de liefde te wonen in plaats van in het huis van de angst waar de nare stemmen Zelftwijfel, Kommer en Kwel, en Duisternis verblijven? Natuurlijk kunnen we dat! We moeten enkel weten hoe we de lichtschakelaar kunnen aanzetten. Zelftwijfel? Weg! Kommer en Kwel? Weg! De stem van de Duisternis? Ze verdwijnt zodra we de lichtschakelaar aanknippen die aanwezig is in het hart van elke mens.

(Paul Werder, Verenigde Staten)

Zelfdiscipline

Voor mij vereist zelfdiscipline een onafhankelijke wil, de kracht om iets te doen wat je eigenlijk niet wilt doen, een instrument zijn van je waarden eerder dan van je overtuigingen. Zelfdiscipline is een vorm van vrijheid, vrijheid van luiheid of lethargie, vrijheid van verwachtingen en eisen van anderen, vrijheid van angst en twijfel.

(Hector Infer, Spanje)

Zelfvertrouwen

Echt zelfvertrouwen heeft geen behoefte aan een imago. De waarheid dient niet bewezen te worden. Het is het diepe besef dat je oké bent zoals je bent. Het is geen staat van perfectie die je ontwikkelt om vol zelfvertrouwen te zijn. Het is jouw manier van zijn op dit moment, je unieke karakter, je persoonlijke mengeling van talenten en tekortkomingen waarover je vol vertrouwen kunt zijn. Het vereist enkel een degelijke, realistische en vriendelijke kijk op jezelf.

(Cornelia Weber-Fürst, Duitsland)

Zelfzorg

Het ligt in onze menselijke natuur om de beste versie van onszelf te zijn in de rollen die we vervullen. Om je rol te vervullen, moet je je goed voelen in alle aspecten van je leven. Ik geloof er sterk in dat je niet veel waard bent voor anderen als je zelf niet goed in je vel zit. De alomvattende zorg voor jezelf verzekert je ervan dat je anderen van dienst kunt zijn, in eender welke rol die je in hun leven speelt. Zorg eerst voor jezelf als je anderen van dienst wil zijn. Wees honderd procent gezond. Voed je geest, lichaam en ziel op een goede manier. Je kunt er niet omheen!

(Tumi Sibanda, Zuid-Afrika)

Gelezen In Tertio Van 5 April 2017

Belgische katholieke kerk verwelkomt 360 bekeerlingen

Tertio achterhaalde dat er in België tijdens de paasnacht 229 volwassen mannen en vrouwen gedoopt worden binnen de katholieke kerk. Meestal ontvangen ze meteen ook het vormsel en gaan ze voor het eerst te communie. Ter vergelijking, in 2016 waren ze met 222, in 2015 en 2014 waren er zo’n 185, in 2013 zo’n 167 en de jaren daarvoor gemiddeld een 150.

Springen er bovenuit: het bisdom Doornik met 67 dopelingen (op de 229) en het vicariaat Brussel met 59.

Daarnaast ontvangen in de periode tussen Pasen en Pinksteren minstens 131 volwassenen die al gedoopt waren, het vormsel. Vorig jaar waren dat er 102. Het aantal bekeerlingen dat de Belgische kerk in de paastijd verwelkomt, blijft dus gestaag stijgen. (Emmanuel Van Lierde)

Phil Bosmans spreekt tot ons: Eenzaamheid…

Er zijn zoveel mensen die alleen zijn en wachten tot

eens iemand de deur opendoet. Paperassen kunnen mij

gestolen worden, dat we maar eens tijd maken om met

de mensen bezig te zijn. Heel concreet. Ik ken iemand

die om de veertien dagen naar zee gaat omdat de

hond ozon nodig heeft. Die man verbaasde zich over

de eenzaamheid van een oude man in zijn straat die

nooit eens weg kan. Maar hij denkt er niet aan met die

man naar zee te gaan in plaats van met zijn hond. We

moeten eens leren hoe we hier en nu gelukkig kunnen

zijn en anderen gelukkig kunnen maken. We hoeven

daarmee niet te wachten tot we in de hemel zijn.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 12 april 2017

Gelezen In Tertio Van 29 Maart 2017

1 . Netwerker van God voor de mensen

Tertio-redacteur Emmanuel Van Lierde voerde lange gesprekken met Gents bisschop Luc Van Looy. Ze liggen aan de basis van het boek Netwerker van God voor de mensen dat op 12 april na de chrismamis om 19 uur in de Gentse Sint-Baafskathedraal wordt voorgesteld. In dat geloofsboek en “geestelijk testament” vertelt de bisschop, salesiaan, missionaris en vriend van de wereldkerk, wat hem ter harte gaat en waar hij God aan het werk ziet. Deze voorpublicatie neemt u mee naar de periode van 1984 tot 2003, toen Van Looy lid was van het centraal bestuur van de salesianen van Don Bosco in Rome en hij van daaruit de wereldkerk verkende.

Als we de lokale huizen bezoeken, wat doen we daar? Allereerst bemoediging brengen. Dat was voor mij altijd een rode draad. Luisteren naar de mensen. Laat ze maar klagen en zagen, bekritiseren en mopperen, maar breng zelf vreugde. Wees positief en bemoedig hen.

Bisdommen en religieuzen

Waar ik als lid van het centraal bestuur kwam tijdens die reizen, gaf ik voor de salesianen vaak vorming of retraites over het evangelie en over Don Bosco. Tegelijk zorg je ervoor dat de congregatie bij de kerk blijft, dat de salesianen niet hun weg opgaan, los van de diocesane bisschoppen. Normaal hebben wij alleen voor de diaken- en de priesterwijdingen in onze congregatie een bisschop nodig. Zo wijdde hulpbisschop Paul Schoenmaeckers van het aartsbisdom mij tot priester terwijl ik die voordien nooit had ontmoet en daarna ook niets met hem te maken zou hebben. Een bisschop heeft werk genoeg in zijn diocees en onze congregatie is groot waardoor ze aan zichzelf genoeg kan hebben. Dan bestaat het risico dat ieder op zijn eiland blijft en naast elkaar werkt. Ik vond het daarom belangrijk de salesianen bij de ruimere kerk te houden en omgekeerd in de bisdommen iets binnen te brengen van de salesiaanse eigenheid; bruggenbouwer te zijn tussen de reguliere en de seculiere kerk.

Ook in Vlaanderen stelde ik tijdens de twee visitaties die ik er destijds bracht, vast dat onze congregatie en de bisdommen gescheiden werelden waren. De bisschoppen hadden de salesianen niet nodig en omgekeerd. Dat we in aparte werelden leven is niet gezond. Als bisschop die zelf een religieus is, ben ik er misschien gevoeliger voor geworden en tracht ik veel bezig te zijn met de religieuzen in ons bisdom. Verscheidenheid is goed, ieder mag zijn charisma hebben, maar er moet ook eenheid zijn in de kerk. Petrus en Paulus verschilden geregeld van mening, maar ze stonden er wel samen voor hun kerk.

Zo werkt God

Ik maak me de persoonlijke bedenking dat God werkt met gebeurtenissen in ons leven. Het is wellicht een interpretatie maar ze vertrekt vanuit het geloof in de actieve aanwezigheid van God in onze geschiedenis. Een herexamen bij de jezuïeten in Turnhout bracht mij als jonge snaak bij de salesianen die ik voordien niet kende. Spontaan vloeide daaruit mijn roeping als salesiaan. In Vlaanderen, met toen een grote provincie van de salesianen, zou ik wellicht nooit provinciaal geworden zijn. Korea daarentegen was een kleine provincie waar dat wel gebeurde. Als ik niet als missionaris naar Korea was vertrokken, had ik misschien nooit aan een algemeen kapittel deelgenomen. Dan was ik ook nooit gekozen als lid van het hoofdbestuur en verantwoordelijke voor de missies. En als ik weer jaren later niet dat fietsongeval gehad zou hebben, was ik dan misschien toch algemeen overste van de salesianen geworden? In dat geval was ik daarna geen bisschop van Gent benoemd, terwijl ik buiten al mijn verwachtingen daar beland ben. Achteraf ontdek je daar een lijn in; het lijkt alsof het leven aaneenhangt van toevalligheden, maar kunnen we daarin niet evengoed God aan het werk zien? Ik antwoord daar ja op. Zo werkt God inderdaad.

2 . “Apotheker, koester je integriteit”

Uit een artikel van Kris Somers

“Wie je bent als persoon, bepaalt in grote mate hoe patiënten je als apotheker zullen beoordelen”, weet Kris Dierickx. “In de afweging van je ethisch handelen nemen mensen je hele persoonlijkheid mee. En dat geldt ook voor onderzoekers.”

Een recente ethische vraag voor apothekers is het afleveren van euthanatica. De gewetensvrijheid nodigt uit tot reflectie. “Dat onderwerp was vijftien jaar geleden niet aan de orde”, stipt Dierickx aan. Hier speelt uiteraard de Belgische euthanasiewetgeving, waarin de apotheker een belangrijke rol speelt: een arts kan de middelen die nodig zijn om euthanasie toe te dienen alleen verkrijgen van een apotheker.

“Sterker nog: de arts dient persoonlijk de euthanatica af te halen bij de apotheek”, weet de hoogleraar. Vaak stelt de ethische commissie van een ziekenhuis ook een ethische gedragslijn op voor de ziekenhuisapotheker, die het evenwicht poogt te houden tussen het aanbieden van euthanasie als instelling en de individuele gewetensvrijheid van de zorgverlener die in de wet is ingeschreven. Een probleem dat veeleer in de dorpsapotheek voorkomt, is de vraag of de apotheker ook bij hoogdringendheid – bijvoorbeeld tijdens de wachtdienst in het weekend – euthanatica moet afleveren. Die vragen over de rol van de apotheker blijven volgens Dierickx veelal onderbelicht in de bio-ethische debatten over dat gevoelige thema.

3 . Ouderenzorg dreigt opstap naar euthanasie te worden

Uit een standpunt van Fernand Van Neste, jezuïet en van 2002 tot 2012 lid van de Controle- en Evaluatiecommissie Euthanasie in België.

Zowel in Nederland als in België worden stappen ondernomen die het voor ouderen wettelijk makkelijker maken uit het leven te stappen. Bij onze noorderburen gebeurt dat volgens ethicus Fernand Van Neste openlijk door de politieke besluitvorming, terwijl het bij ons veeleer heimelijk gaat. Er is een hellend vlak waarbij de wil van de patiënt steeds meer het enige doorslaggevende argument is voor euthanasie.

Zowel ouderenpsychiater An Haekens als Paul Vanden Berghe, directeur Palliatieve Zorg Vlaanderen, gaf onlangs in dit blad aan dat de euthanasiepraktijk in België mogelijk doorschiet. Hoofdarts Haekens wees daarbij op “een enorme opmars van euthanasie” bij ouderen op grond van “polypathologie”, oftewel “de combinatie van verschillende ernstige of ongeneeslijke ziekten”. Ze ziet daarin een “oprekking van de wettelijke criteria” en waarschuwt terecht voor de teloorgang van een “warme zorg” voor onze ouden van dagen wanneer allerlei “niet-medische vormen van lijden” tot euthanasie zouden kunnen leiden.

Phil Bosmans spreekt tot ons: Een verliezer…

Met goedheid kom je niet altijd ver. Een nonnetje dat

haar hele leven lang bejaarden en zieken verzorgt blijft

naamloos, maar een vandaal die iets kapotslaat, komt

diezelfde avond nog in het nieuws. Als je het op korte

termijn bekijkt, is wie voor Jezus kiest een verliezer,

net zoals Jezus zelf een verliezer was. Dat heb ik op

onze kalender gezet: ‘Als je goed bent voor kleinen en

zwakken is er veel kans dat je vroeg of laat gekruisigd

wordt’.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 5 april 2017

“Leven zonder waarden is als soep eten met een vork”

Vrijwilligerswerk

Het is werk waarvan je kan genieten en waar je heel veel voor terugkrijgt, maar niet in de vorm van geld.

(Fien Somers, België)

Vrolijkheid

Vrolijk zijn is niet iets van het hoofd, het komt uit het hart en de ziel. Vrolijk zijn is een gewoonte van de ziel, niet van het ego.

(John Campbell, Groot-Brittannië)

Vrouwelijkheid

Vrouwelijkheid is de waarde van coöperatieve wederzijdse steun. Het is toewijding en instinctieve zorg. Het is sterk en vastberaden koesteren. Het is de gave en intuïtieve vaardigheid om behoeften aan te voelen en eraan te voldoen.

(Jay Blithe, Groot-Brittannië)

Warmhartigheid

Warmte is de essentie van het leven. Hoe meer warmte van je uitgaat, hoe meer warmte naar je terugkomt en hoe rijker je het leven zult ervaren. Liefde is het geheim van warmte. Geef liefde, diep en oprecht. Liefde stijgt boven mensen uit: we zouden alle dingen in onze omgeving met liefde en respect moeten benaderen.

(Reddy Sama, Verenigde Staten)

Werknemersvoldoening

De fundamentele vraag is wat we doen op deze planeet, als we er niet naar streven om voldaan te zijn in elk aspect van ons leven? Voldoening is het hoogste doel voor mensen. Je kunt gaan werken om geld te verdienen, om iets te doen wat je leuk vindt of om een verschil te maken, maat uiteindelijk hebben al die verlangens maar één doel: een grotere voldoening.

(Martin Palethorpe, Groot-Brittannië)

Wijsheid

Wijsheid komt voort uit de stilheid van onze diepste essentie. Je hoeft enkel te observeren en te luisteren. Dat is het. Stil zijn, observeren en luisteren activeert het subtiele intellect in jezelf. Laat stilheid je gedachten, woorden en daden begeleiden.

(Inez Vermeulen, België)

Phil Bosmans spreekt tot ons: Aprilse grillen in “mij”

Zoals de natuur in mei,

zo kunnen mensen openbloeien.

Het worden schone mensen,

mensen om lief te hebben.

Mensen die andere mensen laten genieten

zodat ook zij herleven en herademen.

Het leven ziet er dan mooi uit.

En dan gebeurt het dat mensen, opeens,

onverwacht openbarsten,

niet van levensvreugde

maar van agressiviteit.

Ze krijgen niet wat ze willen.

Ze wanen zich beter dan de ander

die zich naar hun grillen moet schikken.

Ze boren de ander in de grond

zodat die terug in zijn schelp kruipt.

Het leven ziet er weer somber uit.

Soms duurt die gril maar één dag,

maar hij kan zoveel kwaad doen.

Neen, niet goed,

aprilse grillen in mij.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 29 maart 2017

Gelezen In Tertio Van 15 Maart 2017

“We zijn de maat der dingen kwijt”

Uit een artikel van Emmanuel Van Lierde

Hoe overleven we onze tijd? Het is de ondertitel van het pas verschenen boek Ketterijen van Karel De Gucht. “Ik zeg niet dat er geen problemen zijn, maar te veel zaken worden opgeblazen. We zijn de maat der dingen kwijt. Ons samenlevingsmodel staat heus niet op ontploffen”, stelt de politicus. Dit exclusieve interview leest als een vurig pleidooi om de rede(lijkheid) en de vrijheid overeind te houden.

Ter inleiding van zijn boek voegde De Gucht er een uitvoerige state of the union aan toe waarin hij vijf ketterijen bestrijdt. Volgens hem was 2016 geen kantelmoment in de geschiedenis. De Brexit en de verkiezing van Donald Trump zijn des accidents de parcours. Ten derde worden we niet overspoeld door moslims en vluchtelingen. Vervolgens is de globalisering volgens hem niet de boosdoener en tot slot: “de mensen hebben niet altijd gelijk”. Kun je hem ongelijk geven?

22 maart 2016

Volgende week is het een jaar geleden dat in Zaventem en Maalbeek aanslagen plaatsvonden. Wat valt er te doen tegen zulke terreur?

“Gedegen informatievergaring is de enige methode die terreur kan voorkomen. En in ons land wordt goed politiewerk verricht. We moeten doen wat we kunnen, maar in het besef dat je nooit alles kunt vermijden. Mij stoort het dat mensen zo makkelijk meestappen in het beperken van hun vrijheden. In hoeverre bekomen we daardoor meer veiligheid? Ik ben er niet van overtuigd dat het op de schop gooien van onze vrijheden veel effect heeft. Al bijna duizend jaar vechten we in Europa voor onze vrijheden. Steden die opkwamen voor hun rechten, ijverden toch voor de rechten van hun burgers? En er waren al goed functionerende rechtbanken in de middeleeuwen. Door de terreur doen we nu vlotjes afstand van al die opgebouwde vrijheden en rechten. Voor wat? Wat brengt dat op? Neem de maatregel van binnenlandminister Jan Jambon om passagiers te registreren van internationale treinen en bussen. Dat haalt niets uit. Als ik naar Parijs ga, neem ik de trein in Rijsel in plaats van in Brussel. In Brussel is dat een internationale trein en word je gecontroleerd. In Rijsel is dat binnenlands verkeer, geen controle. Terroristen weten dat ook. Gaan we straks alle boemeltreinen ook controleren? Dat heeft toch geen zin. Steeds weer blijken er achter de terreurdaden netwerken te zitten. Daar moeten we dus naar op zoek. Investeer daarom in inlichtingendiensten en politiewerk”, beklemtoont De Gucht.

Sterke instellingen

Volgens sommigen verkeert de wereld in een prerevolutionair klimaat. Vergelijkingen met de jaren 1930 zijn niet van de lucht.

“Die parallellen gaan niet op. De situatie in de jaren 1930 was te wijten aan het feit dat Europa nooit de Eerste Wereldoorlog te boven was gekomen. Je moet altijd over de twee wereldoorlogen samen spreken. De ene liep over in de andere. Je kunt de Europese Unie vandaag niet vergelijken met de Weimarrepubliek van destijds. Onze instellingen en structuren staan nu veel sterker dan in de jaren 1930. Kijk naar de VS waar nu een merkwaardige man president is. Die wordt toch aan banden gelegd door het gerecht, de pers mobiliseert tegen hem en hij moet de internationale verdragen respecteren. Je kunt de maatschappij niet zomaar ontwrichten vandaag. We gedragen ons allemaal te veel als drama queens. Ik zeg niet dat er geen problemen zijn. Ik schrijf er voortdurend over. Maar dat betekent niet dat ons samenlevingsmodel op springen staat.”

Christelijk Europa

De waarden van Europa zij mee gevormd vanuit het christendom.

“Ethiek hoeft niet gegrond te zijn in het geloof, maar in Europa werden de moraal en de cultuur toch sterk vanuit het christendom gevoed. Als atheïst heb ik er geen moeilijkheden mee dat mensen geloven, maar ze moeten hun privémoraal niet opleggen aan anderen of bepalen wat de publieke moraal moet zijn. De Broeders van Liefde hebben zowat het monopolie over de instellingen voor geestelijke gezondheidszorg in Vlaanderen. Als die draaien dankzij overheidssubsidies – geld van de gemeenschap -, dan past het niet daar je privémoraal boven de wet te stellen door in al die instellingen carrément euthanasie te weigeren.”

Parfum van onze geschiedenis

In andere columns zoals over het kerstverhaal wijst De Gucht dan weer op de blijvende waarde van de christelijke traditie.

“Etienne Vermeersch ontleedt haarfijn waarom die verhalen niet echt gebeurd kunnen zijn, maar die historiciteit doet er volgens mij niet toe. Het kerstverhaal is een verhaal van menselijk mededogen en aan zulke literatuur heeft onze tijd behoefte. Als atheïst ga ik er sowieso van uit dat die verhalen niet kloppen en niet waarheidsgetrouw zijn, maar ze hebben wel een grote waarde. Ook thuis plaatsen wij elk jaar onze kerststal, niet alleen omdat het kunstzinnig is of voor de gezellige sfeer, maar omdat die periode uitnodigt tot bezinning. Zo’n moment van introspectie is voor iedereen uiterst zinvol. Die christelijke feesten met hun verhalen en rituelen maken het parfum van onze geschiedenis uit.”

Phil Bosmans spreekt tot ons: Chantage

Men heeft op talloze manieren geprobeerd mij te

chanteren. Mensen die dreigen zich van kant te maken

als ik niet met geld over de brug kom. Maar daar trap ik

niet in. Ik heb zelfs al ‘ns gezegd: ‘Ik hoop dat het touw

sterk genoeg is!’ Onlangs was er een man die zich als

een arme voordeed en een heel zielig verhaal ophing.

Maar op een bepaald moment maakte ik zijn verhaal

voor hem af, ik kon al voelen waar het naartoe ging… en

hij viel uit zijn rol, hij begon te lachen!

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 22 maart 2017

Gard Vermeulen schrijft ons van uit Guatemala: Voor de Spanjaarden kwamen … (deel 3)

De Maya-volkeren

Mijn reis loopt ten einde in het Maya-gebied van weleer, het huidige Guatemala en Yucatán in Mexico. In de titel heb je al bemerkt dat er meerdere Maya-volkeren leefden, waarvan gewoontes en culturen grotendeels samenvielen, maar ook verschillende talen spraken.

In de vijf eeuwen rond het begin van onze jaartelling, leefden er kleine gemeenschappen in het laagland van Yucatán en de hooglanden van Guatemala. Ze boerden waar grond vruchtbaar en water voorhanden was. Sommigen werden rijker, beschouwden zich als elite en gedroegen zich als edelen.

clip_image002Vanaf de derde eeuw na Christus, bouwden de machtigen stenen paleizen voor zichzelf en dito piramides waarop ze tempels zetten om dichter bij de goden te komen. De twee belangrijkste er van waren de zonnegod en zeker Chac, de regengod. In deze stenen steden werden, buiten de dienaars en werklui, geen gewone mensen toegelaten. Geleerden berekenden het aantal ‘mensen’ die er leefden, maar dat sloeg alleen op de hogere kasten. De gewone mens werd letterlijk “niet geteld”. Toch schat men dat Tikal 120 000 mensen telde op het moment dat Londen of Parijs het deden met 30 000. De anderen waren wat kleiner.

Tegelijk was dat een oorzaak van hun ondergang. Want voedsel moest aangebracht worden vanuit de verre landbouwgebieden, vijf tot tien dagreizen ver. Maar de dragers moesten zelf ook eten, en reserves houden voor hun terugkeer huiswaarts. Zo konden ze per trip nauwelijks iets verkopen op de markt. Als er schaarste is, groeien er spanningen en burgeroorlogen. Om eten, maar nog meer om water. Want rond het jaar 900 kwamen er lange periodes van droogte. Chac werd meermaals en met aandrang gesmeekt om regen. Tevergeefs. Het aanzien en de macht van de priester-koning, machteloos bij de goden, verschrompelde ook snel bij de onderdanen. De kleine lieden kwamen in opstand en doodden hun leiders en geleerden. Het regeringssysteem stortte in elkaar en de bevolking verspreidde zich. De stenen gebouwen verdwenen onder het oerwoud.

De eerste stad die weer ontdekt en gedeeltelijk gerestaureerd werd, was Chitzén Itzá in Mexico. Haar bouwstijlen kwamen van verschillende plaatsen en tijden: van Teotihuacán, van Tula, van de Olmeken. Kende die stad verschillende heersers of onderhielden ze met deze volkeren goede relaties? De geleerden zijn het niet eens. Ik bewonder de meest volledige piramide van Midden-Amerika, wandel naar de heilige cenote (natuurlijke waterput), waarin overblijfselen van offergaven gevonden zijn: juwelen en jawel, mensenoffers. Vol afschuw kijk ik naar het platform waarvan alle zijkanten ‘versierd’ zijn met doodshoofden. Telkens na 52 jaar, als het burgerlijke en het religieuze nieuwjaar samenvielen, moest de wereld weer op gang gebracht worden. Dat vereiste krachtige offers. Hun legioenen trokken uit en brachten krijgsgevangenen mee. Hun hart werd aan de goden geofferd, hun hoofden tentoon gesteld. Toch kenden de geleerden de stand en beweging van de sterren en kruiden als geneesmiddelen.

Meer naar het zuiden steken de piramides van Tikal boven de boomkruinen uit. Tikal was machtig, zeer machtig en dreef handel met het noorden (Teotihuacán), het zuiden (Peru) en de beide oceanen. Ze hadden grote bondgenten en machtige vijanden. In hun geschiedenis ontbreken 160 jaren. Toen waren ze slaven van anderen, vernederd en verpletterd. Tot ze weer tot leven kwamen.

De stad Palenque doet denken aan Monte Alban, behalve dat de laatste boven op een dorre bergtop ligt en Palenque midden een groen bos. Het paleis is nog toegankelijk en ik hoor een andere oorzaak van verval. De stad had heel veel kalk nodig om al de gebouwen op te trekken en te bepleisteren. Die sierlaag, vijf centimeter dik, moest om de vijf jaren vervangen worden. Om de kalk te branden werden jaarlijks duizenden en duizenden bomen geveld, wat uitmondde in een gigantische milieuramp. Soms lijkt het erop dat wij vandaag niets geleerd hebben en precies dezelfde fatale fouten maken.

clip_image004Palenque is nog voor iets anders bekend: Hier werd de eerste dode vorst onder een piramide ontdekt. Tot in de zestiger jaren van vorige eeuw dacht men dat de Indiaanse piramides alleen verhogen waren om de offer­plaatsen dichter bij de goden te brengen. Maar koning Pakal was zelf tijdens zijn leven al begonnen om dit monument boven zijn sarcofaag te bouwen. En daarnaast richtte hij ook nog een kleinere piramide op voor zijn overleden moeder die gedurende vier jaren geregeerd had toen hij nog te jong was voor de kroon.

In Uxmal zijn de gebouwen intens versierd met afbeeldingen van de “gevederde slang”, van de regengod met de slurfneus en met kalenders. De monumenten staan op verschillende reusachtige opgehoogde platforms. Hiervoor alleen had men honderdduizenden tonnen rotsen nodig. Hoeveel mensen hebben hier gewerkt tientallen of honderden jaren lang?

Ik sta andermaal verbouwereerd in het besef van de gruwel en de uitbuiting, van de foute beslissingen en de slavernij, maar ook van de orde en de intelligentie, de levenskracht en de creatieve oplossingen, de beschaving en het geloof. Ik begrijp het niet maar het boeit me.

Misschien hebben de fragmenten en puzzeldeeltjes die ik je beschreef ook bij jou vraagtekens gezet en bewondering gewekt. Dat was ook mijn bedoeling.

Tot binnenkort.

Gard

Gelezen In Tertio Van 8 Maart 2017

“Bruggenbouwer Bergoglio wil muren slopen”

Uit een artikel van Emmanuel Van Lierde

Paus Franciscus stond op 13 maart vier jaar aan het hoofd van de rooms-katholieke kerk. Tertio grijpt die verjaardag aan om een onbekende kant van Jorge Mario Bergoglio te belichten: zijn rol in de internationale politiek. Italiaans diplomaat Pasquale Ferrara publiceerde daarover een fascinerend boek. Franciscus oefent volgens hem zeker invloed uit, “maar de paus is geen diplomaat”. Zijn logica blijkt door en door religieus.

Uit het vraaggesprek van Emmanuel Van Lierde met Pasquale Ferrera

Speelt religie in deze postseculiere tijden terug een prominente rol op het wereldtoneel?

“Godsdiensten moeten geen politieke rol spelen. Het is niet hun taak internationale crisissen op te lossen. Dat is de verantwoordelijkheid van politieke leiders. Religies dienen wel het kritische geweten van de mensheid te zijn, door te wijzen op de nood aan meer inclusie, aan een economie die geen marginaliteit creëert, aan een gemeenschap die alle verschillen verwelkomt zonder daarom haar culturele en religieuze wortels uit het oog te verliezen.”

Is paus Franciscus zich bewust van de ambivalentie van het sacrale? Religie kan immers de bron zijn van zowel geweld als harmonie.

“Voor Franciscus is er een duidelijke red line tussen godsdienst en geweld. Hij herhaalt voortdurend dat doden in de naam van God niets te maken heeft met ware godsdienst, integendeel, het is antigodsdienstig. Volgens alle religies en ethische overtuigingen is zoiets blasfemie. Het sacrale op zich blijkt niet ambivalent. Wat het heilige ambivalent maakt, is het strategische gebruik ervan door groepen met een politieke en militaire agenda. Religies daarentegen zijn de drijvende kracht achter processen van vergeving en verzoening.”

Wat is de eigenheid van de kerkelijke diplomatie?

“De Heilige Stoel streeft geen politieke, commerciële of militaire doelen na, eigen aan veel andere diplomatie, maar promoot de goede verstandhouding tussen staten en overheden, handelt als een morele stem binnen de internationale gemeenschap, bevordert de mensenrechten – de godsdienstvrijheid inbegrepen – en werkt wereldwijd aan rechtvaardigheid, verzoening en vrede.”

“Maar de paus is geen diplomaat. Dat hij al meermaals met zoveel woorden sprak over de Armeense genocide, bewijst dat. Ankara verzet zich heftig tegen die omschrijving als genocide. Vanuit diplomatiek oogpunt is dat woordgebruik niet tactvol, zelfs problematisch. Ook over de vluchtelingencrisis is Franciscus bijzonder scherp. Hij roept niet alleen op tot gastvrijheid en solidariteit, maar vraagt de oorzaken aan te pakken: de wereldwijde ongelijkheid en de uitwassen van het neoliberalisme, het slecht bestuur en de zwakke staat, de conflicthaarden, de klimaatverandering, het gebrek aan dialoog tussen de internationale partners, enzovoort.”

“Zijn kijk op het milieu en zijn visie op de neoliberale markteconomie die slachtoffers maakt, oogsten kritiek in sommige conservatieve Amerikaanse kringen. Dan vergeten zij hoe paus Benedictus XVI evenzeer op die spijkers klopte. Er is een merkwaardige continuïteit in de sociale leer van de kerk.”

Dat de paus en het Vaticaan een bemiddelende rol speelden in de normalisering van de betrekkingen tussen de VS en Cuba, is alom bekend.

“In plaats van bemiddelend zou ik hun rol in dat dossier eerder omschrijven als ‘faciliterend’. De tijd was rijp voor die toenadering tussen Washington en Cuba en de paus versnelde een proces dat al aan de gang was. De status quo scheen om vele redenen onhoudbaar. Voor de kerk was het doel niet louter een politiek akkoord bereiken tussen twee lang van elkaar gescheiden landen, maar vooral openingen creëren die de economische en sociale ontwikkeling van het Cubaanse volk bevorderen.”

Begrippen die aan het pontificaat van paus Franciscus kleven, zijn ongetwijfeld de barmhartigheid en de periferie. In uw boek gaat u in op die klemtonen, maar wijdt u eveneens een hoofdstuk aan het begrip “muren”.

“Overal wil de paus de logica van muren tussen de mensen doorbreken. Hij wil bruggen bouwen in plaats van muren. Om ons daarvan bewust te maken, zoekt hij de grenzen op. Zijn eerste reis naar Lampedusa was iconisch. Even sterk was het moment waarop hij in Bethlehem halt hield en bad aan de scheidingsmuur die Israël bouwt.”

Tot slot een blik naar het Oosten.

“De eerste ontmoeting ooit met de Russische patriarch is natuurlijk historisch, al schijnt het maar een begin. De relaties met het patriarchaat van Constantinopel staan veel verder. Daarnaast weten we dat Franciscus inzet op alle communicatiekanalen met China en dat hij hoopt op een pragmatische en openlijke dialoog. Als hij daarin slaagt, dan wordt dat een game changer voor de katholieke kerk in China en buitengewoon goed nieuws voor de geopolitiek. Duimen maar.”

Phil Bosmans spreekt tot ons: Zitdag

Sommigen denken dat ik de sleutel bezit van alle

hemelen, én van de Nationale Bank. Helemaal in

het begin had ik een soort zitdag-systeem: elke

zaterdag ontving ik probleemgevallen, maar dat

werd onhoudbaar; het draaide uit op een wekelijkse

processie van martelaars én profiteurs. O ja, die zijn

er ook: ze denken ‘Die Bosmans, dat is een halfzachte,

zo’n gevoelige, daar gaan we eens gebruik van

maken.’ Nu, ik ben zeker al beetgenomen, maar ik

heb gaandeweg toch een soort zesde zintuig voor

bedriegers en profiteurs ontwikkeld. Tussen mensen in

nood zitten ook gehaaide lui, dat is een realiteit.

Uit het boek Kijk naar de zon! samengesteld door Peter Ausloos

woensdag 15 maart 2017

Gard Vermeulen schrijft ons van uit Guatemala: Voor de Spanjaarden kwamen … (deel 2)

De voorbije week hebben we met het reisgezelschap doorgebracht in verschillende koloniale steden van Guatemala.

Nadat de Spaanse veroveraars de Indiaanse steden en volkeren hadden overworpen, begonnen ze een eigen regering op te zetten. De eerste hoofdstad plaatsten ze in een bestaande stad, in Iximche, waar de bevolking hen verwelkomd had. Want de nieuwelingen hadden de bewoners bevrijd van de oude onderdrukkers. Toen twintig jaar later de soldij van de soldaten vertraging opliep uit Spanje, plunderden ze wat waarde had en staken ze alles in de fik wat kon branden.

De gouverneur met een harde kern van vertrouweling was al gevlucht en begon een andere hoofdstad aan de voet van een uitgedoofde vulkaan. Na een lange regenperiode stond de oude kratermond boven hen vol water. Een barst in de wand bezegelde het lot van de stad aan de voet: de vloed overspoelde huizen, straten en andere gebouwen. De ‘vuurspuwende’ berg is nog steeds best gekend met zijn spotnaam: de ‘watervulkaan’.

Derde keer, goede keer? De hoofdstad werd een tiental kilometer verder opnieuw begonnen. Prachtige gebouwen, rijke burgers, machtige kloosterordes, … tot de grote aardbeving van 1773 de stad achterliet in gruizels. De parochiepriesters en de eenvoudige paters en zusters wilden bij hun dakloze medemensen blijven en ze startten de herstellingswerken. Maar de politiek besliste de stad nogmaals te verplaatsen, dit keer naar de huidige Guatemala-stad. De vorige kreeg de naam ‘Antigua, de Oude’.

clip_image002De bisschop en de kloosteroversten wilden dicht bij de macht blijven. Ze raapten alles bij mekaar wat los stond in hun ingestorte kerken en wat niet te zwaar woog, brachten het naar de nieuwe plaats en stoffeerden er de nieuwe gebedsplaatsen mee. In Antigua zijn 250 jaar later nog de sporen te merken van de katastrofe. Van de vroegere kathedraal bleef alleen de facade rechtstaan en de eerste travee, tot aan de achterste pilaren. Dat deel wordt vandaag als mini-kathedraal gebruikt. Ze zit op zondagmorgen overvol. Opdat iedereen de priester aan het altaar zou kunnen zien, staan in alle hoekjes en kanten TV-schermen opgesteld terwijl een vrijwilliger met de camera de priester probeert te volgen. Tijdens zijn preek tast zijn stem alle toonaarden af, zwaaien zijn armen in duizend richtingen en dansen zijn voeten van links naar rechts. Het is behelpen in die kleine ruimte, terwijl de restanten van de vijf beuken buiten een indrukwekkend beeld laten van wat ooit was.

De paters en later de zusters die door de Spaanse koning en de paus uitgestuurd waren om de heidenen (of de ‘wilden’?) te bekeren, hadden dadelijk oppervlakkig succes. Vaak trad men toe tot de kerk om zijn broodheer te plezieren. Tot vandaag noemt meer dan tachtig procent van de Guatemalteken zich christen, in overgrote meerderheid katholieken al zijn er ook heel wat protestantse kerken aanwezig, ondersteund door rijke giften uit de Verenigde Staten. De diepte en de scherpte van het christelijk geloof drongen niet altijd door in de zielen van de eenvoudige mensen. Zij baden tot een of andere heilige om een gunst te verkrijgen en klutsten hem samen met de Indiaanse God die hun voorheen dezelfde dienst bewezen had.

clip_image004Zo vind ik in de kerk van Santiago de Atitlán een heilige Judas, jawel Iskarioth die Jezus verraden heeft. Wat verder in het dorp, in een kleine achteraf-kamer begint een ceremonie bij het beeld van Sint Simon (In het Spaans Santo Simon) verbasterd tot Maximóm. De gebedsleider begint met een kruisteken. Naast hem zit een architect-aannemer die graag de opdracht zou krijgen voor een groot project. Terwijl de voorganger dit met luide stem uitlegt aan het beeld, steken de helpers regelmatig de sigaret aan in de mond van de heilige. Hij is immers een verstokt roker, zoals een heer van stand past. Bij zijn stand horen ook de talrijke dassen rond zijn hals. Bij een vorig bezoek heb ik voor de ‘heilige’ een flesje brandewijn gekocht. Toen werd de heilige achterover gekanteld en de drank liep in zijn keelholte. Wat ik wist, maar niet kon zien: een plastiek buisje leidt de drank naar een fles in het binnenste van het beeld. Een half uur later ontmoette ik de helper weer op de trappen van de kerk, stapeldronken. Nu blijft de sjamaan de man naast zich ondervragen, veel wierook in de ruimte zwieren, nog meer kaarsjes aansteken en tenslotte namens de smeker een deel van de mogelijke winst aanbieden aan de machtige ‘heilige’. Uiteindelijk wordt de dienst beeindigd met een Pater Noster. Hoestend van de smoor en vol vraagtekens van ongeloof stappen we naar buiten.

Rond het jaar 1800 waren er al veel blanke en halfbloeden geboren op het nieuwe kontinent. Er waren degelijke scholen voor de opleiding, ze hadden goed zaken gedaan en waren min of meer rijk geworden. Maar de macht en de beslissingen kwamen nog steeds uit Spanje waar ambtenaren en ministers beslisten wat er ginds ver moest gebeuren, zonder dat ze ooit de streek bezocht hadden noch de gebruiken of de situaties kenden. Ongenoegen groeide in het nieuwe werelddeel tot onrust, nam toe tot rebellie en vestigde tenslotte met vallen en opstaan de eigen zelfstandigheid. Dat leidde dikwijls tot nieuwe afhankelijkheid van de Verenigde Staten, van Engeland, Frankrijk of Oostenrijk. Die hadden immers grote belangen te verdedigen tegen het armtierig Spanje.

Uiteindelijk kwam er dan zelfbestuur. De nieuwe machthebbers vergaten onmiddellijk alle beloften voor democratie en gelijkberechtiging. Bijna elke president groeide uit tot dictator, werd schatrijk tot hij werd afgezet door een of andere generaal en het rondje kon opnieuw beginnen. Deze ziekte is nog niet helemaal uitgeroeid in Zuid- en Midden-Amerika.

Ach, ach, ik besef dat ik nog niets gezegd heb over het Maya-volk. Ik probeer daar over enkele dagen nog iets aan te doen. Geniet ondertussen van je dagen.

Gard